Nehemias 3

Ang Paliwanag

Isipin mo ang lungsod ng Jerusalem noon. Wasak ang pader nito. May malalaking butas sa gilid, parang ngipin na bumagsak. Ang mga tarangkahan, ang malalaking pintuan papasok sa lungsod, sunog at bukas-bukas. Kahit sino puwedeng pumasok, kahit magnanakaw, kahit kaaway.

Ngunit ngayon, may nangyayaring kakaiba. Hindi isang tao lang ang gumagawa. Daan-daang tao, bawat isa may sariling bahagi. Nagsimula ito kay Eliasib, ang punong pari, kasama ang iba pang mga pari. Sila ang unang gumawa, itinayo nila ang Tarangkahan ng Tupa.

Pagkatapos nila, dumating ang mga taga-Jerico. Pagkatapos nila, si Zacur. Tapos ang mga anak ni Hasenaa, nagtayo ng Tarangkahan ng Isda, buong-buo, may mga biga, may mga pinto, may mga tornilyo at rehas.

Mapapansin mo, parang hindi matapos-tapos ang listahan ng mga pangalan. Pero hindi ito nakakainip kung iisipin mo: bawat pangalan, isang pamilya, isang bahay, isang tao na gumugol ng pawis sa ilalim ng araw. May platero roon, si Uziel. May gumagawa ng pabango, si Hanania. May mga anghang na lalaki mula Tekoa na gumawa nang husto.

Pero may isang bagay na hindi maganda tungkol sa mga taga-Tekoa. Ang kanilang mga pinuno, ang mga dapat sana manguna, ay tumangging gumawa. "Hindi kami pupunta," parang sabi nila. Nakakalungkot iyon, hindi ba? Habang ang mga ordinaryong tao mula sa Tekoa ay nagpapagod, ang kanilang sariling mga pinuno ay umayaw.

Pero marami naman ang hindi umayaw. Si Sallum, nagtayo kasama ang kanyang mga anak na babae. Isipin mo iyon, mga babae na nagbubuhat ng bato! Si Baruch naman, sabi ng kuwento, "buong puso" siyang gumawa. May mga pari na nag-ayos sa harap mismo ng sarili nilang bahay. May mga lingkod ng templo, may mga mangangalakal, may mga Levita. Lahat, lahat, may ginagawa.

Ano ang Ibig Sabihin Nito?

Ang mensahe dito ay simple pero malakas: walang maliit na bahagi kapag ginagawa mo ito para sa Diyos. Hindi lang ang pinuno ang mahalaga. Ang taong nagtayo ng isang maliit na bahagi ng pader, kasing halaga rin niya sa Diyos gaya ni Eliasib na punong pari.

At tingnan mo, marami sa kanila ang nagtayo malapit sa sarili nilang bahay. Bakit kaya? Dahil alam nila, kapag wasak ang pader, sila mismo ang nasa panganib. Kaya hindi lang trabaho ito, para ito sa kanilang sariling pamilya, sa kanilang sariling tahanan.

Ang Nagdurugtong na Kuwento

Ang Diyos ay laging gumagawa sa pamamagitan ng maraming tao, hindi lang isa. Noong panahon ni Nehemias, ginamit niya ang platero, ang nagtitinda, ang pari, ang ama, ang mga anak na babae, lahat sama-sama.

Ganito rin ginagawa ng Diyos ngayon. Hindi niya kailangan ng isang bayani lang. Kaya rin niya ipinadala si Jesus, hindi para gawin ang lahat mag-isa habang nakaupo lang tayo, kundi para tawagin tayo, isa-isa, na tumulong sa kanyang gawain, gamit ang kung ano man ang meron tayo.

Para Sa Iyo

May bahagi ka ring maaaring gawin, kahit maliit lang ito. Baka tulungan mo ang iyong kapatid gawin ang takdang-aralin. Baka ayusin mo ang iyong kuwarto nang hindi inuutusan. Baka manalangin ka para sa isang kaibigan. Hindi mo kailangang maging pinuno para mahalaga ang ginagawa mo. Ang Diyos tumitingin sa puso mong nagtatrabaho, hindi lang sa laki ng bahaging ginawa mo.

Pag-usapan Natin Ito

Bakit kaya ang mga pinuno ng Tekoa ay tumangging gumawa, kahit ang kanilang mga tauhan ay masipag na gumawa?

Anong maliit na bahagi ang kaya mong gawin ngayon, para sa iyong pamilya o sa iglesya?

Nananalangin Tayo Nang Sama-sama

Panginoon, salamat dahil hindi mo kailangan ng isang bayani lang para gawin ang gawain mo. Tulungan mo akong maging masipag sa maliit kong bahagi, kahit walang nakatingin. Gawin mong tapat ang puso ko, tulad ni Baruch na buong-puso gumawa. Amen.