Jonas 3

Ang Paliwanag

Nagsisimula ang kabanata sa isang detalyeng madaling laktawan: "Ang salita ni Yahweh ay dumating kay Jonas sa pangalawang pagkakataon." Pangalawa. Ang unang pagkakataon ay nauwi sa isang barko patungo sa kabilang direksyon, sa isang bagyo, at sa loob ng isang malaking isda. Ngayon ay bumabalik ang Diyos sa parehong tao, na may parehong utos. Walang mahabang sermon tungkol sa nangyari. Walang "sinabi ko na sa iyo." Basta: tumindig ka, pumunta ka, ipahayag mo.

At pumunta si Jonas. Ang Ninive ay hindi isang maliit na bayan. Ito ang kabisera ng Asiria, ang superpower ng panahong iyon, isang imperyo na kilala sa lupit sa digmaan. Sinasabi ng teksto na ito ay "isang lungsod na may tatlong araw na paglalakbay." Pagkatapos ng isang araw na paglalakad, nagsalita si Jonas. Ang buong mensahe niya ay isang pangungusap: "Sa loob ng apatnapung araw ang Ninive ay ibabagsak."

Wala siyang binanggit tungkol sa Diyos ng Israel. Wala siyang inalok na daan palabas. Walang paanyaya, walang pangako, walang paliwanag. Isa lamang itong hatol.

At pagkatapos ay nangyari ang hindi inaasahan. "Ang mga tao sa Ninive ay naniwala sa Diyos." Naghayag sila ng pag-aayuno. Nagsuot ng magaspang na tela, ang damit ng kalungkutan at pagluluksa, "mula sa pinakamataas sa kanila hanggang sa pinakamababa sa kanila." Nakarating ang balita sa hari. Tumayo siya sa kaniyang trono, hinubad ang kaniyang balabal, tinakpan ang sarili ng magaspang na tela, at umupo sa abo. Ang pinakamakapangyarihang tao sa lungsod ay umupo sa alikabok.

Pagkatapos ay nag-utos siya, at ang utos niya ay mas mahaba at mas malinaw kaysa sa sermon ni Jonas: huwag kumain, huwag uminom, tao at hayop, at "hayaan ang bawat isa na tumalikod mula sa kanyang masamang gawi at mula sa karahasang nasa kanyang mga kamay." At isang linya na hindi mo malilimutan: "Sinong nakakaalam?"

Ano ang Ibig Sabihin Nito?

Tingnan mo kung gaano kakaunti ang naging sapat. Isang pangungusap mula sa isang propetang hindi naman gustong nandoon. Walang pangako ng kapatawaran. At sa loob ng kaunting oras ay nagbago ang isang buong lungsod.

Ang pinakamahalaga ay ang salitang ginamit ng hari: tumalikod. Hindi lamang pagdadamdam. Hindi lamang emosyon. Ang pag-aayuno at magaspang na tela ay panlabas na tanda, ngunit ang tunay na hinahanap ay "ang karahasang nasa kanyang mga kamay." Konkreto. Nasa kamay. Ang mga bagay na talagang ginagawa nila sa iba, iyon ang kailangang tumigil. Ang pagsisisi sa Bibliya ay hindi tungkol sa pakiramdam ng pagkakasala; ito ay tungkol sa pagbabago ng direksyon.

At pagkatapos ang linyang iyon: "Sinong nakakaalam? Maaring mahabag ang Diyos." Ang hari ay walang kasiguruhan. Hindi siya nakipagkasundo, hindi siya nagbabaka-sakali sa isang sistema. Bumaling siya sa Diyos na hindi niya lubos na kilala, na umaasa na baka may awa doon. Iyon ay tapang. Marami sa atin ay nagbabago lamang kung may garantiyang sulit ang pagbabago.

Ang huling talata ay isa sa pinakamabigat sa buong Bibliya: "binago ng Diyos ang kanyang isipan tungkol sa parusang sinabi niyang gagawin niya sa kanila, at hindi niya ginawa ito." Nagbago ba ang Diyos? Hindi ang kaniyang pagkatao. Kung nagbago siya ng isip, ito ay dahil hindi kailanman nagbabago ang kaniyang pagkamaawain. Ang bantang "apatnapung araw" ay may hindi sinabing "maliban kung." Hindi ang Diyos ang naging pabagu-bago; ang Ninive ang bumaling, at ang parehong Diyos na tumututol sa karahasan ay ang parehong Diyos na hindi kayang sirain ang mga bumabaling sa kaniya.

Ang Sinulid na Nag-uugnay

Ang mga tao ng Ninive ay hindi kabilang sa Israel. Wala silang templo, walang Kautusan, walang kasaysayan sa Diyos. Sila ang mga kaaway. At sila ang naniwala.

Iyan ang nagpapakita kung saan patungo ang buong kuwento ng Bibliya: sa isang Diyos na ang awa ay lumalabas sa hangganan ng isang bansa at umaabot sa mga hindi karapat-dapat na inaasahan. Sinabi mismo ni Jesus na ang mga tao ng Ninive ay nagsisi sa pangangaral ni Jonas, at sinabi niya na may isang higit na dakila kaysa kay Jonas na naparito. Si Jonas ay nagsalita ng isang pangungusap at umalis na inis. Si Jesus ay nagsalita ng buong buhay niya, at pagkatapos ay tumayo mismo sa lugar ng mga makasalanan.

Ang kaibahan: ang Ninive ay hindi nakaalam kung mahahabag ang Diyos. Alam natin. Ang krus ay ang sagot sa tanong na "Sinong nakakaalam?"

Para sa Iyo

Ang pinakamapanganib na bagay sa kabanatang ito ay hindi ang parusa. Ito ay ang bilis ng pagbabago ng Ninive kumpara sa bagal ng pagbabago natin.

May mga bagay na alam mo, na hindi kailangang ipaliwanag sa iyo ng iba. Ang paraan ng pagsasalita mo sa isang kapatid o magulang. Ang paraan ng paggamit mo sa telepono mo laban sa isang tao, o laban sa iyong sarili. Ang tinitingnan mo kapag walang nakakakita. Ang pagsisinungaling na nagsimula bilang maliit at ngayon ay nangangailangan na ng ibang mga kasinungalingan para mabuhay. Iyon ang "karahasang nasa kanyang mga kamay" para sa iyo.

Napakadaling makaramdam ng bigat tungkol dito at pagkatapos ay wala nang gawin. Ang guilt ay komportable, dahil parang pagsisisi na ito ngunit walang pinapalitan. Sa Ninive, ang paghubad ng balabal ay katumbas ng pagbaba ng hari sa kaniyang posisyon, sa harap ng lahat. Ang tunay na pagbabalik ay may gastos.

Kaya ito ang hamon, at hindi ito madali. Pumili ng isang bagay, hindi lima. Isang konkretong bagay na alam mong mali. Ngayong linggo, tumigil ka, at sabihin mo ito sa isang taong pinagkakatiwalaan mo, hindi para umiyak siya sa iyo kundi para tanungin ka niya sa susunod na linggo kung tumigil ka nga. Isara mo ang account. Bawiin mo ang salitang sinabi mo. Bayaran mo ang ninakaw mo.

At kung sa tingin mo ay huli na, o sobra na ang nagawa mo: ang kabanatang ito ay tungkol sa isang lungsod na kilala sa lupit, at tungkol sa isang propetang tumakas. Nagsalita ang Diyos sa kanila nang pangalawang pagkakataon. Ganoon din sa iyo.

Pag-usapan Natin

Ano ang isang bagay sa buhay mo na hindi mo talagang gustong tingnan nang malapitan, at ano ang pumipigil sa iyo?

Kung ang Diyos ay nagpapatawad sa mga taong sa tingin mo ay hindi karapat-dapat, ano ang nararamdaman mo tungkol doon, at ano ang sinasabi nito tungkol sa iyo?

Manalangin Tayo

Diyos, nakikita mo kung ano ang nasa mga kamay ko at kung ano ang nasa loob ko. Hindi ko ito gustong pagtakpan. Bigyan mo ako ng tapang na tumalikod, hindi lamang para makaramdam ng bigat kundi para tunay na magbago. Salamat na hindi ako kailangang magtanong ng "sinong nakakaalam," dahil ipinakita mo na sa akin ang awa mo kay Jesus. Amen.