1 Mga Cronica 22

Paliwanag

Si Haring David ay matanda na. Sa buong buhay niya, nakipaglaban siya sa maraming digmaan para ipagtanggol ang Israel. Ngayon, may malaking pangarap siya: gusto niyang magtayo ng tahanan para kay Yahweh, ang Diyos ng Israel. Hindi ito ordinaryong bahay. Ito ang lugar kung saan titirhan ng Diyos ang kaniyang bayan, kung saan dadalhin nila ang kaban ng tipan, ang kahon na nagpapaalala sa kanila na kasama nila ang Diyos.

Nagsimula si David sa paghahanda. Tinipon niya ang mga dayuhang naninirahan sa Israel para tumapyas ng bato. Nag-ipon siya ng bakal, tanso, at troso ng sedar, napakarami sa mga ito na hindi na mabilang o matimbang. Ginawa niya ito dahil mahal niya ang Diyos at gusto niyang ang tahanan nito ay bukod-tangi at kahanga-hanga.

Pero may isang bagay na hindi malinaw kay David: hindi siya ang magtatayo nito. Tinawag niya ang kaniyang anak na si Solomon at sinabi sa kaniya ang dahilan. Sinabi ng Diyos kay David, “Marami ka nang pinadanak na dugo at nakipaglaban sa maraming labanan. Hindi ikaw ang magtatayo ng tahanan para sa aking pangalan.” Sa halip, ang anak ni David, na magiging payapang tao, ang gagawa nito. Ang pangalan niya ay magiging Solomon, mula sa salitang nangangahulugang kapayapaan.

Pagkatapos, binigyan ni David ng malakas na pagpapatibay si Solomon. Sinabi niya, “Maging matatag ka at lakasan mo ang iyong loob. Huwag kang matakot o panghinaan ng loob.” At iniutos din niya sa lahat ng pinuno ng Israel na tulungan si Solomon sa gawain, dahil binigyan na sila ng Diyos ng kapayapaan sa lahat ng panig.

Ano ang Kahulugan Nito?

Kapansin-pansin na hindi tinago ni David ang kaniyang pagkabigo. Gusto niyang siya mismo ang magtayo ng tahanan ng Diyos, pero hindi niya ito ipinagawa. Sa halip na magalit o magtago sa hiya, kinuha niya ang katotohanan nang tapat at tinulungan niya ang kaniyang anak na gawin ang gawaing hindi niya ginawa. Ganito rin tayo minsan: may mga pangarap tayong hindi natin makakamit, pero puwede nating tulungan ang iba na makamit ang mga iyon.

Importante ring makita natin na pinili ng Diyos si Solomon dahil sa kaniyang kapayapaan, hindi dahil sa kaniyang kakayahan sa digmaan. Kadalasan, iniisip nating ang pinakamalakas o pinakamatapang ang pinili ng Diyos. Pero dito, ang Diyos ang pumili ng isang taong magdadala ng kapahingahan at katahimikan.

Ang Ugnayan sa Kabuuang Kuwento

Sinabi ng Diyos kay David ang isang pangako tungkol kay Solomon: “Magiging anak ko siya at ako ang magiging ama niya. Itatatag ko ang trono ng kaniyang kaharian sa buong Israel magpakailanman.” Ito ay isang malaking pangako, tungkol sa isang kaharian na hindi matatapos.

Ngunit alam nating mamamatay rin si Solomon, at ang kaniyang kaharian ay hindi rin magpapatuloy magpakailanman sa lupa. Kaya ang pangakong ito, tungkol sa isang trono na mananatili magpakailanman, ay tumuturo pa sa isang mas malaking katuparan. Si Jesus, na kabilang sa angkan ni David, ang tunay na Hari na ang kaharian ay walang katapusan. Siya rin ang nagdadala ng tunay na kapayapaan, hindi lamang kapayapaan mula sa digmaan, kundi kapayapaan sa pagitan ng tao at ng Diyos.

Para Sa Iyo

Minsan may gusto tayong gawin para sa Diyos, pero wala tayong pagkakataon o kakayahan. Baka gusto mong maging isang bagay, o gumawa ng isang malaking bagay para sa Diyos, pero hindi mo pa kaya ngayon. Puwede mong tanungin ang sarili mo: paano ako makakatulong sa iba na gawin ang bagay na hindi ko magagawa? Paano ako maghahanda, tulad ni David, kahit alam kong ibang tao ang magtatapos nito?

Sinabi din ni David kay Solomon na huwag matakot o panghinaan ng loob dahil kasama niya ang Diyos. Kapag may malaking gawain sa harap mo, isang bagong paaralan, isang mahirap na desisyon, isang gawaing kailangan ng tapang, maaari mo ring tandaan: hindi mo kailangang gawin ito nang mag-isa.

Pag-usapan Natin

Bakit kaya hindi pinayagan ng Diyos si David na magtayo ng tahanan, kahit malaki ang kaniyang pagmamahal dito?

Mayroon ka bang pangarap o gusto mong gawin na hindi mo pa kaya ngayon? Sino ang puwede mong tulungan habang hinihintay mo iyon?

Manalangin Tayo

Panginoon, salamat dahil ikaw ay gumagawa ng mga pangako na mas malaki kaysa sa aming maiisip. Salamat dahil kahit kami ay hindi lahat makakagawa ng lahat ng gusto namin, puwede kaming maghanda at tumulong sa iba. Bigyan mo kami ng tapang tulad ng ibinigay mo kay Solomon, upang huwag kaming matakot, dahil ikaw ay kasama namin. Sa pangalan ni Jesus, amen.