Jeremias 3:11

Ang Teksto

Pagkatapos ilarawan ang dalawang magkapatid na babae, ang Israel sa hilaga at ang Juda sa timog, na kapwa lumayo sa kanilang asawa, may binitawang hatol ang Panginoon na tumitigil sa iyo: "Ang taksil na Israel ay mas matuwid kaysa sa taksil na Juda!" Hindi ito paghahambing ng bilang ng kasalanan. Ang hilaga ay matagal nang tumalikod at pinalayas na, "binigyan ng mga atas ng pakikipaghiwalay." Ang timog naman ay nakakita ng lahat ng iyon, natakot sana, ngunit sa halip ay "hindi bumalik sa akin nang buong puso… kundi isang kasinungalingan." Sa mata ng Diyos, ang pagbabalik na hindi totoo ay mas mabigat kaysa sa pag-alis na hayag. Isang pangungusap lamang, at nabaligtad ang inaakala nating hanay ng mabuti at masama.

Ang Ubod

Ano ang ibig sabihin ng "mas matuwid" dito? Hindi na ang Israel ay malinis; siya rin ay tinawag na taksil sa parehong hininga. Ang salitang ginamit para sa kaniya ay hindi papuri kundi paghahambing na nakakakirot: kahit ang isang bansang naglaho na sa pagkatapon ay mas mapaninindigan sa harap ng Diyos kaysa sa isang bansang may templo, may reporma sa panahon ni Josias, may tamang salita sa bibig, ngunit walang puso. Ang Diyos, kung gayon, ay hindi tumitingin sa anyo ng pagbabalik kundi sa katotohanan nito. Dito nakatayo ang buong panganib ng relihiyon: kaya nating gawing kasinungalingan maging ang pagsisisi. At ang mas mabigat pang tanong: kung ganito ang timbangan ng Diyos, sino sa atin ang makakapagsabing hindi siya ang Juda sa kuwentong ito?

Ang Sinulid na Nag-uugnay

Ang kakaiba sa kabanatang ito: hindi nagtatapos sa hatol ang talata 11. Kaagad, sa susunod na hininga, inutusan si Jeremias na humarap sa hilaga, sa mismong bansang wala na, at sabihin: "Magbalik ka taksil na Israel… hindi ako mananatiling galit magpakailanman." Ang mas mahigpit na paghatol ay nauuna sa mas malawak na paanyaya. Ito ang tabas ng buong kuwento ng Diyos: ang katotohanan tungkol sa atin ay laging inilalatag muna bago ang awa, hindi para durugin tayo kundi dahil hindi maaaring pagalingin ang sugat na tinatakpan. Kaya rin nang dumating si Cristo, ang mga hayag na makasalanan ang nakalapit, at ang mga may tamang anyo ang nahirapan. Hindi nagbago ang timbangan; nagkatawang-tao lamang ito.

Ang Salamin

May pagsisisi na mas malapit sa pamamahala ng imahe kaysa sa pagbabalik. Nagsasalita ka sa Bible study tungkol sa isang kahinaan na alam mong kaya mong ikuwento nang hindi nasasaktan. Nagdarasal ka ng paumanhin sa asawa mong hindi mo naman talaga tinitingnan sa mata. Nag-aayuno ka sa buwang alam mong may nakakakita. Hindi ito pagkukunwari sa pinakamadilim na kahulugan; kadalasan ay hindi natin ito namamalayan, at doon nakasalalay ang bigat ng talata 11. Ang tanong ng Diyos sa Juda ay hindi "gaano ka kasama?" kundi "totoo ba ang pagbabalik mo?" Ngayong araw, isulat sa isang papel ang isang kasalanang matagal mo nang sinasabing iniwan mo na ngunit alam mong hindi pa, at basahin ito nang malakas sa Diyos, sa tunay nitong pangalan, nang walang paliwanag.

Ang Konteksto

Panahon ito ni Haring Josias, ang huling malaking repormador ng Juda. Nilinis niya ang templo, giniba ang mga altar sa burol, ibinalik ang Paskuwa. Sa panlabas, tagumpay. Ngunit halos isang daang taon nang bumagsak ang hilagang kaharian sa Asiria, ang sampung lipi ay ikinalat, at nakita ito ng Juda mula sa malapit. Ang literal na paalala ng katapusan ay nasa kabilang gilid lamang ng hangganan. At sa gitna nito, sinasabi ng Diyos: hindi kayo natakot. Ang reporma ay tunay sa pamahalaan, ngunit hindi umabot sa mga puso. Ganito ang bansang binabantayan ni Jeremias: relihiyoso, maayos, at hungkag.

Ang mga Unang Nakarinig

Isipin ang isang Judeong nakikinig dito sa patyo ng templo. Alam niya ang pagkakasunod-sunod ng kanilang kuwento: kami ang pinili, kami ang natira, kami ang may kaban ng tipan, sila ang tumalikod. Ang talata 11 ay pumuputol sa gitna ng pagmamalaking iyon. Ang bansang itinuturo nilang halimbawa ng sumpa ay ipinagtatanggol ngayon ng Diyos bilang "mas matuwid." Para sa kanila, mas nakakagulat ito kaysa sa atin, dahil hindi nila maiuurong ang katanungan sa pamamagitan ng pagsasabing "espirituwal lang iyon." Nakita nila ang templo. Naamoy nila ang usok ng handog. At narinig nila na hindi ito sapat.

Ang Pangunahing Tauhan

Ang nagsasalita ay hindi malamig na hukom. Isang asawang niloko, at gayunman ay nangungusap pa rin ng "Magbalik kayo." Nasa talata 11 ang hapdi ng isang nakakakita ng lahat: ang mga papuri, ang tamang salita, ang "Aking ama!" na sinasabi ngunit hindi pinaniniwalaan. May sakit ang pagiging tumpak niya. Hindi siya nagpapanggap na ayos ang lahat, at hindi rin siya lumalayo. Marahil ito ang pinakamahirap tanggapin: ang Diyos na hindi tayo pinagbibigyan sa ating mga pakitang-tao ay siya rin namang hindi tayo pinapakawalan. Nanatili siyang nakatayo sa pintuan ng isang tahanang matagal nang walang laman.

Pagninilay

Alin sa aking mga gawaing panrelihiyon ang gagawin ko pa rin kung walang ibang nakakakita?

Kung sasabihin ng Diyos na may taong itinuturing kong malayo sa kaniya na "mas matuwid" kaysa sa akin, ano ang unang tatakbo sa isip ko?