Diyos na gumagawa ng daan
Daan ng Diyos
Maiikling pagninilay upang manahimik kasama, hango sa mga bahagi ng Biblia sa Mga Gawa 9:27, Isaias 9:6, Exodo 14:22 and Marcos 1:10-11.
☀ Sandali sa umaga
Ngunit isinama siya ni Bernabe at ipinakilala sa mga alagad. At sinabi niya sa kanila kung paanoni Saulo nakita ang Panginoon sa daan at ang Panginoon ay nangusap sa kaniya, at kung paano buong tapang na nangaral sa Damasco si Saulo sa pangalan ni Jesus.
Mga Gawa 9:27
Marahan pa lang ang liwanag sa bintana, at tahimik pa ang bahay bago dumating ang unang tawag para tumayo at maghanda para sa araw.
Si Saulo, ang dating mang-uusig, dumating sa Jerusalem matapos siyang makakita ng Panginoon. Ang mga alagad ay natakot sa kanya, hindi nila siya pinaniwalaan. Pero may isa na hindi nangiliw: si Barnabas. Kinuha niya si Saulo, dinala sa mga apostol, at ipinaliwanag ang buong kuwento, kung paano nakita ni Saulo ang Panginoon sa daan, at kung paano siya nangaral sa Damasco sa pangalan ni Jesus.
Hindi murang gawain iyon. Ang pangalan ni Barnabas mismo ang nasa panganib kapag mali siya. Pero hinawakan niya ang kamay ng taong iniiwasan ng iba, at inuna ang pagpapaliwanag kaysa hinala.
Ngayong Linggo, may mga taong pupunta sa pagsamba na natatakot din, baka hindi tanggap, baka pinagdudahan, baka hindi na kabilang. Ang paghikayat na kinatawan ni Barnabas ay hindi lamang mabait na salita, ito ang aktong pumunta sa gitna at magsalita para sa taong hindi pa nakikita ng iba nang tama.
Ngayon
Maghanap ka ngayon ng isang tao sa iglesya, bago o pagkatapos ng pagsamba, na mukhang nag-iisa o bagong dating, at lumapit ka, kumustahin siya, at samahan mong maupo sa gitna ng iba.
✦ Sandali sa tanghalian
Dahil para sa atin, isang sanggol ang isinilang, isang anak na lalaki ang binibigay; at ang kapamahalaan ay nasa kaniyang balikat; at ang pangalang itatawag sa kaniya ay Kahanga-hangang Taga-payo, Makapangyarihang Diyos, Walang-hanggang Ama, Prinsipe ng Kapayapaan.
Isaias 9:6
Peace. Isang salita, apat na letra, at kadalasan binabasa nating parang synonym lang ng katahimikan. Pero ang salitang Hebreo sa likod nito, shalom, hindi tungkol sa kawalan ng ingay. Ito ay tungkol sa kabuuan. Isang bagay na kumpleto, walang basag, walang kulang, gumagana ayon sa dapat.
Si Isaias ay nagsalita hindi sa isang panahon ng katahimikan. Ang bayan ay nasa gitna ng digmaan, takot, at kadiliman. Kaya kung sinabi niya na darating ang Prinsipe ng Shalom, hindi ibig sabihin nito, tatahimik na ang lahat. Ang ibig sabihin, isang araw darating ang isa na magsasaayos ng lahat na sira. Buo, hindi lamang tahimik.
Ngayong Linggo, sa pagsamba, ang mismong salitang ito ang hangad ng bayan ng Diyos sa isa't isa. Hindi lang kalmado, kundi ganap. Kaya sa Bilang 6, ang bendisyon na shalom ay ibinibigay sa harap ng buong kapisanan. Hindi personal na wish para sa kalmadong pakiramdam. Isa itong pahayag na inaayos ng Diyos ang buhay ng tao, piraso man ito ngayon.
Minsan tayo naghahanap ng katahimikan kung ito lang ang naiisip natin bilang kapayapaan. Pero baka ang tinatanong natin sa Diyos, hindi lubos na katahimikan, kundi pagsasaayos. Isang bahagi ng buhay na hindi na dapat manatiling basag.
Ngayon
Bago tayo umuwi mula sa pagtitipon ngayon, humanap ng isang tao at tumingin sa kanyang mata. Sabihin nang malakas: sumaiyo ang shalom, ang ganap na kapayapaan ni Cristo. Hindi lang basta bati, isang bendisyon na ibinibigay mo.
◐ Sandali sa hapon
Ang mga Israelita ay pumunta sa gitna ng dagat sa tuyong lupa. Ang tubig ay nag-anyong pader para sa kanila sa kanilang kanang kamay at sa kanilang kaliwa.
Exodo 14:22
Ano ang gagawin mo kung nasa gitna ka na, walang tapon pabalik, walang daan pasulong maliban sa tapat mo lang?
Bago ang talatang ito, wala pang lakas ang mga Israelita. Nakabaon sila sa dagat sa harap, at ang hukbo ni Paraon sa likod. Hindi sila ang nagbukas ng dagat. Hindi rin sila ang nagpapigil sa hangin. Sabi ng teksto, ginawa ito ni Yahweh sa pamamagitan ng malakas na hanging silangan, buong gabi, bago pa sumapit ang umaga na sila ay lumakad sa tuyong lupa.
At pagkatapos silang tumawid, bumalik ang tubig. Ang parehong dagat na naging daan ay naging libingan ng nag-uusig sa kanila. Iisa ang tubig, dalawa ang naganap dito: kaligtasan sa isang panig, kalunod-lunod sa kabila. Ang puntong ito sa kasaysayan ay hindi lamang tungkol sa paglaya. Tungkol din ito sa pagkakaroon ng linya na hindi na maaaring bawiin, isang bago na hindi na kayang ibalik sa dati.
Minsan ang buhay natin ay hinahati sa dalawa rin: bago at ngayon, dating pagkaalipin at bagong laya. Hindi natin kayang gawin ang paghahati. Iyon ang bahagi ni Yahweh. Ang bahagi natin ay maglakad sa gitna ng dagat kahit nakikita natin ang tubig na tumitindig sa kaliwa at kanan.
Ngayon
Ngayong Linggo, habang ika-Panginoong Araw, hanapin ang isang lugar kung saan kayo magsasama-sama, sa tahanan man o sa simbahan, at basahin nang malakas ang Exodo 14:22 bago kayo dumalo sa pagsamba. Hayaang marinig ng lahat ang hindi mababawi na paghahati na ginawa ni Yahweh.
☾ Sandaling panggabi
Nang si Jesus ay umahon sa tubig, nakita niya na bumukas ang langit at ang Espiritu ay bumaba sa kaniya na tulad ng kalapati. At isang tinig ang nagmula sa langit, “Ikaw ang minamahal kong Anak. Ako ay labis na nalulugod sa iyo.”
Marcos 1:10-11
Hindi tahimik na pagbukas ng kurtina ang salitang ginamit dito, kundi paglabag, parang lumang tela na binatak hanggang mapunit, hindi na maisasara pabalik. Iyon mismo ang salitang gagamitin din mamaya para sa tabing ng templo, sa sandaling namatay si Jesus. Kapag may napunit, wala nang balik. Bukas na, tuluyan.
Bago ito nangyari, si Jesus ay isa lamang sa maraming taong pumunta sa Ilog Jordan, sumama sa pila, bumaba sa tubig kasama ng mga makasalanan na dumadaloy sa pagsisisi ni Juan. Walang kakaiba sa Kanya sa panlabas. Isa lamang Siyang lalaking basang basa, tumatayo sa may pampang.
Pagkaahon Niya sa tubig, saka nangyari ang punit. Bumukas ang langit, hindi dahan-dahan kundi bigla, at bumaba ang Espiritu parang kalapati. May tinig na nagsalita, hindi tungkol sa gagawin ni Jesus, kundi tungkol sa kung sino Siya: Anak, minamahal, kinalulugdan. Bago pa man Siya makapangaral o makapagpagaling, sinabi na ito.
Mula rito, patungo si Jesus sa ilang, at pagkatapos, sa Kanyang misyon. Ang pagkakakilanlan ang una, bago ang gawain. Kadalasan tayo ang baliktad, hinahanap muna natin ang magawa bago maniwala na mahal tayo.
Ngayong Linggo, araw ng pagtitipon at pagsamba, ang parehong tinig na nagsalita sa Jordan ay nananatiling nagsasalita sa mga nasa kay Cristo, minamahal, kinalulugdan, hindi dahil sa nagawa, kundi dahil kanino sila.
Ngayon
Bago ka humiga ngayong gabi, umupo ka nang tahimik sandali at bigkasin nang malakas: Ako po ay Inyong minamahal na anak, na Inyong kinalulugdan. Hayaan mong lumubog ito sa iyo bago mo ipikit ang mata.
Basahin ang mga talatang ito sa Banal na Bibliya (Tagalog ULB)
I-tap ang isang talata upang basahin ang buong teksto dito.
27Ngunit isinama siya ni Bernabe at ipinakilala sa mga alagad. At sinabi niya sa kanila kung paanoni Saulo nakita ang Panginoon sa daan at ang Panginoon ay nangusap sa kaniya, at kung paano buong tapang na nangaral sa Damasco si Saulo sa pangalan ni Jesus.
6Dahil para sa atin, isang sanggol ang isinilang, isang anak na lalaki ang binibigay; at ang kapamahalaan ay nasa kaniyang balikat; at ang pangalang itatawag sa kaniya ay Kahanga-hangang Taga-payo, Makapangyarihang Diyos, Walang-hanggang Ama, Prinsipe ng Kapayapaan.
22Ang mga Israelita ay pumunta sa gitna ng dagat sa tuyong lupa. Ang tubig ay nag-anyong pader para sa kanila sa kanilang kanang kamay at sa kanilang kaliwa.
10Nang si Jesus ay umahon sa tubig, nakita niya na bumukas ang langit at ang Espiritu ay bumaba sa kaniya na tulad ng kalapati.
11At isang tinig ang nagmula sa langit, “Ikaw ang minamahal kong Anak. Ako ay labis na nalulugod sa iyo.”
Nais mo bang lalong lumalim?
Para sa bawat talata sa mga pagninilay na ito, makakakuha ka ng malalim na paliwanag ng Biblia kasama ang konteksto, kasaysayan, at aplikasyon.
Simulan ang malalim na pag-aaral