Jonas 3

Ang Paliwanag

May mga tao na nagbibigay ng pangalawang pagkakataon. Ang Diyos din. "Ang salita ni Yahweh ay dumating kay Jonas sa pangalawang pagkakataon." Alam natin ang nangyari sa unang pagkakataon: tumakas si Jonas, sumakay sa barko papuntang kabilang direksyon, at napunta sa loob ng isang malaking isda. Ngayon ay bumalik ang Diyos sa kaniya na may parehong utos: tumayo, pumunta sa Ninive, at ipahayag ang mensaheng ibinigay ko sa iyo.

At sa pagkakataong ito, tumayo si Jonas at pumunta.

Ang Ninive ay hindi maliit na bayan. Sabi ng teksto, isa itong napakalaking lungsod, "isang lungsod na may tatlong araw na paglalakbay." Isipin mo ang isang lungsod na kailangan mong lakarin nang tatlong araw bago mo maabot ang kabilang dulo. Doon nakatira ang mga taong kinatatakutan ng mga Israelita, mga sundalong marahas, mga taong sanay sa dugo. At si Jonas, isang propeta mula sa maliit na bansa, ay pumasok doon nang walang kasama.

Pagkatapos ng isang araw na paglalakad, sumigaw siya. Ang mensahe niya ay walo lang na salita sa Tagalog: "Sa loob ng apatnapung araw ang Ninive ay ibabagsak." Wala siyang sinabing "magsisi kayo." Wala siyang binanggit na paraan para makaligtas. Wala siyang ipinangakong awa. Isang babala lang, tapos.

At pagkatapos ay nangyari ang bagay na hindi inaasahan ni Jonas. "Ang mga tao sa Ninive ay naniwala sa Diyos." Hindi lang isa o dalawa. Lahat. Nag-ayuno sila, ibig sabihin ay hindi sila kumain para ipakita kung gaano sila kaseryoso. Nagsuot sila ng magaspang na tela, matigas at makati na damit na ginagamit noon ng mga tao kapag namamatayan o labis na nagdadalamhati. At sabi ng teksto: "mula sa pinakamataas sa kanila hanggang sa pinakamababa sa kanila." Walang naiwan.

Kahit ang hari. Tumayo siya mula sa kaniyang trono, hinubad ang kaniyang balabal, ang mamahaling damit na nagpapakita kung sino siya, at umupo sa mga abo. Isang hari sa alikabok. Pagkatapos ay nagpadala siya ng utos: walang kakain, walang iinom, kahit ang mga hayop. Lahat ay magsusuot ng magaspang na tela. At isang bagay pa na mas mahalaga: "Hayaan ang bawat isa na tumalikod mula sa kaniyang masamang gawi at mula sa karahasang nasa kaniyang mga kamay."

Hindi lang panlabas na pagdadalamhati. Tumigil sila sa paggawa ng masama.

At tingnan mo ang sinabi ng hari: "Sinong nakakaalam? Maaring mahabag ang Diyos." Hindi siya sigurado. Wala namang nangako sa kanila. Umaasa lang siya na baka, baka lang, mahabag ang Diyos na hindi niya kilala.

At nangyari nga. "Nakita ng Diyos kung ano ang kanilang ginawa, na tumalikod sila mula sa kanilang masasamang mga gawi." At hindi ipinatupad ng Diyos ang parusang sinabi niya.

Ano ang Kahulugan Nito?

May bagay dito na maaaring makapagtaka sa iyo. Sinabi ng Diyos: apatnapung araw at ibabagsak ang Ninive. Hindi nangyari. Nagsinungaling ba ang Diyos?

Hindi. Ganito ang dapat nating maunawaan: hindi hula ang babala ng Diyos, kundi pagbubukas ng pinto. Kapag sinasabi ng Diyos na "may parating na parusa," hindi niya sinasara ang usapan. Binibigyan niya ng pagkakataon ang tao na bumalik. At kapag bumalik sila, hindi siya nagpapanggap na parang wala nang nangyari. Talagang nagbabago ang kaniyang pasya, dahil siya ay Diyos na buhay at hindi makina.

May itatanong ka pa: bakit gumagalaw ang isip ng Diyos, kung siya naman ay hindi nagbabago? Totoo, mahirap iyon. Ang aking sagot: hindi nagbago ang ugali ng Diyos, ang kaniyang habag ay laging naroon. Ang nagbago ay ang tao. At dahil doon, nagbago rin ang naging bunga.

Ang Sinulid na Nag-uugnay

Si Jonas ay tatlong araw sa loob ng isda, tapos ay nagdala siya ng mensahe sa mga taong dapat ay kaaway niya. Maraming siglo ang lumipas, at nagsalita si Jesus tungkol kay Jonas. Siya rin ay tatlong araw sa kadiliman, sa libingan. Pero may pagkakaiba: si Jonas ay nagdala ng babala, si Jesus ay nagdala ng kaniyang sarili. Hindi lang niya ipinahayag ang habag, siya mismo ang naging paraan ng habag.

At ang tanong ng hari ng Ninive, "Sinong nakakaalam? Maaring mahabag ang Diyos," ay hindi na tanong para sa atin. Alam na natin ang sagot. Ipinakita ito sa krus.

Para sa Iyo

Naisip mo na ba na sobrang laki na ng nagawa mong mali para patawarin pa? Tingnan mo ang Ninive. Isang buong lungsod ng karahasan, at hindi sila itinapon ng Diyos.

Pero tingnan mo rin kung paano sila bumalik. Hindi lang sila nagsabi ng "sorry." Tumalikod sila sa masamang gawi. Kung may inaway ka, kung may kinukurakot kang oras sa iyong pag-aaral, kung may sinisinungalingan ka, hindi sapat ang malungkot ka. Tigilan mo. Iyon ang totoong pagbabalik.

At ang huling bagay: nagbigay ang Diyos kay Jonas ng pangalawang pagkakataon. Kung sumuko ka na dati sa isang bagay na alam mong tama, hindi pa tapos ang usapan sa iyo.

Pag-usapan Natin

Bakit kaya naniwala agad ang mga tao sa Ninive, kahit walang sinabi si Jonas tungkol sa awa ng Diyos?

Ano ang pagkakaiba ng "sorry" at tunay na pagbabago? Makakapagbigay ka ba ng halimbawa mula sa sarili mong buhay?

Manalangin Tayo

Panginoon, salamat po dahil hindi kayo Diyos na madaling sumuko sa amin. Salamat sa pangalawang pagkakataon, at sa pangatlo. Tulungan po ninyo kaming hindi lang magsabi ng tama, kundi gawin din ang tama. At kapag nagdududa kami kung mahal pa ninyo kami, ipaalala po ninyo sa amin ang Ninive. Amen.