Mga taga-Efeso 5

Ang Paliwanag

Si Pablo ay nagsusulat sa isang simbahan na may mga bagong Kristiyano, mga tao na dating namuhay sa isang kultura kung saan ang sekswal na kalayaan, ang pagiging makasarili, at ang pagsamba sa maraming diyos ay normal lamang. Ngayon, ibang-iba ang tinig niya: "tularan ninyo ang Diyos" (5:1). Hindi ito isang payo lang, kundi isang kahilingan na lumipat ng direksyon. Mahal kayo ng Diyos nang buo, kaya ganoon din dapat ang inyong pagmamahal sa iba, hindi ayon sa sariling kagustuhan, kundi gaya ng pagbibigay ni Cristo ng sarili niya para sa atin (5:2).

Pagkatapos, deretsahan niyang binanggit ang mga bagay na hindi dapat makita sa kanila: imoralidad, karumihan, pag-iimbot, kalaswaan, walang kabuluhang pananalita (5:3-4). Ito ay hindi listahan ng mga bawal para lang bawalan. Sinasabi ni Pablo na ang mga bagay na ito ay nagsasabi ng kasinungalingan tungkol sa kung sino tayo: mga anak ng liwanag, hindi ng kadiliman (5:8). Kaya naman iniimbitahan niya silang suriin: ano ba ang talagang kalugod-lugod sa Panginoon (5:10)? Hindi puwedeng patuloy na makibahagi sa mga gawaing lihim at nakakahiya pa nga banggitin (5:11-12). Sa halip, dalhin iyon sa liwanag, dahil ang liwanag mismo ang bumabago sa anumang nasa dilim (5:13-14).

Mula roon, binibigyan niya sila ng praktikal na gabay: mamuhay nang matalino, huwag sayangin ang oras dahil ang mga araw ay mahirap (5:15-16), unawain ang kalooban ng Panginoon (5:17), at huwag magpalasing kundi mapuspos ng Espiritu Santo (5:18). Ang kapuspusan ng Espiritu ay hindi isang pribadong karanasan lamang; ito ay lumalabas sa pag-aawitan, pagpupuri, at pasasalamat sa isa't isa (5:19-20).

Pagkatapos, dumarating ang bahaging madalas pinag-uusapan at hindi laging madaling tanggapin: ang relasyon ng mag-asawa (5:21-33). Pero mahalagang pansinin ang unang linya bago pa man ang detalye: "magpasakop kayo sa isa't isa" (5:21). Ito ang balangkas ng lahat ng susunod. Hindi ito isang kapangyarihang isang panig lamang ang may hawak. Ang asawang babae ay hinihimok na magpasakop, oo, pero ang asawang lalaki ay inaatasan ng mas mabigat pang bagay: ibigin ang kaniyang asawa gaya ng pagmamahal ni Cristo sa Iglesia, ibig sabihin, ibigay ang sarili niya, maging handa pang mamatay para rito (5:25). Walang espasyo rito para sa paggamit ng kapangyarihan para sa sariling interes.

Ano ang Kahulugan Nito?

Ang buong kabanata ay may isang ugat: ang pagmamahal na nagbibigay ng sarili. Hindi ito tungkol sa pagsunod sa mga patakaran para maging "mabuting Kristiyano." Ito ay tungkol sa pagkatao mo mismo, kung sino ka na talaga dahil minahal ka na ni Cristo. Kaya naman ang mga bagay na sinasabing iwasan, hindi dahil mga ito ay "masama lang kasi bawal," kundi dahil hindi kasya ang mga ito sa taong binago na ng liwanag.

Ganoon din sa relasyon ng mag-asawa. Hindi ito tungkol sa kung sino ang mas superior. Ang larawan na ginamit ni Pablo, si Cristo at ang Iglesia, ay nagbabago sa buong usapan. Kung gusto mong maunawaan kung paano dapat magmahal ang isang asawang lalaki, tingnan mo ang krus. Kung gusto mong maunawaan kung ano ang ibig sabihin ng pagtitiwala at pagpapasakop, tingnan mo kung paano sumasagot ang Iglesia sa pag-ibig ni Cristo, hindi dahil takot, kundi dahil minahal muna siya nang ganoon kalalim.

Ang Kaugnay na Kuwento

Ang buong kabanatang ito ay hindi maiintindihan kung hihiwalayin sa krus. "Si Cristo na nagmahal sa atin at nagbigay ng kaniyang sarili para sa atin" (5:2). Iyon ang puso ng lahat. Bago pa man tayo nagsimulang magmahal, mayroon nang nauna, isang pag-ibig na hindi tumitingin kung ano ang maibabalik sa kaniya. Kaya naman kapag sinabi ng teksto na linisin tayo ni Cristo "sa pamamagitan ng paghugas ng tubig sa salita" (5:26) para gawing banal at walang dungis ang Iglesia (5:27), ito ay isang pangako: hindi ka naiiwan sa iyong dilim. Dadalhin ka palabas, at hindi dahil nagawa mo itong karapat-dapat, kundi dahil ginawang karapat-dapat sa iyo ang pag-ibig na iyon. Ang mga anak ng liwanag ay anak ng liwanag dahil may nagliwanag muna sa kanila.

Para Sa Iyo

Marami sa listahan ng mga iwasan sa simula ng kabanata, pag-iimbot, kalaswaan, walang kabuluhang usapan, ay bagay na madaling masilayan ngayon sa iskrin mo bago ka pa man matulog. Hindi ito tungkol sa pagiging perpekto o pagkukunwaring hindi mo naaamoy ang amoy ng mundo. Ito ay tanong: anong uri ng buhay ba ang talagang gusto mong buhayin, isang buhay na ikinahihiya kapag nalantad, o isang buhay na kaya mong dalhin sa liwanag nang hindi ka natatakot?

Kung ikaw ay nasa isang relasyon o nangangarap dito, huwag ipantay ang pag-ibig sa damdamin lamang. Ang pag-ibig na inilalarawan dito ay isang pasiya, paulit-ulit na pagpili na ibigay ang sarili, hindi upang manalo sa isang argumento, kundi upang maglingkod. Mahirap ito. Pero hindi ka inaatasang gawin ito mag-isa. Ang Espiritu Santo ang nagpupuno, hindi upang gawin kang pasibo, kundi upang bigyan ka ng lakas na mamuhay nang matalino sa mga araw na mahirap.

Pag-usapan Ito

Sa iyong palagay, bakit ipinares ni Pablo ang babala laban sa imoralidad at pag-iimbot sa isang paanyaya na "sundin si Cristo"? Ano ang kinalaman ng dalawang ito sa isa't isa?

Ang "magpasakop sa isa't isa" ay unang sinabi bago pa man binanggit ang mga asawa. Paano nagbabago ang iyong pagtingin sa buong talata kapag binasa mo ito bilang pundasyon, hindi bilang palamuti lamang?

Manalangin Tayo

Panginoon, salamat sa pag-ibig mong hindi humihintay sa aming pagiging karapat-dapat. Buksan ang aming mga mata sa mga bahagi ng buhay namin na ikinukubli pa namin sa dilim. Bigyan kami ng lakas na mamuhay bilang mga anak ng liwanag, hindi dahil takot kami, kundi dahil minahal mo na kami nang buo. Amen.