Mateo 2

Ang Paliwanag

Matapos ipanganak si Jesus sa Bethlehem, dumating ang mga pantas na kalalakihan mula sa silangan, mga astrologo o iskolar na sumusunod sa mga bituin. Sinundan nila ang isang bituin na naniniwala silang tanda ng pagkapanganak ng isang hari, ang Hari ng mga Judio. Pumunta sila sa Jerusalem, ang lohikal na lugar para hanapin ang isang hari, at hindi sa Bethlehem. Doon, nagulat sila. Si Haring Herodes, kasama ang buong lungsod, ay nabagabag. Hindi ito ekspresyon ng galak. Ito ay takot.

Tinipon ni Herodes ang mga eksperto sa Kasulatan at tinanong kung saan ipapanganak ang Cristo. Sinagot nila siya nang eksakto, may sipi mula sa propeta tungkol sa Bethlehem, isang pinuno na magpapastol sa bayan ng Diyos. Ngunit sa likod ng eksaktong sagot na ito ay may isang lihim na balak. Ipinatawag ni Herodes ang mga pantas nang tago at pinapunta sila sa Bethlehem, na nagkukunwaring gustong sumamba, ngunit sa totoo lang, gustong malaman kung saan hahanapin ang bata upang siya itong patayin.

Sinundan ng mga pantas ang bituin hanggang sa lugar kung nasaan ang bata, at nagalak sila nang labis. Yumukod sila sa harap ng isang sanggol sa isang ordinaryong bahay, hindi sa isang palasyo, at inihandog nila ang ginto, kamanyang, at mira, mga kaloob na angkop para sa isang hari, isang pari, at isang taong mamamatay. Pagkatapos ay binalaan sila ng Diyos sa panaginip, at umiba sila ng daan.

Ang parte ng kwentong madalas hindi binabanggit sa mga sinasabing pasko ng mga bata ay ang susunod: nagalit si Herodes dahil kinutya siya, at nagpadala siya ng mga sundalo para patayin ang lahat ng batang lalaki na dalawang taong gulang pababa sa Bethlehem at sa paligid nito. Ito ang tinatawag na masaker ng mga inosente. Mayroong tumatangis na tinig sa Ramah, sabi ni Mateo, tumutukoy sa mga ina na umiiyak para sa kanilang mga anak, walang kaaliwan, dahil sila ay wala na.

Sa gitna nito, iniligtas si Jose, Maria, at ang bata sa pamamagitan ng isang anghel na nagpakita kay Jose sa panaginip, at nagtungo sila sa Egipto bilang mga takas. Manatili sila roon hanggang sa mamatay si Herodes. Pagkamatay ni Herodes, binalikan sila sa lupain ng Israel, ngunit dahil natakot si Jose sa anak ni Herodes na si Arquelao, sila ay nanirahan sa Nazaret, sa Galilea.

Ano ang Kahulugan Nito?

Ang unang bagay na kailangan mong makita rito ay ito: hindi natural na kaganapan ang pagdating ni Jesus sa isang neutral na mundo. Ipinanganak siya sa isang mundo na may mga hari na natatakot sa kanya. Ang kapanganakan ng Diyos na naging tao ay hindi banayad na balita para sa lahat. Para sa mga taong nakatali sa kapangyarihan, sa kontrol, sa sarili nilang trono, ito ay balita ng pagbabanta.

Pansinin ang kaibahan sa mundo ni Mateo: sa isang gilid, isang paranoid na hari na handang pumatay ng mga sanggol para protektahan ang sarili niyang posisyon. Sa kabilang gilid, mga banyagang pantas na naglakbay ng malayo, hindi Judio, hindi kabilang sa taong pinili, na yumuko sa isang bata na wala silang kailangang gawin para sa kanya. Sila ang unang sumasamba kay Jesus sa Ebanghelyo ni Mateo, at sila ay taga-labas.

Hindi ito kwentong "at pagkatapos ay masaya silang lahat." Nasaktan ang mga pamilya sa Bethlehem. Umiyak ang mga ina. Hindi tinanggal ng Diyos ang kasamaan sa mundo sa pagpasok niya rito, kahit sa mismong sandali ng pagsilang ng kanyang Anak. Ito ay mahalagang aminin. Ang Bibliya mismo hindi nagtatago sa katotohanang ito.

Ang Kaugnayan sa Kwentong Malaki

Ang bawat detalye rito ay tumutukoy pabalik sa mga pangako ng Diyos. Ang lugar na kapanganakan, Bethlehem, tumupad sa hula ng propeta tungkol sa isang pinuno mula sa Judah. Ang paglipat papuntang Egipto at pagbabalik ay tumupad sa mga salita, "Mula sa Egipto tinawag ko ang aking anak," isang eko ng kwento ng Israel na dating dumaan din sa Egipto bago iniligtas ng Diyos. Nagiging tulad ng buong bansang Israel si Jesus, dumaan sa parehong daan, ngunit sa mas ganap na paraan.

Ang tinig ng pananangis sa Ramah, sinipi mula kay Jeremias, ay orihinal na tungkol sa pagkabihag ng Israel. Ipinapakita ni Mateo na ang kasakiman ni Herodes ay bahagi ng mas malaking kwento ng paghihirap ng bayan ng Diyos, ngunit hindi ang katapusan nito. Ang Diyos ay may kasaysayan ng pagliligtas mula sa gitna ng dilim, at ito ay isa pang yugto ng kasaysayang iyon. Ang bata na ito, na iniligtas mula sa isang mamamatay-taong hari, ay magiging siyang mismo mamamatay sa krus, ngunit sa pamamagitan din niya, may bagong buhay na darating.

Para sa Iyo

Marahil ikaw ay nasa panahon ng buhay kung saan gusto mong may mundo na maayos, ligtas, walang komplikasyon, lalo na kung pinag-uusapan ang pananampalataya. Pero itong kwento ay tumutuligsa sa gustong-gusto mong ilusyon. Dumating si Jesus sa mundong may kasamaan, may mga pinuno na mas gusto ang sariling kapangyarihan kaysa sa katotohanan, may mga inosenteng nasaktan.

Kung minsan, iisipin mo baka nagkakamali ka kung tanungin mo kung bakit hindi tinigil ng Diyos ang lahat ng kasamaan agad-agad. Ito ay tunay na tanong, at hindi mo dapat kailanganing itago ito. Ngunit tandaan: hindi tumigil ang Diyos sa pagpasok sa gitna ng kasamaang iyon. Hindi siya nanatili sa langit, malayo, ligtas. Pinili niyang ipanganak sa gitna nito, at pinili niyang tiisin din ito hanggang sa krus.

Ang mga pantas ay naglakbay ng malayo, may kaloob na mamahalin, dahil natuklasan nila ang isang katotohanan na hindi sila ang sentro ng kwento. May Hari na mas dakila kaysa sa kanila. Ang tanong para sa iyo: handa ka bang yumuko rito, hindi sa isang komportableng bersyon ng Diyos, ngunit sa isang Diyos na pumasok mismo sa kaguluhan ng mundong ito upang iligtas ka?

Pag-usapan Ito

Bakit kaya isinama ni Mateo ang masaker sa Bethlehem sa kwento ng Pasko, kung paulit-ulit tayong sinasabihan na ito ay panahon ng saya lamang?

Sa anong bahagi ng buhay mo ngayon nararamdaman mong "walang saysay" o "mapanganib" ang paniniwala kay Jesus, at ano ang ituturo ng kwentong ito tungkol sa Diyos na pumasok sa panganib na iyon kasama mo?

Manalangin Tayo

Panginoon, salamat na hindi ka nanatili sa ligtas na malayo, kundi pumasok ka sa isang mundong may takot, kapangyarihan, at kasakitan. Salamat na hindi mo itinago ang kasamaan sa kwento mo, kundi hinarap mo ito. Tulungan mo akong maniwala sa iyo, hindi bilang isang guwapong kwento, kundi bilang katotohanan na kaya kong pagkatiwalaan kahit sa mundong hindi ko maintindihan. Amen.