Pahayag 20

Ang Paliwanag

Si Juan, ang sumulat ng aklat ng Pahayag, ay nakakita ng isang malaking pangitain. Isang anghel ang bumaba mula sa langit, may dalang susi at malaking tanikala. Ginapos niya ang dragon, ang matandang ahas na tinatawag na demonyo o Satanas, at itinapon ito sa isang hukay na walang hanggang kailaliman. Doon ito nakakulong ng isang libong taon, para hindi na makapanlinlang ng mga tao sa mundo sa panahong iyon.

Pagkatapos, nakita ni Juan ang mga trono. Doon nakaupo ang mga taong naghirap at namatay dahil sa kanilang pananampalataya kay Cristo. Hindi sila sumamba sa halimaw na binabanggit sa mga naunang kabanata. Sila ngayon ay nabubuhay muli at naghahari kasama ni Cristo.

Pagkatapos ng isang libong taon, palalayain muli si Satanas. Mangunguna siya sa isang huling digmaan laban sa mga mananampalataya, pero bumaba ang apoy mula sa langit at tinalo sila. Si Satanas mismo ay itinapon sa lawa ng apoy, kung saan siya parurusahan magpakailanman.

Sa huli, nakita ni Juan ang isang dakilang puting trono. Doon humarap ang lahat ng patay, mayaman man o mahirap, kilala man o hindi. Binuksan ang mga aklat kung saan nakasulat ang kanilang mga ginawa, at binuksan din ang Aklat ng Buhay. Ang hindi nakasulat ang pangalan sa Aklat na iyon ay itinapon din sa lawa ng apoy.

Ano ang Ibig Sabihin Nito?

Mahirap intindihin ang kabanatang ito, at kahit ang mga iskolar ng Bibliya ay hindi palaging magkasundo kung paano mo dapat basahin ang bawat detalye, lalo na ang "isang libong taon." Pero malinaw ang pangunahing mensahe: ang kasamaan ay hindi mananatili magpakailanman. Si Satanas, kahit gaano pa siya kalakas, ay nasa ilalim ng kapangyarihan ng Diyos. Hindi niya kayang gumawa ng kahit ano nang wala ang pahintulot ng Diyos.

Mapapansin mo rin na may dalawang uri ng "pagkabuhay" at "kamatayan" sa tekstong ito. Ang mga tapat kay Cristo ay nabubuhay muli, at ito ay tinawag na unang pagkabuhay. Ang mga hindi nakasulat sa Aklat ng Buhay ay haharap sa "ikalawang kamatayan." Hindi ito madaling basahin, at hindi rin ito dapat basahing parang kuwentong pang-aliw lamang bago matulog. Seryoso ang Diyos tungkol sa kasalanan, pero seryoso rin siya tungkol sa pagliligtas sa mga naghihintay sa kaniya.

Ang Dakilang Kuwento

Mula pa sa simula ng Bibliya, nangako na ang Diyos na ang ahas, ang nanlinlang kina Adan at Eba, ay matatalo balang-araw. Dito sa Pahayag 20, nakikita natin ang katuparan ng pangakong iyon. Si Cristo, na namatay at muling nabuhay, ang nagbibigay ng kapangyarihan sa mga mananampalataya na makibahagi sa buhay na walang hanggan. Hindi sila natatakot sa kamatayan, dahil mas malakas ang kanilang koneksyon kay Cristo kaysa sa anumang kapangyarihan ng kasamaan.

Ang Aklat ng Buhay ay hindi basta listahan ng mga pangalan. Ito ay larawan ng katotohanang kilala ka ng Diyos, at kung sino ka kay Cristo, hindi ka niya makakalimutan. Ang buong kuwento ng Bibliya, mula Genesis hanggang Pahayag, ay tungkol dito: ang Diyos na hindi sumusuko sa kaniyang bayan, kahit ano pa ang mangyari.

Para sa Iyo

Minsan, nakakatakot isipin ang tungkol sa paghuhukom. Normal lang na magtanong ka kung bakit kailangan pa ng Diyos na hintayin ang lahat ng ito, o bakit hindi na lang niya agad tapusin ang kasamaan. Walang sagot ang kabanatang ito sa bawat tanong na iyon, at okay lang na aminin mo iyon. Pero may isang bagay na malinaw: hindi mo kailangang matakot kung ikaw ay kabilang kay Cristo. Hindi ito tungkol sa pagiging perpekto, kundi sa pagtitiwala sa kaniya, kahit kailan ka nagkakamali. Ang tanong na maaari mong dalhin sa sarili mo ngayon ay ito: kanino ka tapat, kahit mahirap ang sitwasyon?

Pag-usapan Ito

Bakit sa tingin mo hinayaan ng Diyos na magkaroon pa ng isang huling pagsubok bago ang lubos na kapayapaan?

Ano ang ibig sabihin para sa iyo na "kilala ka" ng Diyos, kahit hindi mo pa nakikita ang buong hinaharap?

Manalangin Tayong Magkasama

Panginoon, salamat na hindi kami nag-iisa sa gitna ng kasamaan sa mundo. Tulungan mo kaming magtiwala sa iyo, kahit mahirap unawain ang lahat. Ipaalala mo sa amin araw-araw na kilala mo kami, at hindi mo kami kalilimutan. Amen.