2 Mga Cronica 17

Ang Paliwanag

Si Jehoshafat ay bagong hari ng Juda, kahalili ng kaniyang ama na si Asa. Pero hindi ito ang karaniwang kuwento ng isang bagong hari na gustong patunayan ang sarili sa pamamagitan ng digmaan at kapangyarihan. Oo, pinatibay niya ang mga hukbo at itinayo ang mga tanggulan, pero ang susi sa buong kabanata ay nasa isang maikling pangungusap: "Kasama ni Jehoshafat si Yahweh dahil lumakad siya sa unang kaparaanan ng kaniyang ama na si David at hindi siya bumaling sa mga Baal."

Pansinin mo ang pagkakasunod-sunod. Hindi sinabi ng teksto na unti-unting dumami ang yaman niya kaya naging malapit siya sa Diyos. Baligtad ang pagkakasunod. Naglagay muna siya ng pananalig sa Diyos ng kaniyang ama, lumakad sa mga kautusan nito, at saka sinabi ng Diyos na "itinatag ang pamamahala sa kaniyang kamay." Ang kayamanan, ang karangalan, ang takot na dinama ng ibang bansa sa kaniya, lahat ito ay bunga, hindi ugat.

Isa pang bagay na kapansin-pansin: hindi lang panloob na debosyon ang ipinakita ni Jehoshafat. Sa ikatlong taon ng kaniyang paghahari, nagpadala siya ng mga opisyal, mga Levita, at mga pari sa buong Juda, dala ang Aklat ng Kautusan ni Yahweh, upang turuan ang mga tao. Hindi lang siya naniwala para sa sarili niya. Nagdesisyon siyang kailangang malaman ng buong bansa ang salita ng Diyos, hindi lamang ang hari. Pagkatapos nito, sinabi ng teksto na nagkaroon ng "Malaking Takot kay Yahweh" sa mga kaharian sa paligid, kaya hindi sila nangahas lumaban sa Juda. Pagkatapos pa nito, dumating ang mga kaloob mula sa mga Palestina at mga Arabo. At pagkatapos lahat nito, inilarawan ang malaking hukbo, daan-daang libong sundalo, mga pangalan ng mga pinuno. Isang buong kabanata tungkol sa isang hari na nagsimula sa pananalig, nagpatuloy sa pagtuturo ng salita, at natapos sa kalakasan at kasaganaan.

Ano ang Kahulugan Nito?

Madaling isipin na ang kalakasan ng isang bansa o isang tao ay nakasalalay sa laki ng hukbo, laki ng kaban ng yaman, o lakas ng reputasyon. Ipinapakita ng kabanatang ito na mali ito. Ang totoong pundasyon ng kalakasan ni Jehoshafat ay hindi ang 460,000 sundalo na nabanggit sa pagtatapos. Ang pundasyon ay ang desisyon niya sa simula: lalakad siya sa daan ng Diyos, hindi sa daan ng mga Baal, hindi sa gawi ng Israel na tumalikod sa Diyos.

Mahalaga rin ang detalye tungkol sa pagtuturo. Hindi sapat para kay Jehoshafat na siya lang ang may relasyon sa Diyos. Nag-alala siya na mawalan ng kaalaman ang buong bansa, kaya isinugo niya ang mga guro, mga Levita, at mga pari upang ikalat ang Aklat ng Kautusan sa lahat ng lungsod. May kaugnayan ang pagitan ng katotohanang ito at ng pagsunod ng buong bansa sa Diyos. Kapag nawawala ang kaalaman tungkol sa Diyos, nawawala rin ang lakas ng pananampalataya.

Ang Nagtutuhog na Kuwento

Si Jehoshafat ay bahagi ng dugo ni David, at ang kabanatang ito ay nagpapaalala sa atin na nabubuhay pa ang pangako ng Diyos kay David: magkakaroon ng isang hari mula sa kaniyang lahi na maghahari magpakailanman. Hindi perpekto si Jehoshafat, at sa mga sumunod na kabanata makikita natin ang kaniyang mga pagkukulang. Pero sa kabanatang ito, siya ay larawan, isang anino ng isang mas dakilang hari na darating.

Si Jesus ang kaganapan ng pangakong iyon. Katulad ni Jehoshafat na lumakad sa daan ng kaniyang ama na si David at hindi bumaling sa mga Baal, si Jesus ay ganap na tapat sa Ama, hindi kailanman tumalikod. At katulad ni Jehoshafat na ipinadala ang salita ng Diyos sa buong bansa, si Jesus mismo ang Salita ng Diyos na dumating sa mundo, hindi lamang upang magturo, kundi upang maging ang mismong katotohanan na kailangan natin. Ang kalakasan ni Jehoshafat ay nagmula sa pananalig; ang kalakasan ng ating buhay ay nagmumula rin sa pananalig kay Cristo, hindi sa sariling kakayahan o sa dami ng ating nakakamit.

Para Sa Iyo

Marahil hindi ka hari, wala kang hukbo, walang bansang susuko sa harap mo dahil sa takot. Pero ang tanong na itinatanong sa iyo ng kabanatang ito ay personal: ano ang pundasyon ng buhay mo? Marami sa inyo ang pinipilit magpatunay ng sarili sa pamamagitan ng grades, performance, pagiging kagiliw-giliw sa social media, o pagsunod sa mga taong nasa paligid ninyo. Ipinapakita ni Jehoshafat ang ibang daan. Magsimula sa pananalig, hindi sa resulta.

May isa pang bagay na kailangan mong isipin nang matapat. Hindi sapat na alam mo lang ang katotohanan para sa sarili mo. Ipinadala ni Jehoshafat ang mga guro sa buong bansa dahil alam niyang mapanganib ang kamangmangan. Sino sa buhay mo ang hindi pa nakakaalam ng totoong kuwento ni Jesus? May tungkulin ka ba na ibahagi ang alam mo, hindi para magpataas ng sarili, kundi dahil mahal mo ang taong iyon? Ang kaalaman tungkol sa Diyos ay hindi dapat manatiling ikaw lamang ang nakakaalam.

Pag-usapan Ito

Sa iyong buhay ngayon, ano ang kadalasang pinagmumulan ng iyong kumpiyansa: ang iyong pananalig sa Diyos, o ang mga bagay na nakikita ng ibang tao tulad ng grades, hitsura, o tagumpay? Bakit mahirap palitan ang pagkakasunod-sunod na ito?

Si Jehoshafat ay hindi lang naniwala nang personal kundi inasikaso rin niyang maituro ang salita ng Diyos sa buong bansa. Mayroon ka bang sinuman na dapat mong makausap tungkol kay Jesus, pero takot ka o tinatamad ka?

Manalangin Tayo

Panginoon, salamat dahil hindi mo kailangan ang malaking hukbo o kayamanan para patunayan ang iyong presensya. Turuan mo akong maglagay ng pananalig sa iyo bago sa anumang resulta. Bigyan mo ako ng tapang na ibahagi ang katotohanan mo sa mga taong kailangan pa itong marinig, hindi dahil kailangan kong maging mabuti sa kanilang paningin, kundi dahil mahal mo sila. Sa pangalan ni Jesus, amen.