Mga Taga-Filipos 2

Ang Paliwanag

Isulat mo ito sa isip: si Pablo ay nasa bilangguan noong isinulat niya ito. Wala siyang kalayaan, marahil ay hindi niya alam kung mabubuhay pa siya. At sa gitna ng ganitong kalagayan, ang pinag-uukulan niya ng panahon ay hindi ang kaniyang sariling kalungkutan, kundi ang pagkakaisa ng iglesia sa Filipos.

Sa unang bahagi, hinihiling niya sa kanila na magkaroon ng iisang pag-iisip, parehong pagmamahal, at nagkaisang espiritu. Hindi ito abstract na payo. Sinundan niya ito ng isang mahigpit na paalala: huwag gawin ang kahit ano dahil sa kasakiman o walang saysay na pagmamataas, sa halip ay ituring ang iba na higit kaysa sa sarili.

Pagkatapos, sumulat si Pablo ng isa sa mga pinakamahalagang bahagi ng Bagong Tipan: ang tungkol kay Cristo Jesus na nabuhay sa anyo ng Diyos, ngunit hindi kinapit ang kaniyang karapatan bilang Diyos. Sa halip, tinanggalan niya ng kapakanan ang kaniyang sarili, nagpakababa, naging tagapaglingkod, at namatay sa krus. Dahil dito, itinaas siya ng Diyos at binigyan ng pangalan na higit sa lahat ng pangalan. Darating ang araw na ang lahat, sa langit, sa lupa, at sa ilalim ng lupa, ay luluhod at kikilalang si Jesu-Cristo ang Panginoon.

Sa huling bahagi, hindi na teolohiya lang ang inilalahad ni Pablo. Nagsasalita siya tungkol sa dalawang tao na malapit sa kaniyang puso: si Timoteo, na tapat at walang pansariling hangarin, at si Epafrodito, na halos namatay dahil sa gawain para kay Cristo, at itinaya ang kaniyang buhay para tulungan si Pablo.

Ano ang Kahulugan Nito?

Ang gitna ng kabanatang ito ay hindi isang moralistikong utos na "magpakabait ka." Ito ay isang paglalarawan ng kung ano ang tunay na kapangyarihan sa mata ng Diyos. Sa mundong pamilyar sa iyo, ang tagumpay ay sinusukat sa dami ng followers, sa laki ng boses mo, sa kung sino ang napapansin. Pero ang laman ng himno tungkol kay Cristo ay ganap na kabaligtaran. Ang taong mayroon ng lahat, ang kapantay ng Diyos, ay hindi kumapit dito. Bumaba siya. At sa pagbaba niya, doon lumitaw ang kaniyang tunay na kadakilaan.

Ito ay isang matibay na tanong para sa iyo: ano ang ginagawa mo kung mayroon kang kapangyarihan, kagandahan, talento, o katanyagan? Kinakapit mo ba ito para sa sarili, o handa ka bang gamitin ito para sa iba? Iyan ang tinutukoy ni Pablo kapag sinabi niyang "mag-isip kayo tulad ng kay Cristo Jesus."

Ang Kaugnayan sa Buong Kuwento

Ang buong Bibliya ay kuwento ng Diyos na bumababa. Sa Genesis, lumalakad siya sa hardin kasama ng tao. Sa Exodo, kinukuha niya ang isang alipin na bayan at sinasabing sila ang kaniya. At dito, sa Filipos, umabot ang pagbaba niya sa pinakamababang punto: ang krus, isang kamatayan para sa mga kriminal, hindi para sa Diyos.

Pero hindi doon nagtatapos ang kuwento. Ang pagpapakumbaba ni Cristo ay hindi kawalan, ito ang daan patungo sa pagkataas. Ang taong bumaba sa pinakamalalim ay siya ring itinaas sa pinakamataas. Ito ang tema na paulit-ulit sa Bibliya: ang Diyos ay hindi kinapos ng kapangyarihan kaya siya nagpakababa, ang pagpapakababa mismo ang paraan niya ng paghahari. At darating ang araw, sinasabi ng teksto, na kikilala ito ng buong sansinukob, kusa man o hindi. Ang pananampalataya mo ngayon ay pananampalataya na sa hinaharap, malinaw na hihinto ang pagtatalo tungkol kay Jesus. Lahat ay luluhod.

Para sa Iyo

Malamang na alam mo na kung gaano kahirap ang huwag ituring ang sarili bilang sentro. Ang mundo mo, lalo na online, ay hinubog para gawin kang mapansin. Bawat larawan, bawat post, may bahid ng "tingnan ako." Hindi ito kasalanan sa sarili, normal itong pagnanasa, pero si Pablo ay hinahamon ka na tanungin: sino ba talaga ang aking iniisip kapag hindi ako nanonood?

Isipin din si Epafrodito. Hindi siya bantog, hindi siya sumulat ng mga liham na binabasa hanggang ngayon. Pero itinaya niya ang buhay niya, hindi para sa reputasyon, kundi para tulungan ang isang tao. Iyan ang klase ng katapatan na madaling makalimutan sa panahon ng mabilis na pagmamensahe at mababaw na koneksyon. Tanungin mo ang sarili mo: sino sa buhay mo ang handa kang tulungan kung wala kang makukuha bilang kapalit?

At tungkol sa "pagsikapan ninyo ang inyong kaligtasan nang may takot at panginginig," hindi ito nangangahulugang kinakabahan ka dahil hindi ka sigurado sa pagmamahal ng Diyos. Nangangahulugan ito na hindi mo pinapasyal ang iyong pananampalataya. Ang buhay na nakikilala si Cristo ay hindi passive, ito ay may bigat, may seryosong pagsisikap araw-araw.

Pag-usapan Ito

Sa aling bahagi ng iyong buhay ang pinakamahirap para sa iyo na "ituring ang iba na higit kaysa sa sarili," at bakit kaya iyon?

Kung ang tunay na kadakilaan ay nakikita sa pagpapakababa ni Cristo, ano ang ibig sabihin nito para sa mga bagay na hinahangad mo ngayon, katanyagan, karangalan, pagkilala?

Manalangin Tayo Nang Sama-sama

Panginoon, madali para sa amin na hangarin ang unahan, ang mapansin, ang mapatunayan. Ituro mo sa amin ang isip ni Cristo, na bumaba upang iligtas. Bigyan mo kami ng lakas na isaisip ang pangangailangan ng iba, hindi bilang pagpilit, kundi bilang tunay na pagmamahal. Salamat sa pangalan mo, higit sa lahat ng pangalan. Amen.