Job 26

The Explanation

Sa kabanatang ito, si Job ang sumasagot, at hindi siya nahihiya sa pagiging maanghang. Kararating lang ng kaibigan niyang si Bildad ng isang maganda at makapangyarihang pahayag tungkol sa kadakilaan ng Diyos, kumpara sa kawalang-halaga ng tao. Pero para kay Job, wala namang bagong sinabi si Bildad, kaya sumagot siya nang may pangungutya: "Ganoon mo natulungan ang isang walang kapangyarihan! Ganoon mo iniligtas ang bisig na walang kalakasan!" (v.2). Sa madaling salita: salamat sa magaling mong salita, pero wala akong nadama na tulong dito. Wala kang bagong karunungan na iniambag, sabi niya, kaya sino ba talaga ang nagtuturo sa iyo? (v.3-4).

Pagkatapos ng sarkasmong ito, biglang lumipat ang tono ni Job. Sa halip na tuluyang tanggihan ang tinuran ni Bildad, ipinagpapatuloy pa nga niya ito, at mas mataas pa ang kaniyang tinatayo. Inilalarawan niya ang Diyos bilang siyang may kapangyarihan kahit sa Sheol, ang lugar ng mga patay, na hubad at walang lihim sa harap niya (v.5-6). Ang Diyos ang nag-uunat ng kalangitan sa ibabaw ng walang laman na kalawakan, ibinibitin ang mundo sa gitna ng kawalan (v.7). Binibigkis niya ang tubig sa makapal na ulap nang hindi ito sumasabog, tinatakpan ang mukha ng buwan, umuukit ng guhit sa pagitan ng liwanag at kadiliman sa ibabaw ng dagat (v.8-10). Nanginginig pa ang mga haligi ng langit sa kaniyang pagsaway (v.11). Pinakakalma niya ang dagat, at winasak niya si Rahab, ang sagisag ng kaguluhan at kadiliman sa sinaunang panitikan (v.12). Sa hininga niya, luminaw ang langit; sa kamay niya, sinaksak ang tumatakas na ahas (v.13).

At pagkatapos ng lahat ng ito, dumarating ang pinaka-mabigat na linya sa buong kabanata: "Tingnan mo, ang mga ito ay mga palawit lamang ng kaniyang mga pamamaraan! Kay hinang bulong ang naririnig natin mula sa kaniya! Sino ang makakaunawa sa kulog ng kaniyang kapangyarihan?" (v.14).

What Does This Mean?

Ang punto ni Job ay hindi na mali si Bildad tungkol sa kadakilaan ng Diyos. Sa katunayan, ang Diyos na inilarawan ni Job dito ay mas malaki at mas mahiwaga kaysa sa naisip ni Bildad. Pero mayroong malaking pagkakaiba sa kung paano nila ginagamit ang katotohanang iyon. Ginagamit ni Bildad ang kadakilaan ng Diyos para pahinain si Job, para sabihing "ikaw ay wala, kaya tumahimik ka na lang." Ginagamit naman ito ni Job para sabihin ang kabaligtaran: ang Diyos na ito ay hindi kayang lamanin ng maliliit nating teoriya, kahit ng mga magagandang salita mo tungkol sa kaniya. Kung tunay na ganito kalaki ang Diyos, sabi ni Job, kung ang buong ipinapakita niya sa atin ay "palawit" lamang, isang "hina na bulong" lamang, kung gayon paano mo naisip na alam mo na ang buong sagot sa dahilan ng aking paghihirap?

Ito ay isang matinding kaganapan sa Bibliya: pagsamba at protesta na magkahalo sa iisang hininga. Si Job ay lubos na naniniwala sa kapangyarihan ng Diyos, kaya nga siya nagagalit. Kung walang kapangyarihan ang Diyos, wala rin dapat itanong. Pero dahil totoong makapangyarihan siya, may karapatan si Job na magtanong bakit hindi pa rin dumarating ang tulong.

The Common Thread

Ang paglalarawan ni Job sa Diyos bilang siyang nagpapakalma sa dagat at dumadaig sa mga puwersa ng kaguluhan (v.12-13) ay tumutugon sa isang malaking guhit sa buong Bibliya: ang Diyos laban sa tubig, sa dagat, sa kaguluhan na tumatakot sa tao. Makikita natin ito muli, sa mas malinaw na paraan, sa mga Ebanghelyo, kung saan si Jesus ay tumayo sa isang bangka sa gitna ng bagyo at sinaway niya ang hangin at ang alon, at natahimik ang lahat. Tinanong ng mga alagad niya, "Sino ba talaga ito, na kahit ang hangin at ang dagat ay sumusunod sa kaniya?" Iyon din ang tanong ni Job: "Sino ang makakaunawa sa kulog ng kaniyang kapangyarihan?"

Ang kaibahan ay ito: kay Job, ang Diyos ay tila malayo, nakatayo sa itaas ng kaguluhan, kontrolado ang lahat pero hindi lumalapit. Kay Jesus, ang Diyos mismo ay pumasok sa bangka, sa gitna ng bagyo, kasama ng mga taong natatakot. Ang Diyos na inilarawan sa Job 26 ay hindi lamang siyang nasa itaas ng ating paghihirap kundi, sa Kristo, ang Diyos na pumasok mismo dito. Kaya't ang "hinang bulong" na sinabi ni Job ay naging tinig na malinaw sa isang tao, si Jesus, na kayang magpakalma ng bagyo at kayang mamatay sa krus.

For You

Malamang naranasan mo na ang parehong gawain ni Bildad, na binigyan ka ng tamang doktrina habang wala ka pa naman sa lugar na kailangan mo ito. May mga taong sasagot sa iyong sakit nang may perpektong sagot na, sa halip na tumulong, ay lalo lang nagpapahina sayo. Huwag mong gawin ito sa iba. Kapag may kaibigang nasasaktan, minsan ang pinakamalaking teolohiyang alam mo ay hindi kasing halaga ng katahimikan mo sa tabi niya.

Pero mayroon ding tinutuligsa ang teksto sa sarili nating pananampalataya. Marami tayong gustong sagot na tapos na, tiyak, walang butas. Pero kung ang pinakamagandang paglalarawan tungkol sa Diyos, ang kay Job na sobrang taas, ay tinawag mismo niyang "palawit" at "hinang bulong," malamang hindi ito ang panahon na maiintindihan mo ang lahat. Ang totoong pananampalataya ay hindi ang pagkakaroon ng kumpletong sagot, kundi ang pagtitiwala sa Diyos na mas malaki kaysa sa iyong mga tanong.

Talk About It

Kailan ka huling binigyan ng "magandang sagot" habang ang kailangan mo lang talaga ay makinig lang sa iyo? Paano mo maiiwasan ang parehong pagkakamali sa iba?

Kung ang buong kadakilaan ng Diyos na inilarawan ni Job ay "hinang bulong" lamang, ano ang epekto nito sa paraan mo ng pagtingin sa mga tanong mong wala pang sagot?

Praying Together

Panginoon, dakila ka nang higit sa kaya naming maunawaan, at kahit ito ay totoo, hindi ito nagpapawala ng aming mga tanong at sakit. Turuan mo kaming magtiwala sa iyo hindi dahil alam namin ang lahat kundi dahil kilala namin ang puso mo, na ipinakita sa amin ni Jesus. Amen.