Ufunuo 3:4

Maandiko

Katikati ya barua kali kwa kanisa lililokuwa likionekana hai kumbe ni maiti, Kristo anasimama na kusema kuna tofauti: "Lakini kuna majina machache ya watu katika Sardi ambao hawakuchafua nguo zao." Wachache hao, asema, watatembea pamoja naye wamevaa nguo nyeupe, kwa sababu wanastahili. Ni aya moja ya faraja ndani ya hukumu ndefu, na faraja hiyo ni nyembamba kama upanga: haielekezwi kwa kanisa lote, bali kwa majina machache ambayo Kristo mwenyewe anayahesabu.

Kiini

Hapa tunaona kwamba Kristo hahukumu kwa wingi wa kundi, bali kwa ukweli wa mtu mmoja mmoja. Kanisa la Sardi lilikuwa na jina kubwa na maisha madogo, lakini Bwana hasemi "nyote mmekufa." Anasema: kuna wachache. Hii ina maana mbili zinazoumiza pamoja. Kwanza, hukumu ya Mungu ni sahihi kiasi cha kuogofya; hakuna anayepotea katika hesabu ya jumla, na hakuna anayejifichia nyuma ya sifa ya kanisa lake. Pili, uaminifu wa mtu mmoja hauyeyuki hata pale wote wanapolegea. Katika jumuiya inayokufa, Mungu bado anaona mtu anayekataa kuchafua nguo yake, na hamsahau. Hii ni neema iliyokuwa mahususi, ya majina, si ya makundi.

Uzi Unaopita Katikati

Nguo iliyochafuliwa ni lugha ya kale. Katika Israeli, kuhani aliyekuwa najisi hakuweza kusimama mbele za Mungu; mavazi safi yalikuwa alama ya kukubalika, na uchafu ulikuwa alama ya kutengwa. Nabii Zekaria aliona Yoshua kuhani mkuu amevaa nguo chafu, na malaika akaamuru avuliwe na avikwe mavazi safi; ndiyo picha ya Mungu asiyeacha watu wake katika uchafu wao. Rejea hiyo inasaidia hapa kwa sababu inaonyesha chanzo cha weupe: nguo nyeupe ni zawadi, sio sabuni yetu. Kristo anaithibitisha aya inayofuata: "Yeye ashindaye atavikwa mavazi meupe." Anavikwa, si anajivika. Uzi mmoja unatoka hekaluni, unapita msalabani, na unafikia mwisho wa Biblia kwenye kundi kubwa lililovaa weupe.

Kioo

Sasa iangalie aya hii machoni. Wewe na mimi tunapenda sifa ya kuwa hai. Kikundi chako cha Biblia kinajulikana kwa vitabu vinavyosomwa; wewe unajulikana kwa kuwa mtu wa kuaminika, mzee au kiongozi wa vijana, mtu asiyekosa ibada. Lakini Sardi haikuwa na uzushi wala mateso. Ilikufa polepole bila mtu kugundua. Ndivyo tunavyokufa: siyo kwa dhambi kubwa ya kushtua, bali kwa uchafu mdogo tunaouzoea. Ule ubaridi wa moyo unaomwelekea mke au mume wako ambao umeuita "hali ya maisha." Ile hesabu ya kazi iliyonyooshwa kidogo. Ile filamu ya usiku unayoifungua unapojua mtoto amelala. Ile kauli ya kejeli kuhusu ndugu, iliyovaliwa nguo ya wasiwasi wa kiroho. Hakuna anayeona; na hapo ndipo shida ilipo, kwa sababu Kristo anaona, na yeye anahesabu majina, si sifa.

Lakini aya hii pia inafungua mnyororo. Ikiwa umekuwa mmoja wa wale wachache, ukishikilia uaminifu katika jumuiya iliyolegea, ukiomba pale ambapo wengine wanapiga soga, ukikataa mchezo ambao kila mtu anacheza, ujue: Bwana amekuona. Hataki uokoe kanisa lako kwa jina lako; anataka utembee pamoja naye.

Leo, kabla ya kulala, tafuta dakika tano peke yako na sema kwa sauti mbele za Mungu jambo moja mahususi ulilolizoea na kuliita la kawaida, kwa jina lake halisi, bila kulipunguza; kisha uombe Kristo akuvike weupe wake.

Swali

Neno "wanastahili" linakwaruza. Injili tuliyofundishwa inasema hakuna anayestahili; sasa Kristo anasema wachache wa Sardi wanastahili. Hatuwezi kulifuta neno hili kwa kulitilia maji. Lakini tuone linalosemwa: wanastahili kwa sababu hawakuchafua nguo zao, na nguo hiyo nyeupe si kitu walichokifuma; ni kitu ambacho Kristo anasema atawavika. Kustahili hapa si kulipiwa mshahara; ni kuendana, kama mtu aliyepewa zawadi na akaitunza. Hii bado inaacha usumbufu, na inatakiwa iuache. Injili haifuti neno la Kristo kwamba uaminifu unaonwa na unahesabiwa. Neema inayotolewa bure haimaanishi neema isiyoacha alama. Tunaokolewa bure, na hata hivyo tunakumbushwa kwamba nguo zetu zinaweza kuchafuka.

Undani

Angalia neno "majina." Kristo hakusema "watu wachache"; alisema "majina machache." Sardi ilikuwa ikijivunia jina lake, "una sifa ya kuwa hai," na jina hilo la kanisa lilikuwa tupu. Lakini ndani yake kuna majina madogo yaliyojulikana. Aya inayofuata inaongeza: "kamwe sitalifuta jina lake kutoka katika kitabu cha uzima, na nitalitaja jina lake mbele ya Baba yangu." Jina lako, linalotamkwa kwa mdomo wa Kristo mbele ya Baba. Hii ndiyo tofauti kati ya sifa na utambulisho: sifa ni jina linalosemwa na watu, utambulisho ni jina linalosemwa na Mwokozi. Sardi ilikuwa na la kwanza kwa wingi na la pili kwa uchache. Swali si jina lako linajulikanaje mjini, bali linatamkwaje mbinguni.

Muktadha

Sardi ilikuwa mji wa utukufu uliopita. Ilikuwa mji mkuu wa ufalme wa Lidia, wa Kroisos tajiri, mji uliojengwa kwenye mwamba mrefu ambao ulionekana hauwezi kushindwa. Lakini ulishindwa mara mbili, na maadui walioupanda usiku wakati walinzi walipopumzika. Ndiyo maana maneno "nitakuja kama mwivi, na hutajua saa ipi" yaligusa mishipa ya mji huo. Katika karne ya kwanza, Sardi ilikuwa bado tajiri, maarufu kwa nguo na rangi za kutia nguo; biashara ya mavazi ilikuwa kiburi cha mji. Ndiyo maana lugha ya nguo chafu na nguo nyeupe iliwafikia moyoni. Hapakuwa na mateso yaliyotajwa, hakuna wapinzani; kanisa lilikuwa salama, linaheshimika, na likiwa katika njia ya kufa kwa kuridhika.

Tafakari

Kama Kristo angeandika barua kwa jumuiya yako leo, ungekuwa kati ya "majina machache," au kati ya wale wanaoishi kwa sifa ya wengine?

Ni uchafu upi mdogo kwenye nguo yako ambao umeuita "hali ya kawaida ya maisha," na kwa nini unaogopa kuuita kwa jina lake halisi?