Mga Taga-Roma 3

The Explanation

Si Pablo ay nagtatanong sa mga Judio: may kalamangan ba sila kaysa sa iba, dahil sila ang unang tumanggap ng mga salita ng Diyos? Oo, may kalamangan sila, dahil ipinagkatiwala sa kanila ang pahayag ng Diyos. Pero may problema: hindi lahat ng Judio naniwala. Ibig sabihin ba nito na hindi na tapat ang Diyos sa kanyang pangako? Hindi, sagot ni Pablo. Kahit sinungaling ang bawat tao, tapat pa rin ang Diyos.

Pagkatapos, sinuri ni Pablo ang isang maling pangangatwiran: kung ang kasalanan natin ay nagpapakita lang kung gaano kabuti ang Diyos sa pagiging matuwid niya, bakit pa tayo hahatulan? Baka sabihin pa ng iba: gumawa na lang tayo ng masama para dumating ang mabuti! Malinaw na sinabi ni Pablo na ito ay mali, at ang mga nagsasabi nito ay karapat-dapat hatulan.

Pagkatapos, binigyang-diin ni Pablo na walang sinuman, Judio man o Griyego (ibig sabihin, hindi Judio), ang malaya sa kasalanan. Sinipi niya ang mga salita mula sa Lumang Tipan na naglalarawan kung gaano kalalim ang kasalanan ng tao: walang matuwid, walang humahanap sa Diyos, ang kanilang bibig ay puno ng panlilinlang at kapaitan, ang kanilang mga paa ay matulin sa karahasan, at walang takot sa Diyos sa kanilang mga mata. Isang malungkot na larawan ng sangkatauhan.

Dahil dito, sinabi ni Pablo na walang sinuman ang mapapawalang-sala sa pamamagitan lamang ng pagsunod sa kautusan, dahil ang kautusan ay nagpapakita lamang kung gaano tayo nagkukulang, hindi nagliligtas. Pero may bagong bagay na naganap: ang katuwiran ng Diyos, ibig sabihin, ang pagiging matuwid na ibinibigay niya sa tao, ay dumarating ngayon sa pamamagitan ng pananampalataya kay Jesu-Cristo, hindi sa pamamagitan ng mga gawa. Lahat, Judio man o Gentil, ay nagkasala at kulang sa kaluwalhatian ng Diyos. Pero sa pamamagitan ng grasya, ibig sabihin, ang libreng kabutihan ng Diyos na hindi natin kinita, tayo ay napawalang-sala dahil sa ginawa ni Cristo Jesus. Inialay ng Diyos si Cristo bilang paraan ng pagbabayad-sala sa pamamagitan ng kanyang dugo, upang ipakita na matuwid ang Diyos at kasabay nito pinapawalang-sala niya ang sinumang sumasampalataya kay Jesus.

Dahil dito, walang dahilan para magmalaki ang sinuman tungkol sa sarili niyang mga gawa, dahil ang pananampalataya, hindi ang pagsunod sa kautusan, ang nagliligtas. At ang Diyos ay Diyos ng lahat, Judio man o Gentil.

What Does This Mean?

Ang pangunahing mensahe ng kabanatang ito ay malinaw at matapang: walang sinuman sa atin ang sapat na mabuti sa harap ng Diyos. Hindi lang ang mga "masasamang tao" ang may problema, kundi lahat, kahit ang mga taong may kautusan, may kaalaman, may relihiyon. Mahirap tanggapin ito. Gusto nating isipin na may mga taong mabuti talaga at may mga taong masama talaga, at tayo, siyempre, nasa panig ng mabuti. Pero sinasabi ni Pablo na ang linya sa pagitan ng mabuti at masama ay hindi dumadaan sa pagitan ng mga tao, kundi dumadaan sa puso ng bawat isa.

Pero hindi ito ang dulo ng kwento. Pagkatapos ipakita ni Pablo ang kalalaan ng tao, ipinakita rin niya ang solusyon: hindi sa pagsisikap natin, kundi sa libreng kabutihan ng Diyos sa pamamagitan ni Jesus. Ito ang balanse ng buong kabanata: tapat na pagharap sa kasalanan, kasabay ng malaking pag-asa sa biyaya ng Diyos.

The Common Thread

Ang buong kabanatang ito ay tumuturo sa krus ni Jesus. Ang Diyos ay matuwid, ibig sabihin, hindi niya binabalewala ang kasalanan. Pero sa halip na parusahan tayo, inialay niya ang kanyang Anak upang bayaran ang pagkakautang natin. Dito nagkikita ang dalawang bagay na parang hindi pwedeng magkasama: ang katarungan ng Diyos at ang pagmamahal niya. Sa krus, parehong nagawa ng Diyos. Ito rin ang katuparan ng pangako niya noon pa man sa mga propeta, na ang kaligtasan ay darating hindi sa pamamagitan ng pagsunod lamang sa kautusan, kundi sa pamamagitan ng pananampalataya. Ito rin ang dahilan kung bakit ang Diyos ay Diyos ng lahat ng tao, hindi lang ng isang bansa, dahil ang paraan ng kaligtasan, ang pananampalataya, ay bukas sa sinuman.

For You

Minsan iniisip natin na kailangan muna tayong maging mabuti bago tayo lumapit sa Diyos. Pero ang totoo, hindi mo kailangang maging perpekto muna. Ikaw ay maaaring lumapit sa Diyos kahit alam mong may mga pagkakamali ka, dahil hindi ang iyong kabutihan ang basehan, kundi ang pananampalataya mo kay Jesus. Kapag may kamalian ka, huwag mo itong itago o pagtakpan, kundi aminin mo ito sa Diyos, dahil siya ay handa nang tanggapin ka hindi dahil sa iyong kabutihan, kundi dahil kay Jesus.

Talk About It

Bakit sa tingin mo mahirap para sa mga tao na aminin na "walang matuwid, wala ni isa"?

Paano mo ipaliliwanag sa sarili mong salita kung ano ang ibig sabihin ng "napawalang-sala nang walang bayad dahil sa biyaya ng Diyos"?

Praying Together

Panginoon, salamat na hindi mo kami minamahal dahil sa aming kabutihan, kundi dahil kay Jesus. Tulungan mo kaming maging tapat tungkol sa aming mga pagkakamali, at tulungan mo kaming maniwala na ikaw ay handang tumanggap sa amin. Amen.