Mga Awit 14

Ang Paliwanag

May isang uri ng tao na binabanggit ng Salmo 14, at hindi ito ang taong lantarang nagsasabing walang Diyos sa publiko. Ito yung taong "sa kaniyang puso" sinasabi iyon. Ibig sabihin, hindi necessarily ateista sa teorya, kundi isang taong namumuhay na parang walang Diyos na nakatingin, walang Diyos na may pakialam, walang Diyos na haharap sa kaniya balang araw. Tinawag siya ng salmista na "mangmang," hindi dahil mahina ang utak niya, kundi dahil may mali sa pinaka-ugat ng pagtingin niya sa buhay.

Ang resulta ng ganitong pananaw, ayon sa teksto, ay hindi neutral. "Sila ay masama at nakagawa ng kasuklam-suklam na kasalanan." Mula sa langit, tumingin ang Diyos pababa, naghahanap kung may sinumang nakauunawa, may sinumang naghahanap sa kaniya. Ang sagot, nakakadurog: "Ang lahat ay tumalikod; ang lahat ay naging marumi; walang sinuman ang gumagawa ng mabuti, wala, kahit isa."

Walang kahit isa. Hindi ito pangkaraniwang pagmumura sa mga "masasama doon." Ito ay diagnosis sa buong sangkatauhan.

Pagkatapos, binibigyan tayo ng salmista ng litrato: may mga taong "nilalamon ang aking mga tao gaya ng pagkain ng tinapay." Parang simpleng agahan lang sa kanila ang pang-aapi sa iba, walang bigat, walang konsensya, pero hindi sila tumatawag kay Yahweh. Sila ay nanginginig sa takot kapag naharap na nila na kasama ng Diyos ang matuwid na kapulungan, dahil sa wakas, hindi mananatiling tahimik ang Diyos. Hinihiya nila ang mahirap, pero ang mahirap ay may kanlungan na mas malakas kaysa sa kanila: si Yahweh mismo.

Ang salmo ay nagtatapos hindi sa kawalan ng pag-asa kundi sa pananabik: "Oh, ang kaligtasan ng Israel ay manggagaling mula sa Sion!" May paparating. Kapag ibinalik ng Diyos ang kaniyang bayan, magagalak sila.

Ano ang Ibig Sabihin Nito?

Kapag binasa mo ito nang tapat, hindi ka makakatakas sa tanong: nasaan ka dito? Madaling isipin na ang "mangmang" ay yung ibang tao, yung taong lantarang masama, yung kriminal sa balita. Pero sinasabi ng teksto na "walang sinuman," "kahit isa." Ibig sabihin ikaw rin.

Ito ang bahagi ng Bibliya na madalas nating iwasan dahil mahirap tanggapin: hindi ang problema ng mundo ay ilang masasamang tao lang na kailangan nating itakwil. Ang problema ay mas malalim. Lahat tayo may kakayahang mamuhay na parang walang Diyos, kahit na nagsasabi tayong naniniwala tayo sa kaniya. Makikita ito hindi lang sa malalaking kasalanan, kundi sa maliliit na araw-araw: sa pagsamantala natin sa iba para sa sarili nating kapakanan, sa pagtrato natin sa mga tao na parang gamit lang, sa pag-iwas sa panalangin dahil mas komportable tayong umasa sa sarili.

Pero hindi nagtatapos dito ang salmo. Sa gitna ng madilim na larawan, may liwanag: tumitingin ang Diyos. Hindi siya nawawala, hindi siya walang pakialam. At may pag-asang dumarating mula sa Sion.

Ang Kaugnay na Kuwento

Ang salmo 14 ay isa sa mga talatang sinipi ni apostol Pablo sa Roma 3, kung saan pinatunayan niya na "walang matuwid, wala, kahit isa." Ginamit niya ito para ipakita na hindi lang ang mga Hentil, kundi pati ang mga Judio, ang buong sangkatauhan, ay nangangailangan ng kaligtasan na hindi nila kayang gawin sa sarili nila.

At dito papasok ang Ebanghelyo. Kung totoo na walang sinumang gumagawa ng mabuti, kung totoo na lahat tayo ay tumalikod, kung gayon ang kaligtasan ay hindi maaaring manggaling sa atin. Kailangan itong manggaling sa labas natin. Mismong iyon ang ipinangako ng huling talata: "ang kaligtasan ng Israel ay manggagaling mula sa Sion." Si Jesus ang katuparan nito, ang tagapagligtas na hindi nagmula sa ating sariling kabutihan kundi dumating mula sa Diyos tungo sa atin, upang hanapin tayo, tulad ng pagtingin ng Diyos mula sa langit, at hanggang sa dulo ng kaniyang paghahanap, nakita niya tayo at pinili niyang iligtas, hindi dahil karapat-dapat tayo, kundi dahil mahal niya tayo.

Para sa Iyo

May tukso sa edad mo na basahin ang talatang ito at agad isipin ang ibang tao: mga kaibigan mong tahasang hindi naniniwala, mga tao sa social media na parang walang takot sa Diyos sa paraan nila nabubuhay. Pero hamon sa iyo ng salmong ito ang higit na mahirap: tingnan ang sarili mo. May mga sandali ba sa linggo mo, sa paraan mo nag-iisip tungkol sa pera, sa katawan ng iba, sa paraan mo tinitingnan ang taong mahirap o kakaiba, kung saan namumuhay ka na parang walang Diyos na nakatingin?

Hindi ito para gawin kang depressed sa sarili mo. Ito ay para maging tapat ka, dahil tanging ang tapat sa katotohanan ang maaaring tumanggap ng biyaya. Kung iisipin mong okay ka naman, hindi mo kakailanganin ang tagapagligtas. Pero kung aaminin mong kasama ka sa "lahat," saka mo lang maiintindihan bakit kailangang dumating si Jesus, at bakit iyon pinakamagandang balita na maririnig mo.

Pag-usapan Ito

Sa anong bahagi ng buhay mo madalas kang namumuhay na parang walang Diyos na nakatingin, kahit alam mong mayroon?

Bakit mahirap tanggapin ang ideya na "walang sinuman ang gumagawa ng mabuti, wala, kahit isa," at ano ang mapapala mo kung tatanggapin mo ito nang tapat?

Nananalangin Tayo

Panginoon, tapat na tingnan mo kami ngayon. Marami sa amin ang nabubuhay na para kang wala, kahit sa bibig ay sinasabi naming naniniwala kami. Patawarin mo kami sa mga araw na nakalimutan namin ikaw. Salamat dahil hindi ka tumigil sa paghahanap sa amin, at ipinadala mo ang kaligtasan mula sa Sion, si Jesus, para sa aming lahat na tumalikod. Ibalik mo kami, Panginoon, upang kami rin ay magalak. Amen.