Mga Kawikaan 8

The Explanation

Isipin mo ang pinakamasiksik na lugar sa buong lungsod. Doon, sa tarangkahan kung saan dumadaan ang lahat, may isang babae na nakatayo. Hindi siya nahihiya. Sumisigaw siya nang malakas, para marinig ng bawat tao. Ang pangalan niya ay Karunungan.

“Mga tao!” tawag niya. “Tinatawag ko kayo! Makinig kayo sa akin!”

Tumayo rin siya sa tuktok ng bundok, sa gilid ng daan, kung saan nagsasalubong ang mga landas. Kahit saan ka pumunta, naroon siya, nananawagan.

Ano ang sinasabi niya? Hindi siya nagsisinungaling, hindi siya nandaraya. “Ang bibig ko ay nagsasabi lamang ng totoo,” sabi niya. “Walang baluktot sa aking mga salita.”

At pagkatapos, sinabi niya ang isang kahanga-hangang bagay: “Mas mabuti ako kaysa sa pilak. Mas mahalaga ako kaysa sa purong ginto. Walang hiyas na maihahambing sa akin.”

Iyon ay parang isang hari na nagsasabing ang kaniyang korona ay walang kahulugan kung ihahambing sa kaniya. Dahil sa pamamagitan ng Karunungan, kahit ang mga hari ay nakakapamuno nang matuwid.

At pagkatapos, may sinabi pa siyang mas kamangha-mangha. Bago pa man nilikha ang mga bundok, bago pa ang dagat, bago pa ang unang alikabok sa lupa, naroon na siya. Nang ilatag ng Diyos ang kalangitan, nang iguhit niya ang hangganan ng dagat, nariyan si Karunungan, katabi niya, “bilang isang dalubhasang manggagawa.” Nagagalak siya sa harapan ng Diyos, araw-araw, tulad ng isang bata na natutuwa habang naglalaro kasama ang kaniyang ama.

What Does This Mean?

Bakit kailangang sumigaw ang Karunungan sa tarangkahan? Dahil gusto niyang marinig siya ng lahat, hindi lamang ng ilan. Hindi siya nagtatago para sa mga matalino lamang. Tinatawag niya kahit ang mga “hindi naturuan,” ang mga hindi pa marunong.

Ang Karunungan ay hindi lamang tungkol sa pagiging matalino sa paaralan. Ito ay tungkol sa pagpili ng tama, pag-ayaw sa kasinungalingan, at pagmamahal sa totoo. Ang taong nakikinig sa kaniya ay tulad ng isang mandirigma na may mabuting gabay bago pumasok sa labanan. Hindi siya basta-basta nadadaya.

The Common Thread

May sinasabi ang Bibliya tungkol sa Panginoong Jesus na kahanga-hanga: siya ang nagpapakita sa atin kung sino talaga ang Diyos, kung ano ang totoo, kung ano ang matuwid. Tulad ng Karunungan na naroon noong unang panahon bago pa man nilikha ang mundo, ganoon din si Jesus, kasama ng Ama mula pa sa simula.

Kapag nakikinig tayo kay Jesus, parang nakikinig tayo sa tinig ng Karunungan na sumisigaw sa tarangkahan. Sinasabi niya, “Ako ang daan.” Ang sinumang nakatagpo sa kaniya ay nakatagpo ng buhay, gaya ng sinabi ng Karunungan: “ang sinumang nakakatagpo sa akin ay nakakatagpo ng buhay.”

For You

Marahil hindi ka pa nakakita ng babaeng sumisigaw sa tarangkahan. Pero araw-araw, may mga tinig na tumatawag sa iyo. May tumatawag sa iyo na magsinungaling. May tumatawag sa iyong magalit, magtampo, o manloko. At may isang tinig, mula sa Diyos, na tumatawag sa iyo tungo sa katotohanan.

Sa susunod na araw, kapag may pagpipilian ka, tulad ng pagsasabi ng totoo kahit mahirap, o pagtulong sa kapatid mo kahit ayaw mo, isipin mo ang tinig na iyon sa tarangkahan. Makinig ka. Dahil ang nakikinig sa Karunungan ay “magiging masaya.”

Talk About It

Bakit sa tingin mo tumayo ang Karunungan sa tarangkahan, sa lugar na dinadaanan ng lahat, sa halip na magtago sa isang sulok?

Anong tinig ang mas madalas mong pinakikinggan: ang tinig na nagsasabi ng totoo, o ang tinig na nagdadala sa iyo sa kasinungalingan?

Praying Together

Panginoon, salamat dahil hindi mo kami iniiwan para mag-isang humanap ng totoo. Tulungan mo kaming makinig sa iyong tinig, araw-araw, saan man kami pumunta. Turuan mo kaming magmahal ng totoo at umayaw sa kasinungalingan. Amen.