Joshua 7

The Explanation

Pagkatapos ng dakilang tagumpay sa Jerico, inaasahan mo na magpapatuloy lang ang Israel sa pagwagi. Pero bigla, sa Capitulo 7, bumagsak ang lahat. Isang maliit na bayan, ang Ai, biglang natalo ang hukbo ng Israel. Tatlumpu't-anim na kalalakihan ang namatay, at ang bayan na kani-kanina lang ay matapang, biglang "natakot ang mga puso" at "iniwan sila ng kanilang tapang." Walang paliwanag kaagad kung bakit. Si Josue mismo, ang lider na hindi natinag sa harap ng pader ng Jerico, ay bumagsak na nakadapa sa lupa, hinihingi sa Diyos ang dahilan.

Pero sinabi na sa atin ng unang talata kung ano talaga ang nangyari, bago pa man magsimula ang labanan: nagnakaw si Achan. Sa Jerico, inutusan ang bayan na ang lahat ng naroon ay "inilaan para sa pagkawasak," ibig sabihin, para lamang sa Diyos, hindi para sa sarili. Pero ninais ni Achan ang isang magandang balabal, pilak, at isang gintong bar. Kinuha niya ito, at itinago sa ilalim ng lupa sa gitna ng kaniyang tolda. Isang tao, isang lihim na gawa, pero ang buong bayan ang nagdusa. Iyan ang nakagugulat na bahagi ng kuwento.

Nang itanong ng Diyos kay Josue kung bakit sila natalo, hindi ito tungkol sa estratehiya o bilang ng sundalo. Malinaw ang sagot ng Diyos: "Nagkasala ang Israel. Nilabag nila ang aking tipan." Hindi ito tungkol sa isang indibidwal na pagkakamali na hindi kaugnay sa iba. Ang buong bayan ay sinagot para sa gawa ng isang tao, dahil sila ay isang tipan, isang kabuuan sa harap ng Diyos.

Kinaumagahan, sunod-sunod na pinili ang lipi, angkan, sambahayan, hanggang natukoy si Achan. Umamin siya nang buo, walang pagtatago, walang paliwanag na pinagandahan. "Tunay nga, nagkasala ako." Pero ang pag-amin ay dumating pagkatapos na pagkatapos ng kapahamakan, hindi bago. At ang kahihinatnan ay mabigat: siya at ang kaniyang pamilya, kasama ang lahat niyang mga hayop at ari-arian, ay dinala sa lambak at sinunog at binato. Ang pangalan ng lugar, Achor, ay nangangahulugang "gulo" o "kaguluhan," isang pangalan na nanatili bilang paalala.

What Does This Mean?

Ang kapitulong ito ay mahirap basahin, at tama lang na hirapan mo ito. Hindi ito kuwento tungkol sa isang maliit na kasalanan na may malaking parusa para lang matakot tayo. Ito ay tungkol sa kung gaano totoo ang kabanalan ng Diyos, at kung gaano seryoso ang pagsira ng tipan. Ang Israel ay hindi lamang isang grupo ng mga indibidwal na nagkataong sama-sama. Sila ay isang bayan na nakatali sa isa't isa sa harap ng Diyos. Kung nilabag ng isa ang tipan, ang buong kalipunan ay nasasangkot, dahil ang kasunduan ay hindi personal lamang, ito ay pangkalipunan.

Mahalagang tandaan: hindi basta sinabi ng Diyos, "Mali lang 'yon, ayos na." Tumigil ang pagsalunga ng Diyos sa Israel hanggang sa may linis na nangyari. "Hindi na ako sasama sa inyo kahit kailan maliban kung wawasakin ninyo ang mga bagay na dapat wasakin." Ipinapakita nito na hindi isang transaksyon lamang ang presensya ng Diyos na kasama natin, parang isang bagay na basta kasama natin kahit ano pa ang gawin natin. May bigat ang paglabag, at kailangan itong harapin.

The Common Thread

Sa kuwentong ito, nakikita natin ang isang tema na tatakbo hanggang sa Bagong Tipan: ang kasalanan ng isa ay may bunga para sa lahat, at kailangan ng paglilinis bago maibalik ang relasyon. Ang Israel ay kinakailangang alisin ang kasalanan mula sa kanilang gitna bago sila makatayo muli sa harap ng kanilang mga kaaway.

Ngayon, iniisip mo marahil: paano ito nauugnay kay Kristo? Hindi lamang sa kaparehong paraan, pero may konseptong pareho: may presyo na binabayaran para sa kasalanan bago maibalik ang kaayusan. Sa Lumang Tipan, ang presyo ay kahindik-hindik, buhay para sa buhay. Sa Bagong Tipan, si Jesus mismo ang nagbayad ng presyo, hindi tayo o ang ating mga pamilya. Ang kuwento ni Achan ay ipinapaalala sa atin kung gaano kabigat ang kasalanan, kung gaano ito talagang kailangang bayaran. At sa krus, nakita natin kung gaano kamahal ang pagbabayad na ginawa ni Kristo para sa atin, hindi para tayo matakot, kundi para tayo magpasalamat.

For You

Marahil hindi ka pupunta sa digmaan, pero may mga "balabal" at "pilak" sa iyong buhay, mga bagay na itinatago mo, mga lihim na kompromiso na iniisip mong walang kinalaman sa iba. Pero ang katotohanan ay walang ganap na pribadong kasalanan. Ang pagsisinungaling mo, ang iyong lihim na pag-asa sa mga bagay na hindi dapat, nakakaapekto sa kung paano ka namumuhay sa harap ng iba, sa iyong pamilya, sa iyong komunidad ng pananampalataya.

Hindi ito tungkol sa pagiging perpekto. Ito ay tungkol sa pag-amin nang maaga, bago pa man dumating ang kapahamakan, hindi pagkatapos lamang matalo. Si Achan ay umamin, pero huli na ang araw. Ano kaya kung umamin siya noong una pa, bago pa man niyang itago ang pilak sa ilalim ng kaniyang tolda?

—

Talag Tungkol Dito

Bakit kaya seryoso ang Diyos sa kasalanan ni Achan kung ito ay ninakaw lang niya para sa kaniyang sarili, hindi para sa buong bayan?

Mayroon ka bang "nakatagong bagay" sa buhay mo na alam mo sa puso mo na kailangang ipaalam, kailangang linisin, bago ka talagang maging tapat sa harap ng Diyos?

Praying Together

Panginoon, matapat kami kung aminin na mayroon din kaming mga bagay na itinatago, mga bagay na ninais naming hawakan sa sarili namin kahit alam naming hindi iyon ang iyong kalooban. Turuan mo kaming maging matapat, hindi lamang kapag nahuli na kami, kundi bago pa man kami mahulog. Salamat sa krus ni Kristo, na nagpakita sa amin kung gaano kabigat ang kasalanan, at kung gaano kadakila ang iyong pag-ibig na bumayad para dito. Amen.