Warumi 15

Maandiko

Paulo anamalizia hoja ndefu kuhusu wenye nguvu na wadhaifu kwa kumweka Kristo katikati: yeye hakujipendeza mwenyewe, bali alibeba matusi ya wengine, na hivyo anakuwa kipimo cha jinsi kanisa linavyoishi pamoja. Kutoka hapo mtume anapanua macho yetu: Kristo alikuja kama mtumishi wa tohara ili kuthibitisha ahadi kwa mababa, na wakati huohuo ili mataifa wamtukuze Mungu kwa neema yake, jambo ambalo Paulo analithibitisha kwa mfululizo wa manukuu ya Agano la Kale. Kisha anafungua daftari lake la safari: huduma yake kutoka Yerusalemu hadi Iliriko, ndoto yake ya Hispania, mkusanyo wa fedha kwa maskini wa Yerusalemu, na ombi la dhati kwamba Warumi washirikiane naye katika maombi, kwa kuwa safari hiyo ina hatari halisi.

Kiini

Sura hii inaonyesha kwamba umoja wa kanisa si suala la utu wema wala la mbinu za uongozi; ni suala la kimungu. Paulo hasemi "jaribuni kuvumiliana," anasema "mpokeeni kila mmoja, kama vile Kristo alivyowapokea." Yaani kipimo cha jinsi ninavyomshika ndugu yangu asiyenipendeza ni jinsi Kristo alivyonishika mimi nilipokuwa simpendezi. Hapo neema inakoma kuwa fundisho na kuwa mtindo wa maisha. Zaidi ya hayo, Paulo anaunganisha jambo hili na mpango mkubwa wa Mungu: Kristo alikuja kuwa mtumishi wa watu wa agano ili ahadi zisidanganywe, na matokeo yake ni mataifa kuingia kwenye sifa ile ile. Uaminifu wa Mungu kwa Israeli na rehema yake kwa mataifa si mambo mawili yanayoshindana; ni mkono mmoja uliokunjuliwa. Kwa hiyo mgawanyiko kanisani hauumizi hisia tu, unapinga kazi ya Mungu.

Uzi Mkuu

Paulo anaweka pamoja mistari minne ya Agano la Kale: Zaburi, Torati, tena Zaburi, kisha Isaya, na yote inasema jambo lile lile: mataifa yatasifu pamoja na watu wa Mungu. Hii si mbinu ya kutafuta aya zinazounga mkono maoni yake. Ni kuonyesha kwamba tangu mwanzo agano halikuwa klabu ya watu wachache. Ahadi kwa Abrahamu ilikuwa na mataifa ndani yake, na Isaya aliona "shina la Yese" likiinuka kutawala juu ya mataifa, si kulitawala Israeli tu. Hivyo Kristo anakuwa mtumishi wa tohara, yaani wa Israeli, siyo kwa sababu Mungu amebadili mawazo kuhusu mataifa, bali kwa sababu njia pekee ya mataifa kuingia ni kupitia uaminifu wa Mungu kwa ahadi zake za kale. Wokovu wako na mimi umejengwa juu ya Mungu asiyevunja neno.

Kioo

Maneno "tunapaswa kuuchukua udhaifu wa walio dhaifu" yanauma mahali fulani. Kwa sababu sisi tunaojiona wenye nguvu, wenye ufahamu zaidi, wenye imani iliyokomaa, wenye hoja bora, kwa kawaida tunadai nafasi yetu: mimi ninajua sawasawa, kwa nini nibanwe na mtu mwenye dhamiri nyeti kuliko yangu? Paulo hakatai kwamba unajua sawasawa. Anakataa kwamba kujua kunakupa haki ya kujipendeza. Fikiria mazungumzo ya mwisho uliyoshinda kwenye kikundi cha WhatsApp cha kanisa, au ndugu yule anayechelewa kuelewa, au mwenzi wako wa ndoa ambaye kila mara anaogopa kitu ambacho wewe unaona ni cha kipumbavu. Kristo hakuchukua ushindi, alichukua matusi. Leo, andika jina la mtu mmoja ambaye udhaifu wake unakuchosha, kisha msalie kwa dakika tano ukiomba uone jinsi Kristo alivyokupokea wewe.

Mhusika Mkuu

Mungu anapewa majina matatu katika sura hii, na kila moja ni jibu kwa tatizo halisi la kanisa la Rumi. "Mungu wa uvumilivu na wa kutia moyo" anasemwa pale watu wanaposhindwa kuvumiliana. "Mungu wa tumaini" anasemwa pale makundi mawili yasipoona njia ya mbele. "Mungu wa amani" anasemwa mwishoni, pale safari ya Paulo inapoelekea mahali penye hatari ya kuuawa. Mungu wa Paulo si wazo la kifalsafa; ni yule anayetoa kile hasa kinachokosekana. Na angalia: hizi ni baraka, siyo amri. Paulo hawaambii watu wajitengenezee uvumilivu wala tumaini. Anaomba Mungu awajaze, "kwa nguvu ya Roho Mtakatifu." Umoja wa kanisa ni tunda la kazi ya Mungu kabla haujawa jukumu letu.

Undani

Paulo anajiita "kuhani wa injili ya Mungu," na matoleo yake ni mataifa yenyewe, "kumetengwa na Mungu kwa njia ya Roho Mtakatifu." Ni taswira ya kushtua. Katika hekalu, mataifa yalisimama nje kabisa, hayakuruhusiwa kuvuka ukuta. Sasa mtume anasema wao ndio sadaka inayowekwa juu ya madhabahu, na imekubaliwa. Hakuna kitu kinachoweza kusema wazi zaidi kwamba kizuizi kimebomolewa. Na hili linaunganisha moja kwa moja na mkusanyo wa fedha kwa maskini wa Yerusalemu: fedha za mataifa zikipokelewa na Wayahudi waaminio, inakuwa ushahidi wa mwili kwamba sadaka hii ni halali. Ndiyo maana Paulo anaomba kwa hofu kiasi hicho kwamba "huduma yangu huko Yerusalemu iweze kupokelewa na waumini."

Wasikilizaji wa Kwanza

Kanisa la Rumi lilikuwa limepitia jeraha: Wayahudi walikuwa wamefukuzwa mjini na Kaisari, kanisa likaendelea likiwa la mataifa matupu, kisha Wayahudi wakarudi na kukuta nyumba yao imebadilika. Nani ni mwenyeji, nani ni mgeni? Nani ana haki ya kuamua kuhusu chakula na siku takatifu? Katika mji ambao ulipima kila kitu kwa heshima na daraja, Paulo anasema wenye nguvu wabebe wadhaifu. Hilo lilikuwa kinyume kabisa cha utamaduni wa Kirumi. Na walipoisikia sentensi kwamba mataifa "wanadaiwa" kuwahudumia Wayahudi maskini kwa vitu kwa sababu wamepokea mambo ya kiroho kutoka kwao, wengine lazima walisita. Paulo anawakumbusha mzizi wao. Hakuna Mkristo wa mataifa asiye mdeni wa Israeli.

Tafakari

Ni jambo gani unalijua "sawasawa" ambalo umekuwa ukilitumia kujipendeza mwenyewe badala ya kumjenga jirani yako?

Paulo aliomba ulinzi, kukubaliwa kwa huduma yake, na pumziko. Ni lipi kati ya haya matatu unalohitaji sasa, na ni nani unayeweza kumwomba ashirikiane nawe katika maombi leo?