Si Solomon: Ang Anak ni David na Umupo sa Trono

Si Solomon (שְׁלֹמֹה) ay anak nina David at Bathsheba, mula sa lipi ni Judah, at hari sa panahon ng nagkakaisang kaharian. Ayon kay Ussher, Annals of the World (1650), naghari siya mula 1015 BC hanggang 975 BC. Unang lumitaw ang pangalan niya sa listahan ng mga anak ni David, kasama nina Shammua, Shobab at Nathan (2 Samuel 5:14). Malawak ang bakas niya sa teksto: 272 talata sa 64 na sipi, at ang pinakamarami ay nasa 1 Kings (139) at 2 Chronicles (74). Ang huling aklat na bumabanggit sa kaniya ay ang Acts.

Ang trono na muntik nang mapunta sa iba

Ang unang eksena kung saan siya nakatayo sa gitna ay eksena ng panganib, hindi ng karangyaan. Habang naghahari na si Adonias, ganito ang isinulat: “Ngunit hindi niya inanyayahan sila Nathan na propeta, Benaias, ang mga magigiting na lalaki, o ang kaniyang kapatid na si Solomon. Pagkatapos, kinausap ni Nathan si Batsheba na ina ni Solomon, sinasabing, ‘Hindi mo ba narinig na si Adonias na anak ni Haguit ay naging hari, at hindi ito alam ni David na ating panginoon? Kaya ngayon, payuhan kita, para maligtas mo ang sarili mong buhay at ang buhay ng iyong anak na si Solomon’” (1 Kings 1:10-13). Ang buhay mismo ng ina at ng anak ang nakasalalay sa sumpang ibinigay noon kay David tungkol sa trono.

Pagkatapos maluklok si Solomon (1 Kings 1:33-34; 1 Kings 1:37-39; 1 Kings 1:46-47), lumitaw ang kaniyang kapatid bilang taong natatakot: “Takot si Adonias kay Solomon at tumayo siya, umalis, at kinuha ang mga sungay sa altar.” Ang sagot ng bagong hari ay hindi agarang dugo kundi isang kondisyon: “Kung ipakikita niya na siya ay isang taong karapat-dapat, kahit ang isang hibla ng kaniyang buhok ay hindi malalagas sa lupa, ngunit kung kasamaan ang makikita sa kaniya, mamamatay siya.” At sinabi niya kay Adonias, “Umuwi ka na” (1 Kings 1:50-53).

Sa 1 Chronicles ay may pormal na pagluklok: “Ginawa nilang hari sa ikalawang pagkakataon si Solomon, na anak ni David, at hinirang siya sa kapangyarihan ni Yahweh na maging pinuno. Hinirang din nila si Zadok na maging pari. At umupo si Solomon sa trono ni Yahweh bilang hari sa halip na si David na kaniyang ama. Pinagpala siya, at sinunod siya ng buong Israel” (1 Chronicles 29:22-25). Doon din nakasulat na “Lubos na pinarangalan ni Yahweh si Solomon sa harap ng buong Israel.”

Ang gabi sa Gibeon

“Minahal ni Solomon si Yahweh, lumalakad sa mga alituntunin ni David na kaniyang ama, maliban na nag-alay siya at nagsunog ng insenso sa mga dambana” (1 Kings 3:3). Sa Gibeon, kung saan naroon ang malaking dambana, naghandog siya ng isang libong susunuging handog, at doon nagpakita si Yahweh sa kaniya sa isang panaginip: “Humiling ka! Ano ang ibibigay ko sa iyo?” Nagsimula ang sagot ni Solomon hindi sa kaniyang sarili kundi sa kabutihang ipinakita kay David: “Nagpakita ka ng dakilang katapatan sa tipan sa iyong lingkod, si David, aking ama, dahil lumakad siya sa harap mo nang may pagtitiwala, katuwiran, at kabutihan ng puso” (1 Kings 3:4-6).

Tinupad ang pangako: “Binigyan ni Yahweh si Solomon ng katalinuhan, gaya ng kaniyang ipinangako sa kaniya” (1 Kings 5:12). Kasabay nito ang kasunduan kay Hiram, na nagbigay “kay Solomon ang lahat ng troso ng sedar at pir na gusto niya,” at binayaran naman siya ni Solomon ng “dalawampung libong takal ng trigo para sa pagkain ng kaniyang sambahayan at dalawampung galon ng purong langis” taon-taon, “at silang dalawa ay gumawa ng isang tipan” (1 Kings 5:10-12). Sa parehong yugto naroon ang pagtatayo ng templo (1 Kings 6:1-2), ang mga lungsod (1 Kings 9:15-17), ang yaman mula sa paglalakbay-dagat (1 Kings 9:25-28), at ang pagdating ng reyna sa 1 Kings 10:1-4.

Ang mga bagay na hindi pinaganda ng teksto

Hindi itinatago ng salaysay ang mabigat na bahagi. Ang mismong talatang nagsasabing minahal ni Solomon si Yahweh ay nagdaragdag ng “maliban na nag-alay siya at nagsunog ng insenso sa mga dambana” (1 Kings 3:3). At ang kabanata ng karunungan ay nagtatapos sa ganito: “Sapilitang pinagtrabaho ni Haring Solomon ang buong Israel; ang bilang ng sapilitang mga manggagawa ay tatlumpong libong kalalakihan” (1 Kings 5:13).

Sa 2 Chronicles 8:8-10, ang mga kaapu-apuhang naiwan sa lupain ay “ginawa ni Solomon na mga sapilitang manggagawa hanggang sa panahong ito,” samantalang “hindi isinama ni Solomon ang mga Israelita sa mga sapilitang manggagawa,” at 250 ang namamahala sa mga manggagawa. Doon din nakasulat ang eksena ng kaniyang asawa: “Dinala ni Solomon ang anak ng Faraon sa labas ng lungsod ni David, sa tahanan na ipinatayo niya para rito, sapagkat sinabi niya, ‘Hindi maaaring tumira ang aking asawa sa tahanan ni David na hari ng Israel, sapagkat banal ang lugar kung saan naroroon ang kaban ni Yahweh’” (2 Chronicles 8:11-12).

Ang hindi natin alam

Hindi ipinangalan ang anak ng Faraon na naging asawa niya (1 Kings 3:1), gayundin ang isa pang asawa na binabanggit sa 1 Kings 4:11. Ipinangalan naman si Naamah (1 Kings 14:21) at ang mga anak na sina Taphath (1 Kings 4:11), Basemath (1 Kings 4:15) at Rehoboam (1 Kings 11:43). Kabilang sa mga sipi ang 1 Kings 11:4-7, 1 Kings 11:25-28 at 1 Kings 11:40-43, ngunit hindi nakalatag sa harap natin ang teksto ng mga ito, kaya hindi natin isasalaysay ang laman nila. Ang matino ay basahin mismo ang mga kabanatang iyon.

Ang bakas niya sa Matthew, Luke, John at Acts

Hindi natapos sa 1 Kings ang pangalan ni Solomon. Nakalista siya sa talaan sa Matthew 1:6-7. Binabanggit siya sa Matthew 6:29, Matthew 12:42, Luke 11:31 at Luke 12:27. Ang templong iniuugnay sa kaniya ay tinutukoy sa Acts 7:47, at ang portikong may kaniyang pangalan sa John 10:23. Doon humahantong ang kaniyang landas: sa mga pahina kung saan ang isang mas dakila kaysa kay Solomon ang nagsasalita.