Ezekiel 17

Ang Paliwanag

Noong unang panahon, may malaking ibon. Isang agila.

Napakalaki ng mga pakpak niya. Makapal ang mga balahibo niya, iba't ibang kulay pa.

Lumipad ang agila papunta sa matataas na bundok. Doon, may napakataas na puno. Umaabot ito sa ulap.

Dumapo ang agila sa tuktok ng puno. Pumitas siya ng isang maliit na sanga, ang pinakamataas. Dinala niya ito, malayo, sa ibang lupain.

Doon, maingat niya itong itinanim. Malapit sa maraming tubig.

At tumubo nga ang sanga! Naging isang baging ito, kumapit sa lupa, nagkaroon ng mga dahon.

Pero may dumating na isa pang agila. Malaki rin ito.

At ang baging, sa halip na tumingin sa unang agila na nagtanim sa kaniya, bumaling pa siya roon sa ikalawang agila. Iniunat niya ang kaniyang mga sanga patungo roon. Kahit andiyan na ang tubig na kailangan niya.

Nagtanong ang Diyos. Tutubo pa kaya ito? O malalanta ba ito? Darating ang mainit na hangin mula sa silangan. At matutuyo ito, dito mismo.

Ano ang Ibig Sabihin Nito?

Ang unang agila, iyon ang hari ng Babilonia. Ang sanga, iyon ang hari ng Jerusalem.

Pinili siya ng unang agila. Binigyan siya ng pangako. Pero hindi niya tinupad ang pangako. Humingi pa siya ng tulong sa ibang hari, sa Egipto.

Katulad ng baging na tumalikod sa tubig na nagpapalago sa kaniya.

Malungkot ang Diyos dahil dito. Sabi niya, hindi siya makatatakas. Dahil sinira niya ang kaniyang pangako.

Ang Buong Kuwento

Pero may sinabi pa ang Diyos. Hindi lang tungkol sa parusa.

Sabi niya, ako mismo ang kukuha ng isang maliit na sanga. Mula sa pinakamataas na bahagi ng puno.

Itatanim ko ito, sabi ng Diyos. Sa mataas na bundok. Sa mabuting bundok ng Israel.

At tutubo ito. Magkakaroon ito ng mga sanga. Magiging napakagandang puno, napakalaking puno.

At ang mga ibon, dadapo sila sa ilalim nito. Doon sila mamumugad, ligtas, payapa, sa lilim ng mga dahon.

Sino ang magtatanim nito? Ang Diyos mismo. Hindi isang hari ang nagpangako, ang Diyos ang nangako.

At iyan ay katulad ni Jesus. Maliit siyang ipinanganak, parang munting sanga. Pero lumaki siya, at marami ngayon ang dumarating sa kaniya. Tulad ng mga ibon, dumarating sila, nagpapahinga sila sa kaniya.

Para sa Iyo

Minsan, nangako ka ba sa isang tao, pero nakalimutan mo?

Ang Diyos, hindi niya nakalilimutan ang kaniyang pangako. Siya mismo ang nagtatanim. Siya mismo ang nagpapalago.

Pwede kang dumapo sa kaniya, parang ibon sa puno. Ligtas ka, dahil siya mismo ang nagtanim.

Pag-usapan Natin

Ano ang ginawa ng unang agila sa sanga?

Sino ang nagpangako na magtatanim ng puno kung saan dadapo ang mga ibon?

Manalangin Tayo

Diyos, salamat sa iyo. Ikaw ang nagtatanim, ikaw ang nagpapalago.

Gusto kong dumapo sa iyo, parang ibon sa puno.

Salamat kay Jesus. Amen.