Ano ang Bautismo Ayon sa Bibliya?

Panimula

May isang lalaki sa Cebu na nagkuwento sa akin tungkol sa araw ng kaniyang bautismo. Pagkaahon niya sa tubig, sabi niya, hindi siya umiyak dahil sa tuwa. Umiyak siya dahil parang may isang taong iniwan niya sa ilalim ng tubig, isang taong kilala niya nang napakatagal, ang dating siya, ang siyang laging nagsisinungaling sa asawa niya at laging nangangako sa sarili na "bukas na lang ako magbabago." Sabi niya, "Pastor, parang may libing na naganap doon, at ako ang patay."

Iyan ang bautismo na inilalarawan ng Bibliya, at malayo ito sa kung paano natin ito madalas isipin: isang seremonyang panlabas, isang kinaugalian ng simbahan, isang picture-taking na may puting damit. Sa gabay na ito, tuklasin natin kung ano talaga ang bautismo ayon sa Kasulatan, mula sa unang tubig sa Genesis hanggang sa huling tubig sa Pahayag, at bakit ang tubig na ito ay hindi lamang naglilinis. Naglilibing ito, at bumabangon ang tao.

Ang tuon ng gabay na ito

Maraming artikulo ang tinatrato ang bautismo bilang isang paksang pang-organisasyon: sino ang puwedeng magbautismo, ilubog o buhusan, sanggol o may-sapat-na-gulang. Mahalaga ang mga tanong na iyon, at sasagutin natin, ngunit hindi iyon ang tuon ng gabay na ito.

Ang tuon natin ay ito: sa buong Kasulatan, ang tubig ay hindi lamang panlinis. Ito rin ang hangganan kung saan namamatay ang luma at bumabangon ang bago. Baha, Dagat na Pula, Ilog Jordan, hukay ni Cristo. Kaya ang bautismo ay hindi isang selebrasyon ng iyong pag-unlad, kundi isang libing at isang pagkabuhay na muli. Kapag nakita mo ito, magbabago ang tingin mo sa tubig, at higit pa, sa sarili mo.

Ano ang sinasabi ng Bibliya tungkol sa bautismo?

Ang salitang "bautismo" ay nagmula sa salitang Griyego na baptizo, na ang literal na kahulugan ay maglubog, maglunod, o maglagay sa ilalim ng tubig. Ginagamit ito sa lumang panitikan para sa telang isinasawsaw sa kolorante at para sa barkong lumubog. Hindi iyon larawan ng pagwiwisik ng tubig sa mukha. Larawan iyon ng isang bagay na tuluyang nabalot at nabago ng kaniyang ipinasok.

Nagsisimula ang kuwento sa Ilog Jordan. Nangangaral doon si Juan Bautista ng bautismo ng pagsisisi, at pumila ang mga tao mula sa Jerusalem at sa buong Judea upang ipahayag ang kanilang mga kasalanan. Pagkatapos, nangyari ang hindi inaasahan: pumila rin ang Anak ng Diyos.

Sinasabi ng Mateo 3:16: "Nang mabautismuhan si Jesus, umahon siya sa tubig. Nabuksan ang langit at nakita niya ang Espiritu ng Diyos na bumababang tulad ng isang kalapati at lumapag sa kaniya."

Pag-isipan natin kung gaano ito kagulat-gulat. Ang tubig ng Jordan noong araw na iyon ay tubig ng mga makasalanan, tubig ng pagsisisi. Wala namang pagsisisihan si Jesus. Ngunit tumayo siya sa lugar na para sa atin. Doon pa lamang, ang bautismo ay hindi na tungkol sa aming karapat-dapat na katayuan kundi tungkol sa kaniyang pagpasok sa aming kinatatayuan. At nang umahon siya, bumukas ang langit at bumaba ang Espiritu. Tubig, salita, Espiritu, at ang tinig ng Ama. Nariyan na ang buong balangkas ng bautismong Kristiyano bago pa ito iutos.

At iniutos nga ito. Sa dulo ng ebanghelyo, sinabi ng muling nabuhay na Panginoon sa Mateo 28:19: "Kaya't habang kayo'y humahayo, gawin ninyong alagad ko ang mga tao sa lahat ng bansa. Bautismuhan ninyo sila sa pangalan ng Ama, at ng Anak, at ng Espiritu Santo."

Ang pariralang "sa pangalan ng" ay salitang may bigat noong panahong iyon. Ginagamit ito sa mga kasulatan ng pagbili at pag-aari: inilalagay ang isang bagay sa pangalan ng may-ari. Kaya sa bautismo, inilalagay ka sa pangalan ng Diyos na Ama, Anak, at Espiritu Santo. Hindi ka na sa iyong sarili. May nakasulat na pangalan sa itaas ng buhay mo, at hindi ito ang pangalan mo.

Sa Marcos 16:16 naman ay ipinapakita ang koneksiyon ng pananampalataya at bautismo: "Ang sumasampalataya at mabautismuhan ay maliligtas, ngunit ang hindi sumasampalataya ay parurusahan."

Pansinin ang detalyeng madalas nakakaligtaan. Sa unang bahagi, sabay ang pananampalataya at bautismo. Ngunit sa ikalawang bahagi, hindi sinabing "ang hindi mabautismuhan ay parurusahan." Ang hindi pananampalataya ang dahilan ng pagkawala, hindi ang kawalan ng tubig. Ang bautismo ang normal at inaasahang tugon ng pananampalataya, hindi isang hiwalay na bayarin bago tanggapin ang kaligtasan.

Kaya nang tumindig si Pedro sa Pentecostes at tinanong siya ng nabagabag na mga tao kung ano ang kanilang gagawin, malinaw ang kaniyang sagot sa Mga Gawa 2:38: "Sumagot si Pedro, 'Pagsisihan ninyo't talikuran ang inyong mga kasalanan at magpabautismo ang bawat isa sa inyo sa pangalan ni Jesu-Cristo upang patawarin ang inyong mga kasalanan, at tatanggapin ninyo ang kaloob na Espiritu Santo.'"

Pagsisisi, bautismo, kapatawaran, Espiritu. Isang tugon, apat na bahagi. Hindi hinati ni Pedro ang mga ito sa magkahiwalay na hakbang na puwedeng piliin. Ang bautismo ang naririnig, nakikita, at nararamdamang paraan kung paano tumutugon ang isang taong nagsisi sa panawagan ng ebanghelyo.

Ang tubig ay hindi kapalit ng pananampalataya; ito ang katawan ng pananampalataya.

Ang tema na dumadaloy sa buong Bibliya

Kung babasahin mo ang Bibliya na naghahanap ng salitang "bautismo," Bagong Tipan lang ang mahahanap mo. Ngunit kung hahanapin mo ang tubig na naglilibing at nagbabangon, makikita mo ito mula sa ikalawang pangungusap ng Kasulatan.

Sa Genesis, ang Espiritu ng Diyos ay lumilipad sa ibabaw ng tubig, at mula sa kaguluhan ng tubig na iyon lumitaw ang isang mundo na may buhay. Tubig, Espiritu, bagong nilalang. Hindi iyon huling pagkakataon.

Dumating ang baha. Nalunod ang isang buong daigdig na pinuno ng karahasan, at isang maliit na pamilya lamang ang lumabas sa kabilang panig ng tubig at humakbang sa isang mundong bago. Hindi ito kinathang pagkakatulad. Si Pedro mismo ang gumamit nito. Sinasabi ng 1 Pedro 3:21: "Ito ang larawan ng bautismo na nagliligtas sa inyo ngayon. Ang bautismo ay hindi paghuhugas ng dumi sa katawan kundi isang pangako sa Diyos mula sa isang malinis na budhi. Nagliligtas ito sa inyo sa pamamagitan ng pagkabuhay na muli ni Jesu-Cristo."

Tingnan mo kung gaano kaingat ang pagsasabi ni Pedro. Sinabi niyang "nagliligtas," pero agad niyang ipinaliwanag kung paano: hindi sa paghuhugas ng dumi sa katawan, hindi dahil may mahika ang tubig, kundi sa pamamagitan ng pagkabuhay na muli ni Jesu-Cristo. Ang tubig ay ang arko, at si Cristo ang tumatawid sa atin.

Pagkatapos ay ang Dagat na Pula. Isang bayan ng mga alipin ang lumusong sa gitna ng dagat at umahon sa kabila bilang malayang bayan, samantalang ang mga hukbo na humahabol sa kanila ay nanatili sa ilalim ng tubig. Sinabi ni Pablo sa 1 Corinto 10:2 na ang mga Israelita ay "nabautismuhan" sa ulap at sa dagat. Doon namatay ang Ehipto sa likuran nila. Sa bautismo, doon nananatili ang dating panginoon mo.

Isang henerasyon ang lumipas, at ang tubig ng Jordan ang huling hadlang bago ang lupang pangako. Tumawid sila, at nagsimula ang bagong buhay sa bagong lupain. At libu-libong taon pagkatapos, sa mismong ilog na iyon, tumayo si Jesus at nagpabautismo, hindi upang tumawid patungo sa lupang pangako kundi upang tumawid patungo sa krus.

Sa Lucas 12:50, tinawag ni Jesus ang kaniyang sariling kamatayan na bautismo na dapat niyang danasin. Iyon ang tunay na paglubog: nilamon siya ng kadiliman, inilibing sa hukay, at ibinangon sa ikatlong araw. Ang ating bautismo ay hindi isang bagong bagay na ginagawa natin. Ito ang pagpasok natin sa kaniyang libing at sa kaniyang pagbangon.

At sa dulo ng Bibliya, may isang detalyeng madalas nating hindi napapansin. Sa bagong langit at bagong lupa, sinabi ng Pahayag 21:1 na wala nang dagat. Wala nang tubig na nananakot, wala nang kaguluhan, wala nang kamatayan. Sa halip, may isang ilog ng tubig ng buhay na malinaw na tulad ng kristal na umaagos mula sa trono. Nagsimula ang kuwento sa magulong tubig at nagtatapos sa umaagos na tubig ng buhay. At sa pagitan ng dalawa, may isang bautismo na nagtatakda kung saang panig ka nakatayo.

Mga karaniwang maling akala

Maling akala 1: Ang tubig mismo ang nagliligtas. May mga taong naniniwalang basta't nabuhusan ka o nailubog, ligtas ka na, kahit wala kang pananampalataya at walang pagbabago sa buhay. Ngunit inuna ni Pedro ang pagsisisi bago ang bautismo sa Mga Gawa 2:38, at inuna ng Marcos 16:16 ang pananampalataya bago ang bautismo. Sinabi pa nga ni Pedro na ang bautismo ay hindi paghuhugas ng dumi sa katawan. Ang tubig ay walang kapangyarihan sa sarili nito. Ang buhay na Cristo lamang ang may kapangyarihan. Ang magnanakaw sa krus ay hindi nabautismuhan, at gayunpaman sinabi sa kaniya ni Jesus na sa araw ding iyon ay makakasama siya sa paraiso. Walang bautismong makakapagligtas sa taong hindi nagtitiwala sa Panginoon.

Maling akala 2: Simbolo lamang ito, kaya hindi mahalaga. Ito ang kabaligtarang mali, at karaniwan ito sa atin. "Sa puso naman ang mahalaga, bakit pa kailangan ng tubig?" Ngunit hindi ganoon ang tono ng Bagong Tipan. Sa Roma 6:4 ay sinabi: "Samakatuwid, tayo'y namatay at inilibing na kasama ni Cristo sa pamamagitan ng bautismo, upang kung paanong binuhay si Cristo mula sa mga patay sa pamamagitan ng dakilang kapangyarihan ng Ama, tayo nama'y mabuhay sa isang bagong pamumuhay."

Hindi sinabi ni Pablo na inilalarawan ng bautismo ang libing. Sinabi niyang inilibing tayo sa pamamagitan nito. Ang bautismo ang tanda na hindi lamang naglalarawan kundi nagtatakda, tulad ng singsing sa kasal na hindi lamang simbolo ng pangako kundi bahagi ng pagsasakatuparan ng pangako. Iniutos ni Jesus ang bautismo sa Mateo 28:19 kasama ng pangangaral. Hindi mahalaga ang mga bagay na dagdag lamang, at hindi ito dagdag lamang.

Maling akala 3: Kailangan mo munang maging malinis bago magpabautismo. Ito ang pinakamalungkot na maling akala, dahil pinipigilan nito ang mga taong pinakanangangailangan ng biyaya. May mga taong nagsasabi, "Hindi pa ako karapat-dapat, may bisyo pa ako, hindi pa maayos ang pamilya ko." Ngunit sino ang nabautismuhan sa Bibliya? Mga taong tinusok ng salita ni Pedro na may kasalanan ng dugo sa kanilang kamay. Ang bantay ng bilangguan sa Filipos, sa kalagitnaan ng gabi, matapos ang mga taon ng pambubugbog sa mga bilanggo. Si Saulo na Taga-Tarso, na dumanak ang dugo ng mga Kristiyano dahil sa kaniya. Hindi mo hinuhugasan ang sarili mo bago pumasok sa tubig. Ang buong punto ng tubig ay ang paglilibing ng taong hindi kayang maglinis ng sarili.

Maling akala 4: Kapag nagkasala ka pagkatapos, wala nang bisa ang bautismo mo. Marami ang naliligalig dito. Nagpabautismo, tapos bumalik sa dating kasalanan, at ngayo'y nag-iisip na kailangang magsimula muli, magpabautismo muli, tulad ng pag-reset ng makina. Ngunit sinabi ng Efeso 4:5 na may isang Panginoon, isang pananampalataya, isang bautismo. Ang bautismo ay hindi patunay ng ating katatagan kundi tanda ng kaniyang katapatan. Kapag ika'y nagkasala, hindi ka nagpapabautismo muli; bumabalik ka sa kahulugan ng iyong bautismo. Sinabi mismo ni Pablo sa Roma 6 na ang tamang tugon sa kasalanan ay ang pagtingin muli sa katotohanang patay na tayo sa kasalanan at buhay sa Diyos.

Isabuhay ito ngayon

Paano tumatagos ang libing at pagbangon sa mga ordinaryong araw?

Simulan natin sa umaga. Sinabi ni Martin Luther na kapag naghihilamos siya, naaalala niya ang kaniyang bautismo. Hindi ito pagiging relihiyoso lamang. Ito ay pagtatatag ng pagkakakilanlan bago pa magsimula ang araw. Kapag maraming tinig sa buhay natin na nagsasabi kung sino tayo, ang benta natin, ang timbang natin, ang mga puri ng mga tao o ang tahimik na paghatol nila, may isang tinig na nauna at mananatili: nabautismuhan ka sa pangalan ng Ama, ng Anak, at ng Espiritu Santo. Sa iyo ang pangalang iyon.

Ganito ito sa trabaho. Kapag natutukso kang magsinungaling sa report o mag-alis ng kaunti sa resibo, hindi ang tanong ay "mahuhuli kaya ako?" Ang tanong ay "sino ang inilibing ko na sa tubig, at bakit ko siya hinuhukay muli?"

Sa pamilya, ang bautismo ay may ngipin. Ipinapaalala nitong hindi kayo nagsimula sa relasyon dahil karapat-dapat kayo sa isa't isa kundi dahil pareho kayong tinanggap sa awa. Mahirap magpatawad ng kaunti kapag ganoon kalaki ang natanggap mong kapatawaran. Sa Galacia 3:27 at 28 ay sinabi ni Pablo na ang mga nabautismuhan kay Cristo ay nagbihis na kay Cristo, at wala nang Judio o Griyego, alipin o malaya, lalaki o babae. Sa isang lipunan na may malalim na hati ayon sa pinag-aralan, kulay, at kita, ang bautismo ay panlipunang himala.

Sa panahon ng kalungkutan at kabiguan, may ibang timbang ang bautismo. Kapag naramdaman mong wala kang saysay, tandaan na hindi mo sinasabi sa iyong sarili ang mga salita ng bautismo. Isang tao ang nagsabi ng mga ito sa iyo, sa harap ng saksi, sa pangalan ng Diyos. Ang bautismo ay panlabas dahil ang kalooban natin ay hindi mapagkakatiwalaan sa madilim na araw. Sa mga umagang hindi mo maramdaman ang pananampalataya mo, hindi nagbabago ang naganap sa tubig.

At kung hindi ka pa nabautismuhan ngunit nagtitiwala ka na kay Jesus, ito ang praktikal na hakbang: kausapin mo ang isang pastor o lider sa isang iglesyang tapat sa Kasulatan, at huwag mong hintayin ang araw na sa tingin mo ay handa na ang buhay mo. Walang gayong araw. Ang tubig ay para sa mga hindi handa.

Ang Salamin

May tanong akong hindi mo malamang maiiwasan kung seryoso mo ang paksang ito: ano ang ayaw mong ilibing?

Alam mo ang sagot. Baka ang paghihiganti na tinatago mo laban sa isang kapatid na dinaya ka sa lupa. Baka ang mga tab na binubuksan mo tuwing hatinggabi na hindi alam ng asawa mo. Baka ang kagustuhan mong maging tama sa lahat ng pag-uusap. Baka ang pera, na kapag tinutukan ay lumalabas na hindi mo lang ito ginagamit kundi pinagkakatiwalaan mo ito. Ang bautismo ay hindi maamong seremonya na nagsasabing "mabuti kang tao." Ito ang pinakamatapang na sinabi mo sa Diyos: ilibing niyo na po siya, hindi ko na siya kailangan.

At narito ang mapait na katotohanan sa buhay Kristiyano. Ang mga bagay na inilibing natin ay marunong kumamot mula sa loob ng kabaong. Iyon ang dahilan kung bakit maraming Kristiyano ang pagod. Iniisip nila na ang problema ay hindi sila nagsisikap na maging mabuti. Ang tunay na problema ay hinuhukay natin ang isang bangkay at pinipilit itong magbago.

Ngunit narito ang nagpapalaya. Sa Roma 6, hindi sinabi ni Pablo na "magsikap kang mamatay sa kasalanan." Sinabi niya na patay ka na, kaya tumigil na sa pakikipagkaibigan sa nakaraan mo. Hindi ka nakikipaglaban upang manalo; namuhay ka mula sa isang panalo. Nangyari na ang libing. Nangyari na ang pagbangon. Ang tanging natitira ay ang pang-araw-araw na pagsang-ayon dito.

Kaya hayaan mong tanungin ko nang malumanay: nabuhay ka na ba pagkatapos ng iyong bautismo, o gumagalaw pa rin ka na parang ang buhay mo ay isang mahabang paglilitis kung saan ikaw ang nasa harapan ng hukom? Nakaahon ka na sa tubig. Bumukas na ang langit. Bumaba na ang Espiritu. At tinig ng Ama, hindi mo maririnig ito sa iyong pagsisikap, kundi sa mga salitang ito: mahal kong anak.

Namatay ka na. Kaya't maaari ka nang lumakad ng malaya.

Ipinaliwanag para sa mga bata

Nakakabighani ang bautismo sa mga bata, dahil ito ay bagay na nakikita, nadadama, at may tubig. Ito na ang pinakamalaking pakinabang sa pagpapaliwanag nito.

Sa mga maliliit, sabihin mo na ang bautismo ay parang malaking yakap ng Diyos sa harap ng lahat. Sabihin natin na ang tubig ay tumutulong sa atin na maalala ang dalawang bagay: hinuhugasan ng Diyos ang dumi sa loob ng puso natin na hindi kayang tanggalin ng sabon, at sinasabi niya sa harap ng lahat na "akin ang batang ito."

Sa mga bata sa elementarya, maaari mo nang gamitin ang larawan ng paglubog at pag-ahon. Ipakita mo sa kanila kung paano nawawala ang isang kamay kapag isinawsaw sa palanggana, at kung paano lumitaw itong basa at bago. Ikuwento mo ang bautismo ni Jesus sa Mateo 3:16, ang bumukas na langit, ang kalapati, ang tinig ng Ama. Malinaw na maiintindihan ng mga bata ang bagay na ito: hindi kailangang gumawa ng mabuti si Jesus para mahalin siya ng Ama. Mahal na siya bago pa siya gumawa ng anuman.

Sa mga kabataan, mas malalim ang pinapasok. Nasa panahon sila ng malalaking tanong tungkol sa pagkakakilanlan, sa mga kaibigan, sa hitsura, sa hinaharap. Doon napakalakas ang bautismo: may pangalang inilagay na sa iyo bago ka pa hinusgahan ng sinuman.

Mayroon kaming mga tiyak na paliwanag ng bautismo na inayon sa iba't ibang edad, para sa mga preschool na tatlo hanggang anim na taong gulang, para sa mga bata sa edad pito hanggang labindalawa, at para sa mga kabataang labindalawa pataas. Piliin mo ang bersyong bagay sa anak mo, at basahin nating kasama nila, huwag lang para sa kanila.

Mga madalas itanong

Bilang pagtatapos

Kung isang bagay lamang ang matatandaan mo sa gabay na ito, hayaan mong ito na lang: ang bautismo ay hindi seremonya ng pag-unlad kundi tanda ng libing at pagbangon. Iyon ang dumadaloy sa buong Kasulatan, mula sa tubig ng Genesis, sa baha ni Noe, sa Dagat na Pula, sa Jordan kung saan tumayo si Jesus kasama ng mga makasalanan, hanggang sa hukay na hindi nakapigil sa kaniya, at sa ilog ng buhay sa pinakadulong pahina ng Bibliya.

Kaya hindi ka pinapatibay ng bautismo mo tungkol sa iyong sarili. Ipinapaalala nito na tapos na ang pinakamahalagang bagay, at hindi ikaw ang gumawa nito. Namatay ka na kasama ni Cristo. Nabuhay ka na kasama niya. Ang buhay mong ipinamumuhay ngayon ay hindi laban para makuha ang pagsang-ayon ng Diyos kundi pasasalamat na ang pagsang-ayong iyon ay ibinigay na.

Kung gusto mong lumalim pa, magsimula sa Roma 6 nang buo, dahil doon ipinaliwanag ni Pablo ang praktikal na kahulugan ng bautismo para sa pang-araw-araw na pakikibaka sa kasalanan. Pagkatapos, basahin nang mabagal ang Mga Gawa at pansinin kung gaano kabilis nabautismuhan ang mga taong sumampalataya. At kung may tubig na naghihintay sa iyo, huwag mo nang patagalin.