Mula sa Pahinga Tungo sa Pagpapala
Pahinga at pagpapala
Maiikling pagninilay upang manahimik kasama, hango sa mga bahagi ng Biblia sa Genesis 2:2-3, Exodo 20:11, Mikas 5:2 and Mateo 5:3.
☀ Sandali sa umaga
Sa ikapitong araw dumating ang Diyos sa pagtatapos ng gawain na kanyang ginawa, at siya ay nagpahinga sa ikapitong araw mula sa lahat niyang gawain. Pinagpala ng Diyos ang ikapitong araw at ginawang banal ito, dahil doon siya nagpahinga mula sa lahat ng gawain na kanyang nagawa sa kanyang paglikha.
Genesis 2:2-3
Tahimik pa ang bahay, bago pa man dumating ang unang abala ng araw.
Sa Genesis 2, pagkatapos ng anim na araw ng paglikha, dumating ang ikapitong araw. At ito ang kapansin-pansin: ito ang unang bagay sa buong Biblia na tinawag na banal. Hindi isang bundok, hindi isang templo, hindi kahit anong lugar, kundi isang araw, isang sukat lamang ng oras.
Ang anim na araw ay tinawag na mabuti, sapagkat may nilikha. Ang ikapito ay tinawag na banal, bagama't walang bagong ginawa roon. Si Yahweh mismo ang huminto, hindi dahil Siya'y napagod, kundi dahil ganito ang hugis ng isang buhay na may pattern mula pa sa simula: paggawa at pagtigil, pareho itong bahagi ng linggo, hindi lamang ang isa.
Lunes ngayon, at marahil dagdag na ang listahan ng gagawin bago ka pa man makaupo. Pero sinasabi ng bilang na pito na may hangganan ang trabaho, hindi dahil kulang ka, kundi dahil ganito mula pa sa simula ang itinakda para sa tao: hindi walang tigil, hindi walang hinto.
Ngayon
Bago mo buksan ang unang abala ngayon, isulat sa papel ang isang eksaktong oras kung kailan ka titigil mamaya, kahit sampung minuto lamang, at ilagay ang papel sa lugar na makikita mo buong araw.
✦ Sandali sa tanghalian
Dahil sa ikaanim na araw Ako, si Yahweh, ang lumikha ng langit, lupa at dagat at lahat ng bagay na nasa loob nito at nagpahinga sa ikapitong araw. Kaya nga Ako, si Yahweh, ay pinagpala ang Araw ng Pamamahinga at inihandog ito sa aking sarili.
Exodo 20:11
Isipin ang mga kamay ng isang magsasaka pagkatapos ng anim na araw sa bukid. Kalyo na ang palad, pagod ang balikat, pero sa ikapitong araw, ibinababa niya ang asarol, kinakalagan ang kalabaw, at hinahayaang tumigil ang lahat. Hindi dahil tapos na ang gawain kundi dahil may oras talagang itinakda para huminto.
Ang bilang na pito sa Kasulatan ay hindi basta bilang. Sa isipan ng mga Hebreo, ito ang simbolo ng kaganapan, ng pagkakumpleto. Kaya nang pagpalain ng Diyos ang ikapitong araw at gawin itong banal, hindi ito tungkol sa pagod. Ginawa Niya itong hiwalay, inilaan para sa isang bagay na hindi kayang bilhin ng oras ng paggawa, ang paghinto mismo bilang parte ng mabuting disenyo.
Katawa-tawa isipin, pero kahit ang Diyos na likumang gawa ng paglikha, humimpil. Hindi dahil kulang sa lakas, kundi dahil may ganda sa pagtigil pagkatapos gumawa. Kung ganoon man ang hulwaran, ano pa kaya ang kailangan nating matutunan tungkol sa paghinto sa gitna ng ating sariling anim na araw?
Ngayong tanghali, kalagitnaan ng linggo ng trabaho, maaaring sumalamin ang maliit na pagtigil mo sa malaking pahinga ng ikapitong araw. Hindi ito takas mula sa trabaho, ito ang paggunita na may hangganan ang trabaho, at hindi ikaw ang kabuuan ng iyong output.
Ngayon
Itigil ngayon ang kamay mo. Ibaba ang panulat o isara ang laptop, tumayo mula sa upuan, at manatiling walang hawak sa loob ng isang minuto bago mo muling simulan ang susunod na gawain.
◐ Sandali sa hapon
Ngunit ikaw Bethlehem Efrata, kahit ikaw ay maliit sa mga angkan ni Juda, mula sa iyo ay may darating sa akin upang pamunuan ang Israel, na ang pinagmulan ay sa mga unang panahon, mula sa walang hanggan.
Mikas 5:2
Efrata. Dalawang beses binanggit, parang hindi sapat ang "Bethlehem" lang. May isa pang Bethlehem sa hilaga, sa Zebulun, kaya kailangang tukuyin: ito ang maliit na Bethlehem, ang Efrata, ang bayan ng mga clan na walang dangal sa talaan ng mga lungsod.
Isipin ang lugar na ito. Walang pader na nagtatanggol, walang mangangalakal na dumadaan, walang hukbo. Mga guwang sa bato para sa mga tupa, giikan sa gilid ng bukid, amoy dayami at pataba ng hayop. Ito ang lugar kung saan pumitas si Ruth ng natitirang uhay, kung saan pinahiran ni Samuel ang batang pastol na si David ng langis. Isang bayan na alam na ng kasaysayan, pero hindi kailanman itinuturing na mahalaga.
At doon, sabi ng propeta, lalabas ang isa na mamumuno. Hindi sa Jerusalem, sa kabila ng templo at trono. Doon sa Efrata, sa alikabok, sa amoy ng abono at tupa. Ang Diyos ay pumipili ng lugar na hindi mo isasama kung ikaw ang gagawa ng listahan.
Minsan tinitignan natin ang ating sariling buhay, trabaho, tahanan, parang Efrata rin, walang bigat, walang tatak. Pero ang talatang ito ay hindi nagsasabing darating balang araw ang kabuluhan kung sapat na ang pagsisikap. Sinasabi nitong doon mismo sa maliit, doon na nagsimula ang lahat.
Ngayon
Ngayong araw, sulatin ang pangalan ng isang lugar o tao sa buhay mo na parang walang kabuluhan, hindi kilala, hindi kapansin-pansin, at sabihing malakas, isang pangungusap na pagpapala para rito.
☾ Sandaling panggabi
“Pinagpala ang mahihirap sa espiritu, sapagkat sa kanila ang kaharian ng langit.
Mateo 5:3
Karaniwan nating iniisip na may kondisyon ang kasiyahan. Kung maayos ang araw, kung walang away, kung tapos ang lahat ng gawain, saka ka lang puwedeng humiga nang panatag. Ngayong gabi, kung marami kang naiwang hindi tapos o may bumigat sa puso mo buong araw, parang wala kang karapatang maging mapayapa. Pero ang salitang ginamit dito ni Jesus ay hindi umiikot doon.
Sa wikang Griego, ang salitang isinalin na "blessed" ay dating ginagamit para ilarawan ang isang buhay na walang kulang, isang kalagayang hindi naaabot ng ordinaryong tao. Binaligtad ito ni Jesus. Hindi Niya ito inilapat sa mga sakto at kumpleto, kundi sa mga mahihirap sa espiritu, sa mga walang dalang sapat. Ang salita mismo ay tumutukoy hindi sa nararamdaman kundi sa katayuan, isang bagay na totoo tungkol sa iyo kahit ano pa ang pakiramdam mo ngayong gabi.
Kaya hindi lubos na kayang dalhin ng ating "mapalad" o "pinagpala" ang buong timbang nito. Ito ay hindi pansamantalang kaligayahan na basta nawawala pagkagising. Ito ay isang kalagayan na hawak ka ng Kaharian ng Diyos, kahit dala-dala mo ang kakulangan.
Kaya ngayong gabi, hindi mo kailangang timbangin kung sapat ba ang naging maganda sa araw mo bago ka magpahinga. Ang kakulangan mo mismo ang pinto patungo sa Kaniya.
Ngayon
Banggitin nang malakas, bago matulog, ang isang partikular na bagay na naramdaman mong kulang o hindi sapat ngayong araw, at sabihing, Panginoon, salamat na hawak Mo ako kahit dito ako kulang.
Basahin ang mga talatang ito sa Banal na Bibliya (Tagalog ULB)
I-tap ang isang talata upang basahin ang buong teksto dito.
2Sa ikapitong araw dumating ang Diyos sa pagtatapos ng gawain na kanyang ginawa, at siya ay nagpahinga sa ikapitong araw mula sa lahat niyang gawain.
3Pinagpala ng Diyos ang ikapitong araw at ginawang banal ito, dahil doon siya nagpahinga mula sa lahat ng gawain na kanyang nagawa sa kanyang paglikha.
11Dahil sa ikaanim na araw Ako, si Yahweh, ang lumikha ng langit, lupa at dagat at lahat ng bagay na nasa loob nito at nagpahinga sa ikapitong araw. Kaya nga Ako, si Yahweh, ay pinagpala ang Araw ng Pamamahinga at inihandog ito sa aking sarili.
2Ngunit ikaw Bethlehem Efrata, kahit ikaw ay maliit sa mga angkan ni Juda, mula sa iyo ay may darating sa akin upang pamunuan ang Israel, na ang pinagmulan ay sa mga unang panahon, mula sa walang hanggan.
3“Pinagpala ang mahihirap sa espiritu, sapagkat sa kanila ang kaharian ng langit.
Nais mo bang lalong lumalim?
Para sa bawat talata sa mga pagninilay na ito, makakakuha ka ng malalim na paliwanag ng Biblia kasama ang konteksto, kasaysayan, at aplikasyon.
Simulan ang malalim na pag-aaral