Mga Taga-Filipos 3

Ang Paliwanag

Sinusulatan ni Pablo ang mga taga-Filipos mula sa isang sitwasyong hindi maganda, at ang unang sinasabi niya ay: "magalak kayo sa Panginoon." Pagkatapos ay biglang tumalim ang tono. "Mag-ingat kayo sa mga asal aso," sabi niya. Hindi iyon magandang salita. Sa panahon niya, ang aso ay hindi alagang hayop kundi gala sa kalye, marumi. Tinutukoy niya ang mga guro na nagpipilit na kailangan munang maging Judio ang mga taga-Filipos, kailangang tuliin, bago sila tunay na kabilang sa Diyos. Sa madaling salita: kailangan mo pang dagdagan ang ginawa ni Cristo para maging sapat.

At dito naglabas si Pablo ng kaniyang credentials. Kung may makikipagkumpitensiya sa relihiyosong resumé, siya iyon. Tinuli sa ika-walong araw, lahi ng Israel, lipi ni Benjamin, Hebreo ng mga Hebreo, Pariseo pagdating sa kautusan. Masigasig, hanggang sa punto ng pag-uusig sa iglesiya. "Bilang paggalang sa katuwiran ng batas, wala akong sala." Perpektong talaan. Zero na kapintasan sa papel.

At pagkatapos ay ihinagis niya ang lahat ng iyon sa basurahan. Iyon mismo ang salitang ginamit niya: "Itinuring kong gaya ng mga basura ang mga ito upang makamtan ko si Cristo." Hindi dahil masama ang mga bagay na iyon. Kundi dahil may natagpuan siyang hindi kayang pantayan ng kaniyang resumé: ang makilala si Cristo Jesus bilang Panginoon.

Pero hindi rin siya nagpapanggap na tapos na siya. Talata 12: "Hindi totoo na natanggap ko na ang mga bagay na ito, o ako ay naging isang ganap." Isang tao siyang tumatakbo, hindi isang taong nakaupo na sa finish line. Nakalimutan ang nakalipas, nakatuon sa nasa hinaharap, patuloy na tumatakbo patungo sa gantimpala.

Sa dulo may luha. Iniiyakan ni Pablo ang mga taong tinawag niyang "mga kaaway ng krus," na ang diyos ay ang sarili nilang sikmura at ang ipinagmamalaki ay ang sarili nilang kahihiyan. Hindi siya galit na nangangaral. Umiiyak siya. At tapos ay ang pinakamalaking pangako: "ang ating pagkamamamayan ay sa langit," at darating ang Tagapagligtas na magbabago sa ating mga katawang lupa upang maging gaya ng kaniyang maluwalhating katawan.

Ano ang Ibig Sabihin Nito?

Ang kabanatang ito ay tungkol sa kung saan mo inilalagay ang iyong pagkakakilanlan.

Alam mo ang pakiramdam ng may resumé. Grades, awards, kung gaano ka ka-talented, kung ilan ang nakakakilala sa iyo, kung ano ang hitsura mo sa larawan, kung gaano kabuti ang tingin sa iyo ng magulang mo o ng simbahan. May listahan tayong lahat, at ang listahang iyon ang gusto nating maging sagot sa tanong na "sapat ba ako?"

Si Pablo ay may pinakamahabang listahan sa lahat, at tinawag niya itong basura. Hindi dahil walang halaga ang pagsisikap, kundi dahil natuklasan niya na hindi kailanman naging listahan ang batayan ng kaniyang halaga. Talata 9 ang puso ng lahat: "Wala akong katuwiran sa aking sarili mula sa kautusan. Sa halip, mayroon akong katuwiran sa pamamagitan ng pananampalataya kay Cristo." Katuwiran, ibig sabihin, tama ang tayo mo sa harap ng Diyos. At sinasabi ni Pablo: hindi ko iyon pinaghirapan. Ibinigay iyon sa akin.

Pero huwag nating gawing malambot ang tekstong ito. Sinabi rin ni Pablo na gusto niyang makilala si Cristo "at maging kabahagi sa kaniyang mga pagdurusa." Hindi lang ang kapangyarihan ng muling pagkabuhay. Pati ang pagdurusa. Ang pagsunod kay Jesus ay hindi upgrade ng buhay mo. Ito ay pagpasok sa isang buhay na may hugis ng krus, at pagkatapos ay may hugis ng bukas na libingan.

Ang Sinulid na Nag-uugnay

Ang buong kabanatang ito ay tumatayo o bumabagsak sa isang tao. Hindi ito payo tungkol sa self-improvement. Ito ay isang lalaking nawalan ng lahat dahil may natagpuan siyang mas mahalaga.

Mula pa sa simula, ang kuwento ng Diyos ay ang kuwento ng isang Diyos na lumalapit sa mga taong hindi kayang lumapit sa kaniya. Ang kautusan ay hindi hagdan paakyat sa langit. Ito ay salamin na nagpapakita kung gaano tayo kalayo. At si Jesus ang tumawid ng agwat na iyon, sa krus, at binuksan ang daan.

Kaya nga ang huling salita ay hindi tungkol sa pagsisikap mo kundi tungkol sa pagbabalik niya. "Babaguhin niya ang ating mga katawang lupa." Ang katawang napapagod, nagkakasakit, hindi mo gusto tingnan sa salamin, mamamatay balang-araw. Iyon ang babaguhin niya. Hindi papalitan ng ibang bagay, kundi babaguhin, gaya ng sa kaniya. Iyon ang direksyon ng buong kasaysayan.

Para sa Iyo

May tanong na hindi madaling sagutin: ano ang nasa iyong resumé? Ano ang sinasabi mo sa sarili mo kapag gabi na at tahimik na ang lahat, para patunayan na may halaga ka?

Kung ang sagot ay isang bagay na kaya mong mawala, mahina ang pundasyon mo. Ang grades ay bababa. Ang katawan ay magbabago. Ang mga kaibigan ay aalis. Ang talento ay mauunahan ng iba. Si Pablo ay hindi nagsasabing walang halaga ang mga bagay na ito. Sinasabi niyang hindi ito kayang buhatin ang bigat ng iyong pagkakakilanlan.

Narito ang hamon, at hindi ito madali. Pumili ng isang bagay sa listahan mo, ang isang bagay na pinakamalaki ang epekto sa kung paano mo tinitingnan ang sarili mo. Ilagay mo iyon sa harap ng Diyos at sabihin mo nang totoo: hindi ito ang nagpapahalaga sa akin. Pagkatapos ay tingnan mo kung ano ang mararamdaman mo. Kung takot ang unang pumasok, iyon ay tanda na tama ang natukoy mo.

At pangalawa: tandaan ang talata 12. Hindi ka pa tapos. Hindi ka pa perpekto. Hindi mo kailangang magpanggap. Ang tanging hinihingi ay huwag kang huminto sa pagtakbo.

Pag-usapan Natin

Kung tatanggalin mo ang lahat ng nakalista sa iyong "resumé," ano ang natitira? At kaya mo bang manatili roon nang hindi natatakot?

Sinabi ni Pablo na gusto niyang maging kabahagi sa mga pagdurusa ni Cristo. Sa totoo lang, gusto mo ba iyon? Bakit oo, o bakit hindi?

Manalangin Tayo

Panginoon, alam mo kung ano ang kinakapitan ko para maramdamang sapat ako. Turuan mo akong bitawan iyon nang unti-unti. Gusto kong makilala ka, hindi lang malaman ang tungkol sa iyo. Hindi pa ako tapos, at salamat na hindi mo hinihintay na maging tapos ako bago mo ako tanggapin. Patuloy mo akong hilahin pasulong. Amen.