Nehemias 3

The Explanation

Kapitulo tatlo ng Nehemias ay isang listahan. Mahigit tatlumpung pangalan, may mga tore, tarangkahan, pader, distrito. Kung mabilis mong babasahin ito, parang pahina ng directory lang, walang dramatic na eksena, walang laban, walang himala. Pero tingnan mo ulit kung ano talaga ang nangyayari dito.

Ang pader ng Jerusalem ay nasira. Ang lungsod ng Diyos, ang lungsod kung saan dating naninirahan ang kaluwalhatian niya, ay nakahandusay na parang basurahan, bukas sa kahit sino. Si Nehemias ay nagbalik mula sa pagkabihag para ayusin ito. At sa kapitulong ito, hindi na niya ginagawa mag-isa. Buong bayan ang gumagalaw.

Bawat tao ay may partikular na bahagi. Si Eliasib ang punong pari ang nagsimula sa Tarangkahan ng Tupa. Mga anak ni Hasenaa ang nag-ayos ng Tarangkahan ng Isda. May mga pamilyang platero, mangangalakal, manggagawa ng pabango. May mga kababaihan na nabanggit, "ang kaniyang mga anak na babae," na nag-ayos kasama si Sallum. May mga pari na nag-ayos sa harapan ng kanilang sariling bahay. May taong gumawa ng bahagi na katabi lang ng kaniyang sariling tirahan.

At may isang maliit na detalye na madaling lampasan: ang mga taga-Tekoa, na tumangging sumunod sa inutos ng kanilang mga pinuno. Isa itong honest na tala. Hindi lahat ay gumawa ng dapat gawin.

Ang bawat pangalan, bawat bahagi ng pader, bawat tarangkahan, ay nakasulat. Hindi ito listahan para lang punan ang pahina. Ito ay tanda na ang Diyos, at ang taong nagsulat nito, ay pinahalagahan ang bawat taong nagtrabaho, kahit sino sila, kahit anong laki ng ginawa nila.

What Does This Mean?

Madaling isipin na ang malaking gawa ng Diyos ay ginagawa ng iilang bayani, mga taong may dakilang bisyon at malakas na tinig. Pero ang kapitulong ito ay nagsasabi ng kabaliktaran. Ang muling pagtatayo ng pader ay ginawa ng daan-daang ordinaryong tao, bawat isa'y nag-ayos ng bahagi na malapit sa kanilang sariling buhay, sa kanilang sariling bahay, sa kanilang sariling distrito.

Walang romantiko sa paglalagay ng biga o pagsasara ng tornilyo sa isang pinto. Pero kung hindi ginawa ito, hindi matapos ang pader, at ang lungsod ay mananatiling bukas sa panganib. Ang bawat isang bahaging ito ay kinakailangan.

Mapapansin mo rin na ang mga pinuno ng Tekoa ay nabanggit nang negatibo, dahil ayaw nilang gawin ang trabaho na kailangan nilang gawin. Ito ay paalala na hindi lahat ay sumasagot sa tawag, at ang Bibliya hindi nagtatago nito. Totoo ang kasaysayan. May gumawa, may hindi.

Ang mensahe ay ito: ang gawain ng Diyos ay hindi ginagawa lamang sa dambana, sa pulpito, o sa mga dramatikong sandali. Ginagawa ito sa ordinaryong araw, sa katabi mong trabaho, sa bahagi na pinagkatiwalaan sa iyo, gaano man ito maging maliit.

The Common Thread

May isang linyang sumasabog sa lahat ng listahang ito, bagama't hindi ito direktang nabanggit: "pinagingbanal nila ito." Ang pader na muling itinatayo ay hindi lamang isang kuta. Ito ang hangganan na magpoprotekta sa lugar kung saan sasambahin ang Diyos. Ang muling pagtatayo ay isang gawa ng pagsamba, hindi lamang arkitektura.

Sa Bagong Tipan, makikita natin na ang Diyos ay hindi na nagtatayo ng isang pisikal na pader para protektahan ang isang lungsod. Si Jesus ay nagtayo ng isang bagay na mas malaki: isang katawan, ang iglesia, kung saan bawat tao ay may bahagi, bawat tao ay nabibilang. Sinabi ng Bibliya na ang mga mananampalataya ay parang mga bato na ginagamit sa pagtayo ng isang espiritwal na tahanan. Walang isa sa mga bato ang hindi kailangan. Ang platero, ang taga-Tekoa, ang kababaihan na nag-ayos kasama si Sallum, lahat sila ay larawan ng kung paano ang bayan ng Diyos ay tumatayo kapag ang bawat isa ay gumagawa ng bahagi niya.

Ganito rin ang pangako ng Diyos: hindi niya kakaligtaan ang maliit mong ginawa. Ang pangalan mo ay hindi mawawala sa kaniyang paningin, kahit hindi ka kailanman mapapansin ng iba.

For You

Malamang hindi ka magtatayo ng pader sa linggong ito. Pero may bahagi kang ginagawa, bahaging malapit sa iyong buhay, sa iyong sariling "bahay": ang relasyon mo, ang paaralan mo, ang trabahong hindi mo gustong gawin pero kailangan, ang katapatan sa isang bagay na walang nakikita.

Si Baruch ay nabanggit na "buong pusong nag-ayos." Walang kabayanihan sa salitang iyon, pero may tapang. Ang tapang na gawin nang maayos ang bahagi mong tao lang ang alam, nang walang pagbabasag ng balita, nang walang clap o like.

At tandaan ang mga taga-Tekoa. Magiging madaling sabihing, "hindi ko trabaho iyon," "may iba naman gagawa," "ayaw ko lang." Ang pagtanggi ay isang desisyon din, at itinala ito ng Bibliya. Ang tanong ay ito: ano ang bahaging iyo sa pagtayo ng bayan ng Diyos, at gagawin mo ba ito, kahit walang sinuman ang titingin?

Talk About It

Anong "bahagi ng pader" ang iyo ngayon, ang bahaging malapit sa buhay mo na kailangan mong gawin kahit walang nakikita?

Bakit mo naiintindihan, o hindi naiintindihan, ang pagtanggi ng mga pinuno ng Tekoa na sumunod sa inutos?

Praying Together

Panginoon, salamat sa bawat pangalang nabanggit sa kapitulong ito, at salamat na hindi mo nakakaligtaan ang aking pangalan. Turuan mo akong gawin nang buong puso ang bahagi mong ipinagkatiwala sa akin, kahit maliit, kahit walang nakikita. Bigyan mo ako ng tapang na hindi tumanggi, kahit kailan ko man maramdaman na mas gusto ko ang ibang gawain. Amen.