Isaias 34

The Explanation

Isinulat ni propeta Isaias ang isang mensahe mula sa Diyos, para sa lahat ng mga bansa sa mundo. "Lumapit kayo," sabi ng Diyos, "at makinig!" Hindi lang isang tao ang kausap dito. Ang buong lupa, ang mga bundok, ang mga hayop, lahat ay inaanyayahang makinig.

Bakit? Dahil ang Diyos ay galit. Talagang galit. May isang bansa, ang Edom, na gumawa ng masama sa bayan ng Diyos. Kaya sinabi ng Diyos na darating ang kaparusahan, gaya ng isang matalim na espada na bumaba mula sa langit. Ang espada ay puno ng dugo, sabi ng teksto, dahil sa laki ng parusa na darating.

Isipin mo ang isang lupain na dating maganda. May mga ilog, may mga puno. Pero sinabi ng Diyos na ang mga batis ng Edom ay magiging tulad ng maitim na alkitran, at ang lupa ay masusunog gaya ng apoy na hindi namamatay. Ang usok nito ay tataas, at tataas, hanggang sa walang may makikitang tao na dumaan pa roon.

Sa lugar na dating may hari at prinsipe, wala nang matitira. Sa mga palasyo na dating may gintong kurtina, tumubo na lang ang mga tinik. Sa halip ng mga sundalo, ang mga asong-gala at ostrich ang naninirahan. Kuwago ang gumagawa ng pugad sa mga guho. Malungkot na tanawin, hindi ba?

Pero may kakaibang bahagi rito. Kahit gaano man kasindak-sindak ang parusa, sinasabi ng Diyos na walang mawawala sa kaniyang plano. "Wala isa man sa mga ito ang mawawala," sabi niya, "walang magkukulang ng kapareha." Kahit ang mga hayop na naninirahan sa guho ay may kapareha, dalawa-dalawa, gaya ng nasa balumbon ng Diyos.

What Does This Mean?

Ang kabanatang ito ay nagsasabi ng isang malinaw na katotohanan: ang Diyos ay hindi bulag sa kasamaan. Kapag may bansa o tao na gumawa ng masama, hindi ito basta-basta nalilimutan ng Diyos. Siya ang matuwid na hukom, at siya ang may huling salita.

Pero pansinin mo, hindi ito basta-basta pagkagalit. Ang Diyos ay may dahilan: "para sa kapakanan ng Sion," sabi ng teksto. Ipinaglaban niya ang kaniyang bayan na inaapi. Kaya kapag may taong ginagawan ka ng masama, alamin mo, may Diyos na nakikita, at hindi niya kinakalimutan ang katarungan.

The Common Thread

Sa Bibliya, ang parusa sa masama ay palaging kaugnay ng pagliligtas sa mga inaapi. Iisipin natin si Jesus. Sa krus, dinala niya ang parusa na dapat sa mga makasalanan, para tayong lahat, kaming lahat na gumawa ng masama, ay maligtas kung tayo ay lalapit sa kaniya. Ang Diyos ay parehong matuwid at mapagmahal, kahit paano.

At ang bahaging tungkol sa balumbon, kung saan walang mawawala, nagturo sa atin na ang Diyos ay hindi nakakalimot. Alam niya kung ano ang mangyayari, at planado niya ito, gaya ng pares-pares na hayop sa balumbon. Kahit sa gitna ng malaking kaguluhan, may kaayusan sa kamay ng Diyos.

For You

Kung minsan, may bully sa paaralan, o may taong nanakit sa iyo o sa kaibigan mo. Baka pakiramdam mo, wala nang pumapansin. Pero ang kabanatang ito ay nagsasabi: pinapansin ng Diyos. Hindi niya kinakalimutan ang katarungan.

Ikaw naman, ingatan mo ang puso mo. Huwag kang gumawa ng masama sa iba, kahit gaano ka man galit. Sa halip, ipagdasal mo ang mga taong ginagawan ka ng masama, at ipaubaya mo sa Diyos ang paghusga. Siya ang bahala.

Talk About It

Bakit kaya galit na galit ang Diyos sa Edom?

Ano ang gustong ipakita ng Diyos sa mga taong sinasaktan?

Praying Together

Panginoong Diyos, salamat na hindi mo kinakalimutan ang katarungan. Tulungan mo akong huwag gumanti kapag may nasasaktan ako. Ipaubaya ko sa iyo ang paghusga, dahil ikaw ang matuwid. Amen.