Mga Awit ni Solomon 5

The Explanation

Sa Awit ng mga Awit 5, nagpapatuloy ang tulang pag-ibig sa pagitan ng dalawang tao na nagmamahalan nang husto. Sa unang bahagi, dumating ang lalaki sa kaniyang hardin at nagdiwang sila nang magkasama, parang handaan ng pag-ibig at katapatan.

Pagkatapos, nagbago ang eksena. Ang dalaga ay natutulog, pero gising pa rin ang kaniyang puso. Narinig niya ang kaniyang minamahal na kumakatok sa pinto, basa ang ulo sa hamog ng gabi. Pero siya ay nag-atubili. Hinubad na niya ang kaniyang balabal, hinugasan na ang kaniyang mga paa, at ayaw na niyang maabala pa. Nang sa wakas ay bumangon siya para pagbuksan ito, wala na ang lalaki. Umalis na ito. Hinanap niya siya, tinawag niya, pero walang sagot.

Lumabas siya sa lansangan para hanapin ang kaniyang minamahal, pero doon pa siya nasaktan. Nadatnan siya ng mga bantay ng lungsod, hinampas at kinuha pa ang kaniyang balabal. Nakakalungkot basahin ito. Ang dalaga na naghahanap ng pag-ibig ay naiwan na parang nasaktan at nalito.

Pagkatapos, hiniling niya sa mga kababaihan ng Jerusalem na kung makita nila ang kaniyang minamahal, sabihan siya na may sakit siya dahil sa pag-ibig. Tinanong siya ng mga babae kung bakit siya kasing-espesyal ng lalaking ito. At dito nagsimula ang isa sa pinakamagandang paglalarawan sa buong Biblia, buong-buong tulang nagsasabi kung gaano kaganda, kagalang, at kaibig-ibig ang kaniyang minamahal, mula sa kaniyang ulo hanggang sa kaniyang mga binti. Tinatapos niya ito sa pagsasabing, "Ito ang aking minamahal, at ito ang aking kaibigan."

What Does This Mean?

Ang kabanatang ito ay hindi lamang tungkol sa romansa. Ipinapakita nito kung gaano kasakit ang pag-ibig kapag may pagkakamali o pag-aatubili. Nagkamali ang dalaga nang hindi niya agad pinagbuksan ang pinto. Maliit lang ang dahilan niya, ayaw niyang maabala, pero ang resulta ay malaking panghihinayang. Nang handa na siyang lumapit, wala na ang kaniyang minamahal.

Ito ay totoong karanasan ng tao. Minsan, inaantala natin ang pagmamahal, ang pagpapatawad, ang pagsasabi ng mahalagang bagay sa taong mahal natin, at pagkatapos ay huli na. Hindi ito dahil masama ang dalaga. Mahal niya talaga ang lalaki. Pero kahit ang pag-ibig, kailangang gawin sa tamang panahon, hindi inaantala.

Pansinin din na kahit nasaktan siya sa paghahanap, hindi siya huminto sa pagmamahal. Tinawag pa rin niya itong "aking minamahal, aking kaibigan." Ganoon talaga ang totoong pagmamahal. May sakit, may paghihintay, pero hindi ito sumusuko.

The Common Thread

Ang Awit ng mga Awit ay tula tungkol sa pag-ibig ng dalawang tao, at dapat nating igalang ito bilang ganoon muna. Pero sa buong kasaysayan ng Biblia, ang pag-ibig na ito ay nagpapaalala rin sa atin ng isang mas malaking pangako. Ang Diyos ay paulit-ulit na inilalarawan ang kaniyang relasyon sa kaniyang bayan bilang isang kasunduan ng pag-ibig, isang pangako na hindi niya babaliin kahit tayo ay nag-aatubili o lumalayo.

May mga pagkakataon tayo, tulad ng dalaga sa tulang ito, na naaantala sa pagtugon sa tawag ng Diyos. Narinig natin ang kaniyang boses, pero tinatamad tayo, humihingi ng dahilan, o pinaghihintay natin siya. At minsan, kapag sa wakas ay handa na tayo, parang wala na siya. Pero ang kaibahan ng Diyos sa taong lalaki sa tulang ito, siya ay hindi talaga umaalis. Siya ay naghahanap pa rin sa atin, kahit tayo ang unang lumayo.

For You

Kung may taong minamahal mo, kaibigan, magulang, o kapatid, at nararamdaman mong tinatawag ka niyang lumapit, huwag mo itong ipagpaliban. Hindi mo alam kung kailan dadating ang susunod na pagkakataon. Minsan ang simpleng "pasensya na" o "mahal kita" ay kailangang sabihin ngayon, hindi bukas.

At kung ikaw naman ang naiwan, humahanap, nasasaktan, tulad ng dalaga sa kuwento, alalahanin na ang Diyos ay hindi ganoon. Siya ay laging bukas ang pinto para sa iyo.

Talk About It

Bakit kaya nahirapan ang dalaga na agad pagbuksan ang pinto, kahit mahal na mahal niya ang lalaki?

Mayroon ka bang karanasan na naantala mo ang pagsasabi ng mahalagang bagay sa isang tao, at ano ang naramdaman mo?

Praying Together

Panginoon, minsan natatamad din kami tumugon sa tawag mo o sa tawag ng taong mahal namin. Turuan mo kami na huwag ipagpaliban ang pagmamahal. Salamat dahil hindi mo kami iniiwan kahit kami ang unang lumalayo. Amen.