Aklat ng Colosas: Si Cristo ang Sapat sa Lahat ng Bagay

Panimula

May isang lalaki sa Maynila na taimtim mananalangin bago ang isang mahalagang interbyu. Yuyuko siya, tatawag sa pangalan ni Jesus, at hihingi ng biyaya. Pagkatapos, isusuot niya ang kaniyang "swerteng" polo, iiwasang umuwi nang diretso, at titingnan ang kaniyang horoscope sa telepono habang nasa jeep. Tanungin mo siya kung sino ang kaniyang Tagapagligtas at sasagot siya nang walang pag-aalinlangan: si Cristo. Pero sa loob-loob niya, may maliit na tinig na nagsasabi, "Baka kulang. Baka kailangan ng kaunti pang segurado."

Iyan mismo ang problema sa isang maliit na simbahan sa lambak ng Lycus halos dalawang libong taon na ang nakalipas. Hindi nila itinatakwil si Cristo. Dinadagdagan lang nila siya. At sa pagdaragdag, hindi nila namamalayan na binabawasan nila siya.

Sa pahinang ito, makikilala mo ang buong Aklat ng Colosas: kung sino ang sumulat nito at bakit, paano ito binuo, ano ang puso ng mensahe nito, at bakit ang maikling liham na ito ang isa sa pinakamatapang na deklarasyon tungkol kay Cristo sa buong Bibliya. At sa dulo, may gabay ka sa pagbabasa nito nang paisa-isang araw.

Ang tuon ng gabay na ito

Babasahin natin ang Colosas sa paligid ng isang maliit ngunit mapanganib na salita: "at." Si Cristo at ang mga anghel. Si Cristo at ang tamang pagkain. Si Cristo at ang mahigpit na panata. Si Cristo at ang anting-anting. Hindi tinutuligsa ni Pablo ang mga taong tumalikod kay Cristo; tinutuligsa niya ang mga taong nagdagdag sa kaniya. At ito ang kaniyang punto: ang bawat dagdag kay Cristo ay palihim na pagbawas sa kaniya. Kapag sinabi mong kulang siya, sinabi mo nang hindi mo siya tunay na nakikilala. Ang Colosas ay ang liham na nag-aalis ng mga "at" upang manatili ang isang pangalan lamang.

Ano ang sinasabi ng Bibliya tungkol sa Aklat ng Colosas?

Nagsimula ang liham sa karaniwang paraan ng isang sulat noong unang siglo: "Si Pablo, na apostol ni Jesucristo sa pamamagitan ng kalooban ng Dios, at ang kapatid nating si Timoteo" (Colosas 1:1). Pero hindi ito sulat mula sa isang tanggapan. Sa dulo, isinulat ni Pablo gamit ang sarili niyang kamay: "Alalahanin ninyo ang aking mga tanikala" (Colosas 4:18). Nakakadena ang kamay na sumulat ng pinakamalayang teolohiya sa Bagong Tipan. Karamihan sa mga mag-aaral ng Bibliya ay naglalagay nito sa panahon ng pagkabilanggo ni Pablo sa Roma, mga taong 60 hanggang 62 A.D., kasabay ng Filemon at Efeso. Si Tiquico at si Onesimo ang naghatid ng liham (Colosas 4:7-9), at si Onesimo ang mismong aliping tinutukoy sa Aklat ni Filemon. Iisang mensahero, dalawang sulat, isang pamilyang muling pinagbuklod ng ebanghelyo.

Hindi pa nakakarating si Pablo sa Colosas. Ang simbahan doon ay itinayo ni Epafras, isang taga-roon na naligtas sa ilalim ng ministeryo ni Pablo sa Efeso at umuwi na dala ang Balita (Colosas 1:7, 4:12-13). Ang Colosas ay isang lungsod na papaliit na noon, nasa lambak ng Ilog Lycus sa Asia Minor, katabi ng mas mayamang Laodicea at Hierapolis. Isang maliit na bayan, isang maliit na kongregasyon, at isang sulat na naglalaman ng isa sa pinakamataas na pananaw kay Cristo sa buong Kasulatan.

Bakit? Dahil may dumating na aral doon na mahirap pangalanan. Pinaghalo nito ang mga Judiong ritwal at ang mistisismong pagano: paghatol tungkol sa pagkain, inumin, kapistahan at Sabbath (Colosas 2:16), pagsamba sa mga anghel at pagmamalaki sa mga pangitain (Colosas 2:18), at mahigpit na pagbabawal sa katawan na parang kabanalan pero wala palang bisa laban sa kasalanan (Colosas 2:21-23). Hindi ito pagtanggi kay Cristo. Ito ay si Cristo kasama ng iba pa.

Kaya ang sagot ni Pablo ay hindi panuntunan kundi isang larawan. Pinakita niya kung sino talaga si Cristo: "Na siya ang larawan ng Dios na di nakikita, ang panganay ng lahat ng mga nilalang" (Colosas 1:15, Ang Dating Biblia). Hindi ito nangangahulugang nilikha si Cristo; ang "panganay" sa wika ng Kasulatan ay tungkol sa karapatan at kadakilaan, hindi sa petsa ng kapanganakan. Siya ang nakikitang mukha ng hindi nakikitang Diyos. Kung gusto mong malaman kung ano ang anyo ng puso ng Ama, tumingin ka kay Jesus.

Pagkatapos ay mas lalo pang tumaas: "At siya'y una sa lahat ng mga bagay, at ang lahat ng mga bagay ay nangabubuhay dahil sa kaniya" (Colosas 1:17). Hindi lang siya nagsimula ng mundo at umalis. Siya ang nagpapanatili nito sa bawat segundo. Ang hininga mo ngayon, ang pintig ng puso mo, ang pagkakabuklod ng bawat atomo sa katawan mo: lahat iyan ay hawak niya.

At dahil ganoon siya kalaki, hindi makatwiran ang anumang dagdag. Dalawang utos ang sentro ng liham. Una: "Kung paano nga na inyong tinanggap si Cristo Jesus na Panginoon, ay magsilakad kayong gayon sa kaniya" (Colosas 2:6). Ang paraan ng pagsisimula mo ang paraan ng pagpapatuloy mo: biyaya noon, biyaya ngayon. Pangalawa: "Kayo'y magsipagingat, baka sa inyo'y may bumihag sa pamamagitan ng kaniyang pilosopia at walang kabuluhang pagdaraya, ayon sa sali't saling sabi ng mga tao, ayon sa mga pasimulang aral ng sanglibutan, at di ayon kay Cristo" (Colosas 2:8). Ang panukat ay simple: ayon ba kay Cristo, o ayon sa sali't saling sabi?

Ang tema na dumadaloy sa buong Bibliya

Hindi bagong imbensyon ang teolohiya ng Colosas. Ito ay lumang kuwento na sa wakas ay may mukha na.

Sa Genesis 1, nilikha ang tao "ayon sa larawan ng Dios." Iyon ang orihinal na tungkulin natin: maging salamin ng Maylalang sa gitna ng kaniyang mundo. Binasag iyon ng kasalanan. Nanatiling may bakas ng Diyos ang bawat tao, pero kalahating nakikita, tulad ng basag na salamin. Kaya nang sabihin ni Pablo na si Cristo "ang larawan ng Dios na di nakikita," sinasabi niyang narito na ang Tunay na Tao, ang Pangalawang Adan na hindi nabigo.

Sa Exodo, hinahabol ng Israel ang presensiya ng Diyos. Napupuno ng ulap ang tabernakulo, bumababa ang kaluwalhatian sa templo, at ang buong relihiyon ng Lumang Tipan ay nakatayo sa pag-asang mananahan ang Diyos kasama ng kaniyang bayan. Tapos ay sinabi ng Colosas: "Sapagka't minagaling ng Ama na ang buong kapuspusan ay manahanan sa kaniya" (Colosas 1:19), at mas malinaw pa: "Sapagka't sa kaniya'y nananahan ang buong kapuspusan ng pagka Dios sa kahayagan ayon sa laman" (Colosas 2:9). Ang templo ay isang tao na ngayon.

Sa mga Awit at sa Kawikaan, may tinig ng Karunungan na kasama ng Diyos bago pa itatag ang mundo, na siyang nag-aayos ng lahat ng bagay. Sa Colosas 2:3, sinabi ni Pablo na kay Cristo "nangatatago ang lahat ng mga kayamanan ng karunungan at ng kaalaman." Ang hinahanap ng mga pantas, ang tinatahak ng mga pilosopo, ang pinapangarap ng mga mistiko: nasa isang pako-pakong kamay pala.

At ang mga ritwal? Hindi sila sinira ni Pablo; inilagay niya sila sa tamang lugar. Ang pagkain, kapistahan, bagong buwan at Sabbath ay "isang anino ng mga bagay na magsisidating: nguni't ang katawan ay kay Cristo" (Colosas 2:17). Ang anino ay totoo, pero ang anino ay hindi niyayakap. Kapag dumating na ang katawan, nakakatawa nang kumapit pa rin sa anino. Dito tumatama ang anggulo ng gabay na ito: ang bawat "at" na idinaragdag natin kay Cristo ay karaniwang isang anino na tumatangging maglaho. Mabuti ang anino noong wala pa ang liwanag. Ngayon, nagiging hadlang na ito.

Mula Genesis hanggang Pahayag, ang kuwento ay hindi "paano aakyat ang tao sa Diyos" kundi "paano bababa ang Diyos sa tao." Ang Colosas ang nagsasabi kung gaano kalalim ang pagbaba: "At sa pamamagitan niya ay pakipagkasunduin sa kaniya ang lahat ng mga bagay, na pinapayapa niya sa pamamagitan ng dugo ng kaniyang krus" (Colosas 1:20). Isang dugo, isang krus, isang kapayapaan na umaabot sa langit at lupa.

Ang anino ay totoo, pero ang anino ay hindi niyayakap.

Balangkas at pangunahing tema

Apat na kabanata lamang ang Colosas, pero hindi ito basta koleksyon ng mga payo. May malinaw itong hugis, at ang hugis mismo ang nagtuturo.

Nagbubukas ang unang labing-apat na talata ng kabanata 1 sa pasasalamat at panalangin. Nagpapasalamat si Pablo sa pananampalataya at pag-ibig na narinig niya tungkol sa kanila, at ipinapanalangin niyang mapuno sila ng kaalaman sa kalooban ng Diyos upang lumakad nang karapat-dapat. Pansinin: bago siya sumalungat sa anumang maling aral, nagpapasalamat muna siya. Nananalangin bago bumatikos. Iyon ang pastoral na ugali na madalas nating laktawan.

Pagkatapos ay dumating ang himno ng unang kabanata, mula talata 15 hanggang 20. Ito ang puso ng liham at malamang isang awit na kinakanta ng unang mga Cristiano. Sinasabi nito na si Cristo ang larawan ng Diyos, ang Manlilikha ng lahat kasama ang mga "luklukan," "pagsakop," "pamunuan" at "kapangyarihan," ang mismong mga espiritwal na puwersang kinatatakutan ng mga taga-Colosas. Ginawa niya sila. Sila ang kaniyang mga nilalang, hindi ang kaniyang katunggali. At siya ang "ulo ng katawan, sa makatuwid baga'y ng iglesia; na siya ang pasimula, ang panganay sa mga patay; upang sa lahat ng mga bagay ay magkaroon siya ng kadakilaan" (Colosas 1:18). Dalawang pagka-panganay: sa paglikha at sa muling pagkabuhay. Siya ang una sa lumang mundo at ang una sa bago.

Mula Colosas 1:24 hanggang 2:5, ibinahagi ni Pablo ang sarili niyang ministeryo at pakikipaglaban, kasama ang kahanga-hangang linyang "si Cristo na nasa inyo, ang pagasa ng kaluwalhatian" (Colosas 1:27) at ang layunin niya: "upang maiharap naming sakdal kay Cristo ang bawa't tao" (Colosas 1:28).

Ang ikalawang kabanata ang labanan mismo. Dito nabibilang ang Colosas 2:6 at Colosas 2:8, at dito tinutuldukan ni Pablo ang bawat "at." Sa krus, "pinawi ang usapang nasusulat sa mga palatuntunan laban sa atin, na hindi naayon sa atin: at ito'y kaniyang inalis, na ipinako sa krus" (Colosas 2:14). Ang listahan ng utang mo ay hindi binura; ipinako.

Pagkatapos ay dumarating ang bisagra ng buong liham: "Kung kayo nga'y muling binuhay na kalakip ni Cristo, ay hanapin ninyo ang mga bagay na nangasa itaas, na kinauupuan ni Cristo, na nasa kanan ng Dios" (Colosas 3:1). Lahat ng doktrina sa unang dalawang kabanata ay bumubuhos sa pamumuhay ng huling dalawa. Hindi "sikapin mong maging banal upang maging kay Cristo" kundi "ikaw ay kay Cristo, kaya mabuhay ka mula roon."

Mula Colosas 3:5 hanggang 17, may dalawang kilos: hubarin at isuot. Hinuhubad ang galit, poot, malaswang pananalita, pagsisinungaling. Isinusuot ang habag, kabaitan, kababaang-loob, pagtitiis at pag-ibig. Sumusunod ang mga tagubilin sa sambahayan (Colosas 3:18 hanggang 4:1), na siyang sukatan kung totoo nga ang pagbabago, at ang pagtatapos tungkol sa panalangin, misyon at pagbati: "Manatili kayong palagi sa pananalangin, na kayo'y mangagpuyat na may pagpapasalamat" (Colosas 4:2).

Mga mahalagang talata mula sa aklat na ito

Colosas 3:1. "Kung kayo nga'y muling binuhay na kalakip ni Cristo, ay hanapin ninyo ang mga bagay na nangasa itaas, na kinauupuan ni Cristo, na nasa kanan ng Dios." Ang unang salita ay "kung," pero hindi ito pagdududa; ito ay "yamang" o "dahil." Isang katotohanan na itong nangyari sa iyo. Namatay ka kasama niya, nabuhay kang muli kasama niya, at idinugtong ng susunod na talata: "ang inyong buhay ay natatagong kasama ni Cristo sa Dios" (Colosas 3:3). Kaya ang espiritwalidad dito ay hindi pag-akyat kundi pag-alala. Hindi mo kinakamit ang posisyon; tinitingnan mo kung nasaan ka na. At pansinin kung saan nakaupo si Cristo: sa kanan ng Diyos, ang upuan ng awtoridad. Wala nang mas mataas pang pupuntahan. Wala nang "at."

Colosas 3:12. "Mangagbihis nga kayo gaya ng mga hinirang ng Dios, na mga banal at minamahal, ng pusong mahabagin, ng kagandahangloob, ng kababaangloob, ng kaamuan, ng pagpapahinuhod." Bago pa ang isang utos, may tatlong pangalan: hinirang, banal, minamahal. Iyan muna ang pagkakakilanlan mo, saka ang damit. Hindi ka nagbibihis ng kabaitan para patunayang mahal ka ng Diyos; nagbibihis ka dahil mahal ka na niya. At napakakonkreto ng listahan: habag kapag mahirap maawa, kabaitan sa taong hindi mabait, kababaang-loob kapag tama ka, pagtitiis sa taong paulit-ulit kang binibigo. Hindi ito personalidad. Ito ay damit na pinipili mo tuwing umaga.

Colosas 3:23. "Anomang inyong ginagawa, ay inyong gawin ng buong puso, na gaya ng sa Panginoon, at hindi sa mga tao." Isinulat ito sa mga alipin sa sambahayan, ang pinakamababa sa lipunan, ang mga taong walang maibabalik na papuri ang gawain. At sinabi ni Pablo na mayroon palang nakakakita. Binubuwag nito ang pagkakahati ng "sagrado" at "ordinaryo." Ang pagluluto, ang pagmamaneho, ang pagtatanim, ang pag-aaral, ang pag-aalaga sa magulang na may sakit: lahat iyan ay paglilingkod kay Cristo kapag ginawa nang buong puso. Hindi ito nagpapagaan ng trabaho. Pinapalitan nito ang tumatanggap.

Gabay sa pagbabasa: Colosas sa loob ng pitong araw

Maikli ang Colosas. Mababasa mo ito nang buo sa labinlimang minuto, at mainam na gawin iyon kahit minsan sa isang upuan upang marinig mo ang daloy nito. Pagkatapos, bagalan mo.

Sa unang araw, basahin ang Colosas 1:1-14 at isulat kung ano ang ipinagpapasalamat ni Pablo. Tanungin ang sarili mo: kung may sumulat sa iyong simbahan, para saan siya magpapasalamat? Pagkatapos ay gamitin mo ang panalangin sa talata 9 hanggang 12 bilang sarili mong panalangin para sa isang taong mahal mo.

Sa ikalawang araw, manatili ka sa Colosas 1:15-23. Basahin mo itong malakas, parang awit, dahil awit nga ito. Bilangin kung ilang beses lumitaw ang salitang "lahat." Iyon ang punto.

Sa ikatlong araw, basahin ang Colosas 1:24 hanggang 2:5, at pansinin kung gaano kahirap ang ministeryo para kay Pablo. Hindi niya ito inilalarawan bilang madali, kundi bilang pakikipagbuno.

Sa ikaapat na araw, harapin ang mahirap na bahagi, ang Colosas 2:6-23. Isulat sa isang papel ang lahat ng bagay na gustong idagdag ng mga guro sa Colosas kay Cristo. Sa tabi nito, isulat ang sarili mong mga "at."

Sa ikalimang araw, basahin ang Colosas 3:1-11 at tanungin: ano ang isang bagay na kailangan kong hubarin ngayong linggo?

Sa ikaanim na araw, ang Colosas 3:12-17. Pumili ng isang damit mula sa talata 12 at isuot mo ito nang sadya sa isang partikular na tao.

Sa ikapitong araw, tapusin ang Colosas 3:18 hanggang 4:18, at magtapos sa pamamagitan ng panalangin ayon sa Colosas 4:2-6, lalo na ang hiling na "Ang inyong pananalita nawa'y laging may biyaya, na magkalasang asin."

Kung may isang buwan ka, ulitin ang buong siklo at saka basahin ang Filemon. Magkapatid ang dalawang sulat, at makikita mo ang teolohiya ng Colosas na nagiging isang tunay na desisyon sa isang tunay na pamilya.

Ang Salamin

Ngayon, tanungin kita nang tapat: ano ang iyong "at"?

Baka hindi ito anting-anting. Baka ito ay ang kumbinsiyon mo na kailangan mo ng isang tiyak na suweldo bago ka tunay na maging payapa. Baka ito ay ang listahan ng mga panata na iniisip mong nagpapatunay ng pagmamahal sa iyo ng Diyos: ang bilang ng mga araw na nagbasa ka ng Bibliya, ang laki ng iyong handog, ang dalas ng iyong pagsamba. Baka ito ay ang anak na dapat magtagumpay upang maramdaman mong hindi ka nabigo. Baka ito ay ang sukat ng iyong katawan, ang bilang ng puso sa iyong mga post, o ang isang relasyon na nasa likod ng isip mo: pagdating niya, saka ako magiging buo.

Hindi masama ang karamihan ng mga bagay na ito. Iyan nga ang mapanganib. Ang mga "at" ay bihirang halatang kasalanan; karaniwan silang mabubuting bagay na inilalagay sa upuan ni Cristo. At alam mo kung paano mo sila makikilala? Sa takot. Kapag nawala sila, bumabagsak ang iyong mundo. Kapag naririnig mong may sumuway sa kanila, bumabalik ang iyong hatol. Kapag nabigo kang sundin sila, nararamdaman mong hindi ka na tanggap ng Diyos.

Sinasabi ng Colosas na ang buong kapuspusan ng pagka-Diyos ay nasa kay Cristo, at idinagdag ni Pablo ang linyang dapat mong basahin nang marahan: "At sa kaniya kayo'y napuspus" (Colosas 2:10). Puno ka na. Hindi dahil marami kang nagawa, kundi dahil kay Cristo ikaw ay hinirang, banal, at minamahal.

Kaya ngayong linggo, may isang bagay kang maaaring gawin. Pangalanan mo ang iyong "at." Sabihin mo ito nang malakas sa panalangin. Pagkatapos ay sabihin mo kay Jesus: ikaw ay sapat. Hindi mo kailangang maramdaman iyon agad. Kailangan mo lang itong sabihin, araw-araw, hanggang sa magsimulang maniwala ang iyong puso.

Puno ka na, hindi dahil sa nagawa mo.

Ipinaliwanag para sa mga bata

Ang pinakamadaling paraan upang ipaliwanag ang Colosas sa isang bata ay sa pamamagitan ng larawan ng isang pintuan. Sabihin mo: "May bata na natatakot sa dilim, kaya may dala siyang lampara, at anting-anting, at kumot, at laruan, dahil iniisip niyang kailangan niya ng maraming bagay para ligtas. Pero isang gabi, pumasok ang kaniyang tatay at umupo sa tabi ng kama. Biglang hindi na kailangan ng lahat ng iba pang bagay. Hindi dahil masama sila, kundi dahil nandiyan na ang tatay." Ganyan si Jesus para sa atin, at iyon ang sinasabi ng isang sulat sa Bibliya na tinatawag na Colosas.

Para sa mas maliliit, sapat na ang dalawang katotohanan: ginawa ni Jesus ang lahat ng bagay, at hawak ni Jesus ang lahat ng bagay. Maaari mong gamitin ang Colosas 1:17 sa simpleng salita: si Jesus ang nag-iingat sa lahat upang hindi mawala. Para sa mas malalaki, puwede mo nang idagdag ang Colosas 3:12 at hayaan silang pumili ng isang "damit" na isusuot sa paaralan bukas, halimbawa ang kabaitan sa taong madalas tuksuhin.

Mahalaga ang paraan ng pagsasabi ayon sa edad. Para sa mga batang tatlo hanggang anim na taong gulang, may mga maiikling kuwentong may larawan at pag-uulit na akma sa kanilang atensyon. Para sa pitong taon pataas, puwede nang talakayin ang lungsod ng Colosas, ang bilanggong si Pablo, at kung bakit may mga maling aral. Para sa mga kabataang labindalawa pataas, mainam na harapin nang diretso ang Colosas 2:8 at ang tanong kung paano makikilala ang mga ideyang "ayon sa sali't saling sabi ng mga tao" sa panahon ng social media. May mga hiwalay na gabay sa Faith.network para sa bawat pangkat ng edad na ito, upang hindi mo na kailangang hulaan kung paano simulan ang usapan.

Mga madalas itanong

Bilang pagtatapos

Isang maliit na bayan, isang maliit na sulat, at isang napakalaking Cristo. Iyan ang Colosas. Ang liham na ito ay isinulat para sa mga taong hindi nawawalan ng pananampalataya kundi nadadagdagan ito ng mga bagay na hindi naman kailangan, at iyon ang dahilan kung bakit ito nagsasalita nang napakalinaw sa atin. Bihira tayong tumalikod nang tahasan. Mas madalas, unti-unti lang nating inilalagay ang timbang ng ating kaligtasan at kapayapaan sa mga bagay na hindi kayang magdala nito.

Ang sagot ni Pablo ay hindi mas mahigpit na disiplina. Ang sagot niya ay isang mas malaking pananaw: ang larawan ng hindi nakikitang Diyos, ang nagpapanatili ng lahat ng bagay, ang ulo ng iglesia, ang nagpayapa ng langit at lupa sa dugo ng kaniyang krus, at siya ring nananahan ngayon sa iyo. Kapag nakita mo siya nang ganoon, nalalaglag ang mga "at" nang kusa.

Simulan mo ngayong linggo. Basahin ang Colosas nang buo sa isang upuan, saka balikan ang Colosas 1:15-20 araw-araw sa loob ng pitong araw. Pagkatapos ay basahin ang Filemon at tingnan kung ano ang hitsura ng teolohiyang ito kapag naging tunay na desisyon sa isang tunay na pamilya. Sapat si Cristo. Manatili ka sa kaniya.