Tapat na pagtitiwala sa Diyos
Tapat na pagtitiwala
Maiikling pagninilay upang manahimik kasama, hango sa mga bahagi ng Biblia sa Deuteronomio 26:10, 2 Cronica 20:15, 1 Tesalonica 4:12 and 2 Samuel 21:10.
☀ Sandali sa umaga
Ngayon tingnan, dinala ko ang unang ani ng lupain sa iyo Yahweh, na nagbigay sa akin.' Dapat ninyong ilagay ito sa harapan ni Yahweh na inyong Diyos at siya'y sambahin sa kaniyang harapan;
Deuteronomio 26:10
Magaan pa ang basket na iyon. Ilang piraso lang ng unang hinog na bunga, hindi pa alam kung ano ang kalalabasan ng buong taniman.
Ganito ang ginawa ng bawat Israelita: kapag nagsimula nang mamunga ang lupa, kukuha agad siya ng mga unang bunga, ilalagay sa basket, at dadalhin sa dakong pinili ni Yahweh. Doon, sa harap ng altar, sasabihin niya ang kasaysayan: dating alipin sa Egipto, inilabas ng kamay ng Panginoon. Pagkatapos, iiwan niya ang basket at magdiriwang, kasama ang Levita at ang dayuhan na walang sariling lupain.
Pansinin: hindi niya hinintay matapos ang anihan para malaman kung sapat ba ito. Ibinigay muna niya ang una, habang kalahati pa lang ng bukid ang namumunga. Ito ang nagbigkis sa kanya sa kuwento ng Diyos na naglalakbay kasama niya, at ito rin ang nag-aalaga sa Levita at dayuhan na umaasa sa kabutihan ng lahat.
Ngayong araw ng Panginoon, bago mo pa malaman kung ano ang dadalhin ng linggong darating, may unang bunga ka ring maihahandog: ang unang oras ng iyong araw.
Ngayon
Tumayo sa labas o tabihan ang bintana, tumahimik nang isang minuto, at sabihin nang malakas, "Ito ang una kong oras ngayong araw, para Sa Iyo, Panginoon." Gawin ito bago ka humarap sa anumang gagawin pa.
✦ Sandali sa tanghalian
Sinabi ni Jahaziel, “Makinig, lahat ng Juda at kayong lahat na naninirahan sa Jerusalem, at Haring Jehoshafat: Ito ang sinasabi sa inyo ni Yahweh: 'Huwag kayong matakot, huwag kayong panghinaan ng loob dahil sa malaking hukbo na ito. Dahil ang laban ay hindi sa inyo kundi sa Diyos.
2 Cronica 20:15
Natatandaan mo pa ba 'yung huling beses na wala kang magawa, talagang wala, at alam mo ito?
Ganito ang kinaharap ni Jehoshaphat. Tatlong hukbo ang sabay na dumarating laban sa Juda, mas malaki, mas marami, mas malakas. Hindi siya gumawa ng estratehiya agad. Tinipon niya muna ang buong bayan, nag-ayuno sila, at hayagan siyang nanalangin sa harap ng templo, sa harap ng lahat. Walang itinago. Doon dumating ang sagot, hindi sa pamamagitan ng heneral kundi sa pamamagitan ng isang propeta sa gitna ng kapulungan.
At pagkatapos ng salitang ito, may isang kakaibang bagay na nangyari. Ang mga mang-aawit ang pinauna ni Jehoshaphat sa hukbo, hindi ang mga mandirigma. Kumanta sila ng papuri bago pa man magsimula ang laban, bago nila nakita kung paano ito matatapos.
Ito ang pag-aaral: minsan ang unang hakbang ay hindi pagkilos kundi pagtitipon, pagsamba, pagpapahayag nang malakas kung sino talaga ang Diyos, bago mo pa nakikita ang kinalabasan. Ngayong Linggo, habang nagtitipon ang mga mananampalataya, iyon mismo ang ginagawa, inuuna ang pagpupuri bago sumapit ang kasagutan.
Ngayon
Isulat sa papel ang isang bagay na pakiramdam mo'y mas malaki kaysa sa iyo ngayong linggo. Pagkatapos, bigkasin nang malakas, kahit mag-isa ka lang, isang linya ng papuri sa Diyos bago mo pa malaman kung paano ito matatapos.
◐ Sandali sa hapon
Gawin ninyo ito upang makalakad kayo ng maayos na may paggalang sa mga taong nasa labas ng pananampalataya, at upang hindi na kayo mangailangan ng anuman.
1 Tesalonica 4:12
Bakit mas madali pang pag-usapan ang buhay ng kapitbahay kaysa ayusin ang sarili kong buhay?
Sa Tesalonica may mga kapatid na tumigil sa ordinaryong pamumuhay. Hindi dahil tamad, kundi dahil akala nila malapit na ang pagbabalik ni Cristo, kaya bakit pa mag-aabala sa karaniwang gawain. Imbes na magtrabaho, naging abalang-abala sila sa buhay ng iba, umaasa na lang sa suporta ng kapwa kapatid.
Sa Griyego, may laro ng salita doon. Ang salitang ginamit para sa pagiging maligalig ay halos kapareho ng salitang ginamit para sa paggawa, parang sinasabi: sa halip na gumawa, umiikot-ikot lamang sila sa buhay ng kapwa. Hindi pagiging abala ang problema, kundi kung saan itinutuon ang abala.
Ngayong Linggo, araw ng pamamahinga at pagtitipon, madaling mangyari ang parehong tukso. May oras, may lakas, pero sa halip na gamitin sa pagsamba at tunay na pakikipag-ugnayan, iniuukol natin ito sa pag-aalala sa buhay ng iba, sa paghusga, sa tsismis na pinalalamutian ng pag-aalala.
Ang tawag ni Pablo ay hindi pagsasarili sa paggawa lang, kundi isang uri ng paglakad na kapani-paniwala sa harap ng mga nasa labas, mga hindi pa kabilang sa iglesya. Ang buhay na tahimik, tapat, at hindi umaasa sa suporta ng kapwa, ay isang patotoo mismo.
Ngayon
Pumili ng isang taong kamakailan mong pinag-usapan o hinusgahan sa isip. Isulat ang pangalan niya ngayon, at sa halip na pag-usapan pa siya, idalangin siya nang tahimik.
☾ Sandaling panggabi
Pagkatapos si Rizpa, ang anak na babae ni Aya, kumuha ng telang magaspang at nilatag sa kaniyang sarili sa bundok sa tabi ng patay na mga katawan, mula sa simula ng ani hanggang bumuhos ang ulan sa kanila galing sa langit. Hindi niya hinayaan ang mga ibon sa langit na galawin ang mga katawan sa araw o mga mababangis na hayop sa gabi.
2 Samuel 21:10
Hindi niya isinuot ang sako bilang damit. Inilatag niya ito sa ibabaw ng bato, at doon siya umupo, araw-araw, gabi-gabi. Maliit na detalye, pero ito ang nagsasabi kung gaano katagal at gaano kahirap ang kanyang ginawa: hindi lamang siya nagluksa sa isang saglit, kundi nanatili siya sa lugar na iyon, mula sa simula ng tag-ani hanggang sa unang ulan.
Pitong tao ang pinatay dahil sa kasalanan ni Saul, kabilang ang dalawang anak ni Rizpah. Sa kulturang iyon, ang hindi paglilibing sa isang bangkay ay matinding kahihiyan, para bang sinasabi sa buong mundo na walang halaga ang taong iyon. Kaya naupo si Rizpah sa batong iyon, buwan-buwan, hinahadlangan ang mga ibon sa araw at ang mga hayop sa gabi, para lang hindi malapastangan ang katawan ng kanyang mga anak. Walang sinuman ang nag-utos sa kanya. Ginawa niya ito dahil mahal niya sila.
Ang pagbabantay niya ang nagpaalala kay Haring David tungkol sa mga buto ng mga namatay, at dahil dito, nabigyan din sila ng tamang paglilibing. Isang ina, nag-iisa sa isang bato, ang nagbunsod ng paggalang na hindi niya kayang ipilit sa iba, maliban sa pamamagitan ng katapatan.
Ngayong gabi, marahil may binabantayan ka ring bagay, isang alalahanin, isang takot, isang araw na hindi mo pa rin kayang bitawan. Hindi mo kailangang umupo roon magpakailanman. Ibigay mo ito sa Diyos bago ka humiga, tulad ng ulan na sa wakas ay bumuhos matapos ang mahabang paghihintay ni Rizpah.
Ngayon
Isulat ngayon ang pangalan ng isang taong iniluluha mo o hinihintay mo pa rin ang kapayapaan para sa kanila, at bigkasin ito nang malakas sa panalangin bago ka matulog ngayong gabi.
Basahin ang mga talatang ito sa Banal na Bibliya (Tagalog ULB)
I-tap ang isang talata upang basahin ang buong teksto dito.
10Ngayon tingnan, dinala ko ang unang ani ng lupain sa iyo Yahweh, na nagbigay sa akin.' Dapat ninyong ilagay ito sa harapan ni Yahweh na inyong Diyos at siya'y sambahin sa kaniyang harapan;
15Sinabi ni Jahaziel, “Makinig, lahat ng Juda at kayong lahat na naninirahan sa Jerusalem, at Haring Jehoshafat: Ito ang sinasabi sa inyo ni Yahweh: 'Huwag kayong matakot, huwag kayong panghinaan ng loob dahil sa malaking hukbo na ito. Dahil ang laban ay hindi sa inyo kundi sa Diyos.
12Gawin ninyo ito upang makalakad kayo ng maayos na may paggalang sa mga taong nasa labas ng pananampalataya, at upang hindi na kayo mangailangan ng anuman.
10Pagkatapos si Rizpa, ang anak na babae ni Aya, kumuha ng telang magaspang at nilatag sa kaniyang sarili sa bundok sa tabi ng patay na mga katawan, mula sa simula ng ani hanggang bumuhos ang ulan sa kanila galing sa langit. Hindi niya hinayaan ang mga ibon sa langit na galawin ang mga katawan sa araw o mga mababangis na hayop sa gabi.
Nais mo bang lalong lumalim?
Para sa bawat talata sa mga pagninilay na ito, makakakuha ka ng malalim na paliwanag ng Biblia kasama ang konteksto, kasaysayan, at aplikasyon.
Simulan ang malalim na pag-aaral