Jeremias 52

Ang Paliwanag

Si Zedekias ay hari ng Juda, pero hindi siya sumunod kay Yahweh. Ginawa niya ang masama, tulad ng ginawa ng mga hari bago sa kaniya. Pagkatapos, naghimagsik siya laban sa malakas na hari ng Babilonia, si Nebucadnezar. Iyon ay mapanganib na desisyon.

Dumating ang malaking hukbo ni Nebucadnezar sa Jerusalem. Nagtayo sila ng pader sa palibot ng lungsod, para walang makalabas o makapasok. Dalawang taon itong tumagal. Naubusan ng tinapay ang mga tao. Wala nang makain, matindi ang gutom.

Sa wakas, nabasag ang pader. Sa gabi, si Zedekias at ang kaniyang mga kawal ay tumakas palabas ng lungsod, patago. Pero hinabol sila ng mga Caldeo. Naabutan si Zedekias malapit sa Jerico. Nagkalat ang kaniyang mga kawal, iniwan siya nang mag-isa.

Dinala si Zedekias sa harap ni Nebucadnezar. Doon, pinatay ang kaniyang mga anak na lalaki sa kaniyang harapan, habang siya mismo ang nakatingin. Napakalungkot na tanawin iyon. Pagkatapos, dinukot ang kaniyang mga mata. Hindi na niya muling makikita ang liwanag. Iginapos siya ng tansong tanikala at dinala sa Babilonia. Doon siya ikinulong hanggang sa mamatay siya.

Ang lungsod ng Jerusalem ay sinunog, kasama na ang templo ni Yahweh. Ang mga pader ay iginiba. Ang malalaking posteng tanso na ginawa ni Solomon noon para sa templo ay dinurog nang pira-piraso, at dinala sa Babilonia. Kinuha rin nila ang mga gintong palayok at mangkok na ginagamit ng mga pari.

Maraming tao ang dinala palayo bilang bihag: mga pinuno, mga pari, mga karaniwang tao. Iniwan lang ang mga pinakamahirap para magtrabaho sa mga bukid at ubasan.

Ngunit may isang liwanag sa dulo ng kuwento. Pagkalipas ng maraming taon, si Haring Jehoiakin, na matagal nang nakakulong sa Babilonia, ay pinalaya ng bagong hari, si Evil-merodac. Binigyan siya ng bagong damit, isang mabuting upuan, at pagkain sa hapag ng hari, hanggang sa katapusan ng kaniyang buhay.

Ano ang Ibig Sabihin Nito?

Nakakatakot ang kuwentong ito. Totoong nangyari ang lahat, kasing sakit ng tunog nito. Ipinapakita nito na may bunga ang paglayo sa Diyos. Si Zedekias at ang bayan ay tumalikod kay Yahweh nang paulit-ulit. Hindi ito basta-basta lang na "sinuwerte lang sila." Nagsalita si Yahweh sa pamamagitan ni Jeremias, nagbabala, pero hindi sila nakinig.

Pero pansinin din: kahit sa kadiliman, may pag-asa pa rin. Si Jehoiakin ay pinalaya. Hindi tuluyang nakalimutan ng Diyos ang kaniyang bayan.

Ang Kabuuang Kuwento

Ang templo ay winasak, pero ang templo ay tanda lamang ng higit na dakilang bagay: ang presensiya ng Diyos kasama ng tao. Maraming taon pagkatapos nito, dumating si Jesus, na siyang tunay na "templo." Sa kaniya, hindi na kailangan ng gintong palayok o tansong poste. Si Jesus mismo ang naging paraan para makalapit tayo kay Yahweh. Kahit lumabas ang bayan sa pagpapatapon, hindi tumigil ang plano ng Diyos. Patuloy niyang tinutupad ang pangako niya, hanggang sa dumating si Jesus.

Para sa Iyo

Kapag mahirap ang buhay, o parang nawasak ang mga pangarap mo, huwag kalimutan: hindi ka iniwan ng Diyos. Tulad ni Jehoiakin na nakalabas sa kulungan, may pag-asa palagi kapag kasama natin ang Diyos. Ngayong araw, subukan mong ipagdasal ang isang taong nahihirapan, tulad ng isang kaklase o kapatid mo.

Pag-usapan Natin

Bakit kaya hindi nakinig si Zedekias kay Yahweh, kahit binalaan na siya?

Ano sa palagay mo ang naramdaman ni Jehoiakin nang siya ay pinalaya matapos ang mahabang panahon sa bilangguan?

Manalangin Tayo

Panginoon, salamat na hindi mo kami iniiwan kahit tayo ay nagkakamali. Tulungan mo kaming makinig sa iyo, at magtiwala sa iyo kahit mahirap ang buhay. Sa pangalan ni Jesus, amen.