Mga Taga-Galacia 3

The Explanation

Ang Galacia 3 ay hindi mahinahon na sulat. Sinimulan ito ni Pablo ng halos parang sampal: "Mga hangal na taga-Galacia, kaninong masamang mata ang sumira sa inyo?" May galit siya, pero galit na may pag-ibig. Ang mga taga-Galacia kasi ay nakatanggap na ng ebanghelyo, nakita na nila si Cristong ipinako sa krus, nakaranas na ng Espiritu Santo. Pero ngayon, tinutukso silang bumalik sa lumang paraan: sundin ang buong kautusan ni Moises, magpatuli, mag-alay ng lahat ng kailangan, para sakaling maging katanggap-tanggap sa Diyos.

Itinatanong ni Pablo ang isang matalim na tanong: paano ninyo natanggap ang Espiritu? Sa pamamagitan ba ng pagsunod sa mga tuntunin, o dahil naniwala kayo sa nabalitaan ninyong Mabuting Balita? Alam na alam nila ang sagot. Kaya bakit sila magsisimula sa Espiritu, tapos magtatapos sa laman, sa sariling pagsisikap?

Pagkatapos, ibinalik ni Pablo ang tanawin sa isang lalaking mas matanda pa kaysa sa kautusan ni Moises: si Abraham. Bago pa may Sampung Utos, bago pa may pagtutuli bilang tanda ng tipan, sinasabi na ng Kasulatan: "Nanampalataya si Abraham sa Diyos at ito'y ibinilang sa kaniya na katuwiran." Hindi gawa ang nagpabanal kay Abraham. Tiwala. At sa kaniya nangako ang Diyos na sa pamamagitan niya, pagpapalain ang lahat ng bansa.

Tapos ay dumating ang malaking pahayag. Sinabi ni Pablo na ang mga umaasa sa gawa ng kautusan ay nasa ilalim ng sumpa, dahil hindi kayang sundin ng sinuman ang lahat, walang butas. Pero si Cristo, sa krus, ay naging sumpa para sa atin. Tinubos niya tayo. Ang kapalit ng pagkabigo natin ay iniako niya sa sarili. At ang resulta: ang pangako kay Abraham, ang pagpapala, ang Espiritu, ay maaari na nating tanggapin sa pamamagitan ng pananampalataya.

Bakit pa nga ba may kautusan? Hindi ito basta pahirap. Sinasabi ni Pablo na ang kautusan ay parang tagapag-alaga, isang guro na nangangalaga sa bata hanggang sa dumating ang tamang panahon. Ipinakita nito kung gaano tayo kalayo sa Diyos, para kapag dumating si Cristo, malaman nating siya ang tunay na sagot. Ngayong dumating na ang pananampalataya, hindi na tayo nabubuhay sa ilalim ng tagapag-alagang iyon.

At ang huling bahagi ay marahil ang pinakarebolusyonaryo. "Walang Judio o Griego, alipin o malaya, lalaki o babae, sapagkat kayong lahat ay iisa kay Cristo Jesus." Ang lahat ng dating hanggahan, lahi, katayuan sa lipunan, kasarian, ay hindi na nagtatakda ng iyong halaga sa harap ng Diyos. Kay Cristo, isa ka nang tunay na anak.

What Does This Mean?

Ang isyu sa Galacia ay hindi luma. Ito ay ang walang katapusang tukso ng puso ng tao: gustong kitain ang pagmamahal ng Diyos. Gustong maramdaman na sapat na tayo dahil ginawa natin ang tama, sinunod ang tuntunin, hindi lumihis. Sinasabi ni Pablo na ang lahat ng iyon ay isang salamin na lang. Pinapakita nito ang dumi sa mukha mo, pero hindi nito kayang linisin.

Ang ebanghelyo ay kabaligtaran ng lahat ng sistema sa mundo. Sa paaralan, sa sports, sa social media, palaging may score. Kailangan mong ipakita na karapat-dapat ka. Pero sa Diyos, si Cristo na ang nag-score para sa iyo. Ang tanging kailangan ay tiwala.

The Common Thread

Ang buong kabanata ay isang malaking arrow na nakaturo kay Jesus. Ang pangako kay Abraham noong Genesis, "sa iyong kaapu-apuhan," ay hindi tumutukoy sa isang buong bayan lamang. Sinabi ni Pablo na iyon ay tumutukoy sa iisa: si Cristo. Kaya ang buong salaysay ng Bibliya, mula Abraham, sa kautusan ni Moises, sa mga propeta, ay tinipon sa isang tao. Sa krus, kung saan siya "sinumpa" alang-alang sa atin, doon nabuksan ang pintuan para sa lahat, kahit sa mga hindi Judio, kahit sa iyo.

Ang pananampalataya ay hindi kalabang ng kautusan. Ito ang tinitirhang lugar kung saan ang pangako ng Diyos ay natutupad, dahil kay Cristo.

For You

May tanong na kailangan mong tanungin sa sarili: saan ka nakabase? Kung matapat kang manalangin ngayong linggo, kung mag-aral kang mabuti para sa exam sa Bibliya, kung magiging mabait ka sa kapatid mo, mararamdaman mo bang mas malapit ka sa Diyos? Kung ang sagot ay oo, marahil ay nahulog ka sa parehong bitag ng mga taga-Galacia.

Ang totoo, hindi ka mas mahal ng Diyos sa araw na mahusay ka. Hindi ka rin nabawasan ng pagmamahal niya sa araw na bumagsak ka. Kay Cristo, hindi nagbabago ang posisyon mo. Anak ka. Nakasuot mo si Cristo na parang damit, sabi ni Pablo. Kapag tinitingnan ka ng Ama, nakikita niya ang kaniyang Anak sa iyo.

Ito ay pahinga. Pero ito rin ay hamon. Dahil kung hindi mo na kailangang patunayan ang sarili sa Diyos, hindi mo rin kailangang patunayan ang sarili sa iba. Hindi sa mga kaklase, hindi sa mga follower online, hindi kahit sa mga magulang mo. Ang pagkakakilanlan mo ay hindi kailangang bilhin.

Talk About It

Sa aling bahagi ng buhay mo pinakamadalas mong maramdaman na kailangan mong "kitain" ang pag-ibig, sa Diyos man o sa tao? Ano ang mangyayari kung isasantabi mo iyon ng isang linggo?

Sinabi ni Pablo na "walang Judio o Griego, alipin o malaya, lalaki o babae" kay Cristo. Sa iglesya o sa barkada mo, sino ang tinitingnan mo nang mababa, kahit pa sa maliit na paraan? Ano ang ibig sabihin ng talatang ito para sa kaniya at para sa iyo?

Praying Together

Ama, madalas akong napapagod sa pagsusumikap. Salamat po at sa krus, tapos na ang lahat ng dapat gawin. Turuan mo akong magtiwala, hindi lang minsan, kundi araw-araw. Ilagay mo sa akin ang Espiritu na nagpapaalala sa akin na ako ay anak mo. Amen.