Mikas 2

Ang Paliwanag

Simulan natin sa realidad na inilalarawan dito: may mga taong gising sa gabi, hindi para mangarap kundi para magplano. Nagbabalak sila kung paano kukunin ang bukid ng kapwa, ang bahay ng kapwa, ang mana ng kapwa. At kapag umaga na, ginagawa nila ito nang hayagan, walang kahihiyan, dahil may kapangyarihan sila. Ito ang unang dalawang berso ng Mikas 2, ang larawan ng mga taong gumagamit ng kanilang posisyon upang apihin ang mahihina.

Pagkatapos nito, sinabi ng Diyos sa pamamagitan ni Mikas na darating ang kapahamakan. Hindi na sila makakalakad nang may kayabangan, sapagkat ang parehong lupa na kanilang inagaw ay mawawala rin sa kanila. Ang mga kaaway mismo ang aawit ng panaghoy tungkol sa pagkawasak ng Israel, inuulit kung paano inihati ng Diyos ang kanilang teritoryo sa mga taksil.

May bahagi na kakaiba: may mga taong sinasabihan si Mikas na tumigil sa pagpapahayag ng ganitong mensahe. "Huwag kayong magpahayag ng propesiya," sabi nila, dahil hiya raw ang dulot nito. Sinagot ni Mikas ito nang diretso: ang salita ng Diyos ay gumagawa ng kabutihan sa sinumang lumalakad nang matuwid. Ang problema ay hindi ang mensahe, kundi ang buhay ng mga tumatanggap nito.

Mula roon, binubuksan ni Mikas ang tunay na larawan ng kalupitan: hinuhubaran nila ng balabal ang mga dumadaan, itinataboy ang mga babae mula sa kanilang mga tahanan, kinukuha pati ang pagpapala ng mga bata. May mga sinungaling na propeta pa na nagsasabing sila'y nagpopropesiya tungkol sa alak at matapang na inumin, mga bagay na gusto lang pakinggan ng tao, at tinatanggap pa rin sila bilang propeta.

Pero sa dulo ng kabanata, biglang lumilitaw ang pag-asa. Titipunin ng Diyos ang natitira sa kanyang bayan tulad ng tupa sa kulungan. May isang "magbubukas ng daraanan" na mauuna sa kanila, bubuksan ang tarangkahan, at ang hari, pati si Yahweh mismo, ang mangunguna sa kanila palabas.

Ano ang Kahulugan Nito?

Ang Mikas 2 ay hindi tungkol sa malalayong kasalanan ng mga sinaunang tao. Ito ay tungkol sa kung paano gumagamit ang tao ng kapangyarihan, pera, impluwensya, o pati kaalaman, para kunin ang hindi kanila. Pansinin: hindi sila nagnanakaw sa gabi dahil natatakot sila. Ginagawa nila ito sa umaga, nang hayagan, dahil wala silang kinakatakutan. Iyon ang pinakamalalang uri ng kasamaan: yung sanay na, normal na, walang nararamdamang pagkakamali.

Pero ang Diyos ay hindi bulag. Sinasabi niya sa pamamagitan ni Mikas na may hangganan ang katiwalian. Darating ang panahon na ang mga umapi ay siya ring aapihin. Hindi ito kagustuhan ng Diyos na magmaliw-maliw lamang; sinasabi niya nang malinaw na may kahihinatnan ang pang-aapi.

May isa pang bagay na sumasakit: ang mga tao ay hindi na gustong makarinig ng totoo. Sinasabihan nila ang propeta na tumahimik dahil hiya raw ang idudulot ng katotohanan. Mas gusto pa nila ang propeta na nagsasalita tungkol sa alak, tungkol sa kung ano ang gusto nilang marinig. Kilala mo ba ito? Ang pagpili ng boses na kakalma sa iyo kahit mali ka, kumpara sa boses na magtuturo ng totoo kahit masakit?

Ang Nag-uugnay na Sinulid

Sa gitna ng lahat ng pang-aapi at katiwalian, may isang linya sa dulo ng kabanata na hindi mapapansin kung mabilis lang ang pagbasa: "May isang taong magbubukas ng kanilang daraanan… mauuna si Yahweh sa kanila." Ang salitang ginamit dito ay tumutukoy sa isang breaker, isang taong sumisira ng tarangkahan o pader para makalabas ang bayan patungo sa kalayaan.

Ito ang laging ginagawa ng Diyos sa kabuuan ng Kasulatan: binubuksan niya ang daan kung saan walang daan. Sa Exodo, binuksan niya ang dagat. Dito sa Mikas, nangako siyang muli siyang mangunguna, muli siyang magbubukas ng tarangkahan para sa natitirang bayan niya.

Kay Jesus, ito ay nagkatotoo sa pinakamalalim na paraan. Si Jesus ang breaker na pumasok sa kamatayan at binuksan ang daan papunta sa buhay. Hindi niya tayo iniwan sa likod ng pader ng ating sariling kasalanan at kahinaan. Siya mismo ang nauna, siya ang Pastol na naghahanap sa natitira, siya ang Haring lumalakad sa unahan ng bayan patungong kalayaan.

Para sa Iyo

Marahil hindi ka kumukuha ng bukid o bahay ng kapwa, pero may mga maliliit na paraan kung paano tayo rin nakikibahagi sa diwa ng Mikas 2. Kapag ginagamit mo ang iyong impluwensya online para sirain ang imahe ng kapwa. Kapag sinasabi mo lang ang mga katotohanang hindi magpapainit sa relasyon, pero itinatago ang mga nakakasakit ngunit kailangang sabihin. Kapag mas pinipili mong manahimik, tulad ng mga nagsabi kay Mikas na tumigil, dahil mas gusto mong komportable kesa totoo.

Pero ang mas malalim na tanong ay ito: saan ka kabilang sa kuwento, sa mga umaapi, o sa mga inaapi, o sa mga sumasang-ayon dahil tahimik lang sila? Ang Diyos sa kabanatang ito ay hindi nagtatago ng kanyang galit sa kawalan ng katarungan, pero hindi rin niya nakalimutan ang natitira niyang bayan. Kung nasasaktan ka ngayon dahil sa kawalang-katarungan, alam ng Diyos. Kung ikaw naman ang nagdudulot ng pananakit, may panahon pa para bumaling.

Pag-usapan Ito

Bakit kaya mas pinipili ng tao, noon at ngayon, ang boses na kumakalma sa kanila kaysa sa boses na nagsasabi ng totoo?

Saan sa iyong buhay mahirap na aminin na ikaw, hindi lang ang ibang tao, ay nagdudulot ng kawalang-katarungan?

Manalangin Tayo

Panginoon, salamat na hindi ka nagtatago sa kawalang-katarungan, at hindi mo rin kinakalimutan ang mga umaasa sa iyo. Buksan mo ang aking mata para makita ko kung saan ako nananahimik dahil sa kaginhawahan, at bigyan mo ako ng lakas na magsalita ng totoo. Salamat na ikaw ang nagbukas ng daan sa pamamagitan ni Jesus, at hindi mo kami iniwan sa likod ng pader. Pangunahan mo kami palabas tungo sa totoong kalayaan. Amen.