Mga Bilang 30

Ang Paliwanag

Nagsalita si Moises sa mga pinuno ng mga tribu ng Israel. Tinipon niya silang lahat upang marinig nila mismo ang utos ng Panginoon tungkol sa mga panata.

Ano ba ang panata? Isipin mong may lubid kang matibay na itinatali sa iyong sarili. Sinasabi mo, "Diyos, gagawin ko ito." Hindi mo puwedeng basta-basta kalagan ang lubid na iyon kapag naisipan mo na lang. Dapat mong tuparin ang sinabi mo. Hindi mo dapat kalimutan ang lubid na iyon.

Pero may mga taong hindi pa malayang gumawa ng sariling desisyon noon, tulad ng isang batang babae na nakatira pa sa bahay ng kaniyang ama. "Ama, nangako ako sa Panginoon," maaaring sabihin niya. Kung marinig ito ng ama, at tumahimik lang siya, mananatiling mabisa ang panata. Pero kung sabihin agad ng ama, "Hindi, huwag mong gawin iyan," noon din, mapapawalang-bisa ang panata. Hindi na niya kailangang tuparin.

Ganoon din ang nangyayari sa isang babaeng may asawa na. Kung gumawa siya ng panata, maaaring pawalang-bisa ito ng kaniyang asawa sa araw na marinig niya ito. Pero kung hindi niya sinabi ang kahit na ano, at tumahimik siya, kailangan nang tuparin ang panata.

Pero mayroon ding babaeng balo o hiniwalayan, na walang ama o asawang tutol sa kaniya. Siya mismo ang may hawak ng kaniyang sariling lubid. Kung mangako siya, dapat niyang tuparin iyon mismo.

Ano ang Ibig Sabihin Nito?

Ang panata ay hindi laruan. Kapag may sinabi kang pangako sa Diyos, seryoso iyon. Hindi mo basta-bastang babawiin.

Pero ipinapakita rin ng batas na ito na pinapahalagahan ng Diyos ang pamilya. Noong unang panahon, pinoprotektahan ng ama ang kaniyang anak na babae, at ng asawang lalaki ang kaniyang asawa. Halimbawa, kung masyadong mabigat o mapanganib ang pangako ng isang batang babae, maaari siyang tulungan ng kaniyang ama na huwag itong tuparin.

Pero kailangang mabilis ang desisyon, sa araw ding iyon. Hindi puwedeng maghintay ng isang linggo at biglang sabihing, "Ayoko na pala." Dapat tapat at agarang sagutin ang bagay na narinig.

Ang Nag-uugnay na Kuwento

Sinabi minsan ni Haring David, "Hindi ako gagawa ng pangako nang walang kahulugan sa harap ng Panginoon." Ganito rin ang turo ni Hesus sa kaniyang mga tagasunod: huwag kang manumpa nang walang ingat, kundi sabihin mong, "Oo, oo," o "Hindi, hindi," at tuparin mo iyon.

Si Hesus mismo ay nangako sa atin ng isang bagay na higit pa sa panata ng tao. Nangako siyang hindi niya tayo iiwan, kahit kailan. At hindi niya kailanman binawi ang salitang iyon. Tinupad niya ito kahit ibig sabihin noon ay ang mamatay sa krus para sa atin.

Para sa Iyo

Minsan nangangako ka ba ng mga bagay na hindi mo pala tinutupad? Tulad ng, "Susunod akong gagawa ng tama," pero nakakalimutan mo rin agad?

Sa susunod, bago ka mangako, isipin mo muna kung kaya mo talaga itong tuparin. Kung nangako kang tutulungan mo ang iyong kapatid, gawin mo iyon. Kung nangako kang ipagdarasal mo ang isang kaibigan, huwag mong kalimutan, kahit pagkaraan ng ilang araw.

Ang Diyos ay tapat sa kaniyang mga salita. Gusto niyang matuto rin tayong maging tapat, kahit sa maliliit na pangako.

Talk About It

Bakit mahalagang tuparin natin ang mga pangakong sinabi natin?

May panatang alam mong dapat mong tuparin pero nalilimutan mo? Ano ang gagawin mo ngayon?

Praying Together

Panginoon, salamat dahil hindi ka nagsisinungaling at hindi mo binabawi ang iyong salita. Tulungan mo akong maging tapat din, lalo na sa mga maliliit kong pangako. Amen.