Ezekiel 41

Ang Paliwanag

Isipin mo si Ezekiel. May isang lalaki ang sumunod sa kaniya, parang isang gabay na may hawak na pantukod, isang mahabang stick na ginagamit niya para sumukat. Dinala niya si Ezekiel papasok sa templo, ang espesyal na bahay ni Yahweh.

Hindi sila basta-basta naglalakad. Unti-unti silang pumapasok, mula sa labas patungo sa kaloob-looban. Unang sinukat ng lalaki ang mga haligi ng pinto, anim na siko ang lapad. Pagkatapos pumasok sila sa "banal na lugar," isang malaking silid. Apatnapung siko ang haba nito, dalawampung siko ang lawak. Para itong napakalaking silid na walang laman, tahimik at seryoso.

Pero hindi pa roon natapos ang paglalakad. May isa pang pinto, papunta sa pinakaloob na silid. Tinatawag itong "kabanal-banalang lugar." Dito, mas makipot ang pintuan, dalawang siko lang. Parang may lihim na kuwarto sa loob ng malaking bahay, at kailangan kang yumuko para makapasok. Dito pinakamalapit ang presensya ng Diyos.

Habang naglalakad sila, napansin ni Ezekiel ang mga pader. Hindi ito mga plain na pader lang. May nakaukit na mga kerubin, mga anghel na may pakpak, kasama ang mga puno ng palmera. Nagsasalitan ang mga ito sa buong pader, kerubin, puno, kerubin, puno, paulit-ulit. Bawat kerubin ay may dalawang mukha, isang mukha ng tao, at isang mukha ng batang leon. Kakaiba ito, hindi ba? Pero ipinapakita nito na ang templo ay hindi lang isang ordinaryong gusali. Ito ay puno ng misteryo at kapangyarihan.

May nakita rin silang mesa, gawa sa kahoy, tatlong siko ang taas. Sinabi ng lalaki, "Ito ang hapag na nakatayo sa harapan ni Yahweh." Isang mesa, mismong sa harap ng Diyos.

Ano ang Ibig Sabihin Nito?

Maaaring sa tingin mo, ang mga numero at sukat ay nakakaantok. Pero isipin mo ito: bakit kaya ganito kaingat sinukat ang bawat sulok ng templo? Dahil mahalaga ito. Ang templo ay bahay ng Diyos sa lupa noon. Kaya naman dapat itong maganda, maayos, at hindi kung anu-ano lang.

Ang mga kerubin sa pader ay parang mga bantay. Nagpapaalala sila na banal ang lugar na ito, hindi puwedeng pasukin nang basta-basta. Kailangan mong yumuko, dumaan sa makitid na pinto, para makarating sa pinakaloob. Parang sinasabi ng templo: "Dito, malapit ka sa Diyos. Kaya maging matapat at magalang."

Ang Kaugnay na Kuwento

Noong una, isang gusali lang ang templo, may dingding, may pinto. Pero sa buong Bibliya, sinasabi na balang araw hindi na kailangan ng tao ang pumasok sa isang gusali para makalapit sa Diyos. Si Hesus mismo ang magiging daan. Hindi na kailangan ng makitid na pinto ng bato, dahil si Hesus ang bukas na daan papunta sa Ama. Tinawag pa siyang "Tagapamagitan," ang isa na nagdadala sa atin diretso sa harap ng Diyos, kahit tayo ay marurumi at may kasalanan.

Para Sa Iyo

Isipin mo kung may espesyal na kuwarto ka sa bahay niyo, na kailangan mong linisin at ayusin bago pumasok ang isang mahalagang bisita. Ganoon din dapat ang ating puso, malinis at handa, kapag lumalapit tayo sa Diyos. Puwede mong simulan sa paglilinis ng puso mo araw-araw: humingi ka ng tawad kapag nagkamali ka, at magpasalamat ka bago ka matulog.

Pag-usapan Ito

Bakit kaya ginusto ng Diyos na maingat na sinukat at pinalamutian ang templo?

Ano kayang pakiramdam ni Ezekiel habang naglalakad siya papasok nang papasok sa loob ng templo?

Nagdarasal Tayo

Panginoon, salamat dahil hindi na kami kailangang dumaan sa makitid na pinto ng bato para makalapit sa Iyo. Salamat kay Hesus na siyang nagbukas ng daan. Tulungan mo kaming linisin ang aming puso, araw-araw. Amen.