Ruth 2:7

Andiko Lenyewe

Msimamizi wa wavunaji anajibu swali la bwana wake kwa maneno machache lakini yenye uzito: msichana huyu alikuja, akaomba ruhusa kwa unyenyekevu, "Tafadhali niruhusu kuvuna na kukusanya mabaki ya wavunaji," na kisha akaanza kazi asubuhi na mapema. Hadi saa ile ya mchana, jua likipiga mabegani na vumbi la shayiri likishikamana na jasho, hakusimama isipokuwa kwa mapumziko machache "katika nyumba," yaani kwenye kibanda cha kivuli kilichosimamishwa shambani kwa wafanyakazi. Ni ripoti ya kazi, sio hotuba. Lakini ndani ya ripoti hiyo mfupi tunasikia sifa ya mtu aliyeona kitu ambacho hakukitarajia: mgeni, mwanamke, mjane, Mmoabu, akifanya kazi kwa nguvu kuliko wengi wa wenyeji waliozaliwa katika nchi hiyo.

Kiini

Neno la msingi katika mstari huu ni ruhusa. Ruth hakudai; aliomba. Sheria ya Mungu ilikuwa imempa haki ya kukusanya mabaki, kwa maana Mungu aliamuru mashamba yasivunwe hadi pembeni kwa ajili ya mgeni, yatima na mjane. Lakini haki iliyoandishwa katika sheria haikuwa kinga tosha kwa mwanamke asiye na mume katika shamba lililojaa wanaume. Kwa hiyo Ruth anaomba kile ambacho kwa kweli ni chake, na hapo tunaona jambo la kina kuhusu neema: Mungu huweka masharti ya kuwalinda wanyonge, lakini masharti hayo yanahitaji watu wenye mioyo ya kumcha Mungu ili yafanye kazi. Neema ya Mungu inashuka mara nyingi kwa mikono ya wanadamu, na wakati mikono hiyo inakataa, wanyonge hubaki na maneno matupu ya sheria. Kazi ya Ruth kutoka asubuhi hadi jioni ni imani inayotenda, sio imani inayosubiri miujiza.

Uzi Unaopita Katika Maandiko

Ripoti ya msimamizi inaonekana kama maelezo ya kawaida ya kazi, lakini Mungu anaitumia kama kiungo. Kwa sababu mtu huyu alizungumza maneno haya, Boazi anamgeukia Ruth. Kwa sababu Boazi anamgeukia Ruth, kunakuwa ndoa. Kwa sababu ya ndoa hiyo, kunakuwa Obedi, kisha Yese, kisha Daudi, na mwishoni Mtoto aliyezaliwa katika mji huo huo wa Bethlehemu. Historia ya wokovu haipita kila mara kwa malaika na ndoto; hapa inapita kwa mfanyakazi asiyejulikana jina lake akiripoti bidii ya mgeni. Zaidi ya hayo: yule aliyeomba ruhusa kuchukua mabaki ya wengine anakuwa nyanya wa Mfalme. Mungu ana tabia ya kuanzia chini, pale ambapo watu wengine hawatazami, na hiyo ndiyo tabia hasa ya Kristo mwenyewe, aliyekuja bila sura ya kuvutia macho.

Kioo

Fikiria mahali unapofanya kazi. Kuna watu ambao wanaomba, na kuna watu ambao wanadai. Kuna wale wanaokuja mapema na kuondoka mwisho, halafu hawaandikwi katika ripoti yoyote. Mstari huu unauliza swali gumu: wewe ni yule anayefanya kazi kimya bila kutambuliwa, au ni yule msimamizi aliye na nguvu ya kumtaja mtu mbele ya mwenye mamlaka? Wengi wetu tunajikuta katika nafasi ya pili mara nyingi zaidi kuliko tunavyofikiri. Tunaona mtu anayehangaika, tunajua jina lake, na tunanyamaza kwa sababu haitusumbui. Leo, kabla ya jua kuchwa, mtaje mtu mmoja kwa jina, kwa sifa ya kweli, mbele ya mtu ambaye anaweza kumfaidi: mwambie mwajiri, mchungaji, au mwalimu jambo jema unalolijua kuhusu mtu asiyekuwa na sauti ya kujitangaza.

Wasikilizaji wa Kwanza

Waisraeli waliosikia hadithi hii walijua Moabu kama nchi ya adui, watu waliozaliwa kwa aibu na waliowahi kuwalaghai baba zao njiani kutoka Misri. Neno "Mmoabu" katika mstari huu si maelezo tu; ni kengele. Msimamizi hakusema "msichana huyu"; alisema "msichana Mmoabu," kama mtu anayeweka umbali kati yake na yule anayemzungumzia. Wasikilizaji walielewa hatari iliyokuwa mbele: mwanamke wa kigeni, bila mlinzi, katika shamba la wanaume wenye mavuno na divai. Walijua hadithi za wanawake kama hao zilivyokwisha. Kwa hiyo maneno "ameendelea kuvuna toka asubuhi mpaka sasa" yalikuwa mshangao kwao, na maneno ya Boazi yanayofuata yalikuwa pumzi ya faraja. Mungu wa Israeli anakuwa kimbilio kwa yule ambaye Israeli ilitarajia kumfukuza.

Andiko Linaloitana

Sheria iliyoruhusu kazi ya Ruth iko katika Mambo ya Walawi 19, pale Mungu anaamuru mavuno yasikusanywe hadi pembeni bali yaachwe kwa mgeni na mhitaji. Mstari wetu ni sheria hiyo ikiwa hai, ikitembea kwa miguu ya mwanamke mmoja. Lakini pia kuna mwangwi wa mbele: Yesu alizungumza kuhusu wafanyakazi walioingia shambani asubuhi na wale waliofika saa ya kumi na moja, na jinsi mwenye shamba anavyokuwa mkarimu zaidi ya haki inavyodai. Ruth alianza asubuhi na anapata zaidi ya alivyoomba. Boazi baadaye anaamuru masuke yaachwe kwa makusudi kwa ajili yake, "Msimkemee." Hii ndiyo tofauti kati ya haki na neema: haki humwacha akusanye, neema humwachia zaidi kimya kimya.

Swali Linalobaki

Kwa nini Mungu aliruhusu Ruth kuteseka kwa njia hii kwanza? Tunapenda kusoma sura hii kama hadithi ya furaha, lakini mstari huu unaficha uchovu wa kweli: saa nyingi za kuinama, mgongo unaouma, jasho na wasiwasi wa mwanamke asiyejua kama atarudi nyumbani salama. Mungu angeweza kumpa Naomi msaada bila kumfanya mkwe wake atembee shambani kama mwombaji. Andiko halitoi jibu. Halisemi kwamba mateso yalikuwa "mafunzo" wala kwamba yalikuwa lazima. Linasema tu kwamba Mungu alikuwa pale, katika vumbi, akifanya kazi kwa njia isiyoonekana. Wakati mwingine faraja yetu si maelezo bali ushuhuda: Mungu hayuko tu mwishoni wa hadithi, ameketi pia kwenye kibanda cha kivuli pamoja na yule anayepumzika kidogo kabla ya kuendelea.

Tafakari

Ni nani katika maisha yako anayefanya kazi kwa bidii pasipo kutambuliwa, na ni nguvu gani unayo ya kumtaja mbele ya wengine?

Unapoomba kile ambacho ni haki yako, unafanya hivyo kwa madai au kwa unyenyekevu, na kwa nini?