Mga Taga-Roma 15

The Explanation

Si Pablo ay nagsusulat sa mga mananampalataya sa Roma, at sa kabanatang ito, binabalikan niya ang isang mahirap na usapin sa loob ng iglesya. May mga taong "malalakas" sa pananampalataya, mga taong hindi nahihirapan sa ilang bagay. May mga taong "mahihina", mga taong madaling matisod o nag-aalala pa sa maliliit na bagay. Sabi ni Pablo, ang mga malalakas ay dapat tumulong sa mga mahina, hindi para ipahiya sila, kundi para "pagtibayin" sila, ibig sabihin, palakasin ang loob nila sa paniniwala.

Pagkatapos, ipinaalala ni Pablo ang halimbawa ni Cristo. Si Jesus mismo ay hindi naghanap ng kaginhawahan para sa sarili niya. Sa halip, pinasan niya ang hirap at kahit ang mga insulto na dapat sana'y para sa Diyos. Dahil doon, sabi ni Pablo, ang mga Judio at ang mga Gentil, ibig sabihin, ang mga hindi Judio, ay dapat magkasundo at magpuri ng sabay sa Diyos. Binanggit niya pa ang mga sinabi noon ng mga propeta, tulad ni Isaias, na nagsabing darating ang isang tao mula sa angkan ni Jesse na mamumuno hindi lamang sa mga Judio kundi pati sa mga Gentil.

Sa huling bahagi ng kabanata, nagiging personal si Pablo. Ikinuwento niya ang plano niya: gusto niyang bisitahin ang Roma, pero kailangan muna niyang pumunta sa Jerusalem para dalhin ang tulong-salapi mula sa mga mananampalataya sa Macedonia at Acaya, para sa mga mahihirap na kapatid doon. Hiniling niya rin sa mga taga-Roma na ipanalangin siya, dahil may mga tao sa Judea na maaaring gumawa ng masama sa kaniya.

What Does This Mean?

Ang kabanatang ito ay hindi lamang tungkol sa pagiging mabait sa isa't isa. Ito ay tungkol sa isang malaking tanong: paano magkakaisa ang mga taong iba-iba, iba ang pinanggalingan, iba ang lakas ng pananampalataya? Sagot ni Pablo, hindi sa pamamagitan ng pagpipilit na maging pareho silang lahat, kundi sa pamamagitan ng pagtingin kay Cristo. Dahil tinanggap tayo ni Cristo kahit tayo'y marupok, kaya naman tayo rin ay dapat tumanggap sa isa't isa.

Kapansin-pansin din na sinulat ni Pablo ang tungkol sa kaniyang sariling takot. Hindi siya sigurado kung ligtas siya sa Jerusalem. Hiniling niya pa ring ipanalangin siya. Kahit isang apostol, isang tunay na lingkod ng Diyos, ay hindi laging alam kung ano ang mangyayari. Hindi ito kahinaan, ito ay katapatan.

The Common Thread

Ang buong kabanata ay umiikot sa isang pangako ng Diyos: na ang kaligtasan ay hindi lamang para sa mga Judio, kundi para rin sa lahat ng bansa, sa lahat ng tao. Ito ang tinatawag na pangako sa mga ninuno, isang pangako na noon pa man ay ibinigay ng Diyos kay Abraham, na sa kaniya ay pagpapalain ang lahat ng bansa. Si Jesus ang nagtupad nito. Siya ang "ugat mula kay Jesse" na inaasahan ng mga Gentil. Dahil dito, ang iglesya sa Roma, na binubuo ng magkakaibang tao, ay isang patunay na ang pangakong ito ay totoo at gumagana.

For You

Marahil sa inyong klase o sa inyong iglesya, may mga batang mas matatag ang loob sa ilang bagay, at may mga batang mas madaling matakot o mag-alala. Maaaring ikaw ang malakas sa isang bagay, pero mahina naman sa iba. Ang tanong ni Pablo sa atin ngayon ay ito: handa ka bang pasanin ang kahinaan ng iba, sa halip na asahan mong sila na lang ang mag-adjust sa iyo? Hindi ito nangangahulugang palaging sumang-ayon sa lahat ng bagay. Ibig sabihin, hindi mo ginagamit ang lakas mo para pahiyain ang iba, kundi para patibayin sila.

Maganda rin isipin na si Pablo mismo ay humingi ng tulong sa panalangin. Hindi ikaw lamang ang nagdarasal para sa iba, maaari ka ring humingi ng ipagdasal ka ng iba, kahit ikaw ay matanda na o isang pinuno balang araw. Walang masama sa pag-amin na kailangan mo ng tulong ng Diyos.

Talk About It

Mayroon ka bang kakilala na "mahina" sa ibang paraan kaysa sa iyo, hindi sa katawan kundi sa puso o sa pananampalataya? Paano mo siya matutulungan nang hindi siya pinahihiya?

Si Pablo ay nagdasal bago pa man malaman kung ano ang mangyayari sa kaniya sa Jerusalem. Ano sa tingin mo ang pakiramdam niya noon, at bakit kaya hindi niya ito itinago sa mga kapatid niya sa Roma?

Praying Together

Diyos naming mapagmahal, salamat sa pangakong noon pa man ay plano mo nang tanggapin ang lahat ng tao, hindi lamang ang ilan. Tulungan mo kaming maging matiyaga sa isa't isa, maging sa mga taong mas mahina o iba sa amin. At kung may natatakot sa amin ngayon, tulad ni Pablo noon, ipaalala mo sa aming hindi kami nag-iisa. Amen.