Mikas 4

Ang Paliwanag

Sa unang bahagi ng Mikas 4, may nakikita tayong napakagandang larawan. Sinasabi ng propeta na darating ang araw na ang bundok kung saan naroon ang tahanan ni Yahweh, ang templo sa Zion, ay itataas nang higit sa lahat ng ibang bundok. Hindi ito literal na pagtaas ng lupa. Ibig sabihin nito, ang Diyos mismo ang magiging pinakamahalaga, at maraming bansa, hindi lamang ang Israel, ang pupunta roon upang matuto sa kaniya. Sasabihin nila, "Halikayo, umakyat tayo sa bundok ni Yahweh… ituturo niya sa atin ang kaniyang mga kaparaanan, at lalakad tayo sa kaniyang mga landas." Ang resulta ay kapayapaan na hindi pa nakita ng mundo: papandayin ng mga tao ang kanilang mga espada upang maging mga araro, at hindi na sila matututong makipagdigma. Bawat tao ay uupo nang payapa sa ilalim ng sariling puno ng ubas at igos, walang sinuman ang mananakot sa kanila. Isang tahimik at ligtas na buhay, iyon ang ipinapangako.

Pero pagkatapos ng magandang larawang ito, biglang lumipat ang tono. Sinasabi ng Diyos na titipunin niya ang mga "pilay" at ang mga "itinakwil", ang mga taong sinaktan at iniwan, at gagawin silang isang matatag na bansa sa ilalim ng kaniyang paghahari. Pero pagkatapos, tinatanong ng propeta ang Zion kung bakit ito umiiyak nang malakas, tulad ng babaeng manganganak. Sinasabi sa kaniya na kailangan niyang lumabas sa lungsod at pumunta sa Babilonia bilang bihag, pero doon din siya ililigtas ni Yahweh mula sa kamay ng kaniyang mga kaaway. Sa dulo ng kabanata, ipinapakita ang Zion bilang parang isang hayop na gigiik, dudurugin niya ang mga bansang nagtipon laban sa kaniya, sapagkat hindi nila alam ang mga plano ng Diyos.

Ano ang Ibig Sabihin Nito?

Kapansin-pansin na sa isang kabanata lang, mayroong parehong pangako ng kapayapaan at babala ng paghihirap. Hindi ito kontradiksyon; ito ang buhay ng bayan ng Diyos. Bago dumating ang kagandahan ng bundok ni Yahweh, kailangan munang dumaan ang Zion sa sakit, tulad ng isang ina bago manganak. Ang salitang "pangako" dito ay mahalaga: ang pangako ay hindi nangangahulugang walang paghihirap, kundi may katapusan ang paghihirap at may Diyos na kasama sa bawat hakbang. Sinasabi rin ng propeta ang isang tapat na bagay: "Hindi nila alam ang mga kaisipan ni Yahweh, ni nauunawaan man ang kaniyang mga plano." Kahit tayong mga mambabasa ngayon, hindi rin natin lubos na naiintindihan kung paano magkakasunod ang lahat ng ito, kung paano lalabas sa gulo ang kapayapaan. Okay lang na aminin iyon. Minsan ang pananampalataya ay hindi ang pag-unawa sa lahat, kundi ang patuloy na paglakad kasama ang Diyos kahit hindi malinaw ang daan.

Ang Iisang Kuwento

Ang larawan ng bundok ni Yahweh kung saan magpupuntahan ang lahat ng bansa ay hindi natupad nang buo noong panahon ni Mikas. Ngunit nang dumating si Jesus, binuksan niya ang daan patungo sa Diyos hindi lamang para sa Israel kundi para sa lahat ng tao mula sa bawat bansa. Ang pagtitipon sa mga "pilay" at "itinakwil" na binabanggit dito ay katulad din ng ginawa ni Jesus: hinanap niya ang mga taong iniwan at hinamak ng lipunan, at inanyayahan sila sa kaniyang piling. At ang kapayapaan kung saan hindi na kailangan ang espada, iyon ang hinahangad natin hanggang ngayon, ang pangwakas na kapayapaan na tinatawag na "kaharian ng Diyos", ang panahong lubos na maghahari ang Diyos sa buong lupa. Hindi pa natin nakikita ang lahat nito nang lubusan, kaya hinihintay pa rin natin ito.

Para sa Iyo

Minsan, tulad ng Zion, dumaraan din tayo sa paghihirap bago natin makita ang kagandahan na inilaan ng Diyos. Kapag mahirap ang buhay mo, kapag parang wala kang maintindihan sa nangyayari, tandaan mo na hindi mo kailangang unawain lahat ng plano ng Diyos para magtiwala ka sa kaniya. Isipin mo rin ang mga taong parang "pilay" o "itinakwil" sa iyong paligid, ang mga taong iniiwasan o pinag-iiwanan. Sino sa kanila ang maaari mong tanggapin at anyayahang sumama sa iyo, tulad ng ginagawa ng Diyos?

Pag-usapan Ito

Bakit kaya kailangan munang dumaan ang Zion sa sakit bago dumating ang kapayapaang ipinangako ng Diyos?

May bahagi ba sa buhay mo ngayon na hindi mo maintindihan kung bakit nangyayari, pero gusto mo pa ring magtiwala sa Diyos?

Manalangin Tayo

Diyos, salamat dahil may pangako kang kapayapaan kahit ngayon ay minsan mahirap ang buhay. Tulungan mo kaming magtiwala sa iyo kahit hindi namin lubos na maintindihan ang iyong mga plano. Turuan mo kaming tanggapin ang mga taong iniwan o pinabayaan ng iba, tulad ng pagtanggap mo sa amin. Amen.