1 Corinto 11:27
Ang Teksto
Matapos ulitin ni Pablo ang mga salita ni Jesus sa gabing ipagkanulo siya, may idinugtong siyang babala na hindi mo basta malalampasan: "Sinuman ang kakain ng tinapay o iinom sa tasa ng Panginoon sa hindi karapat-dapat na pamamaraan, magkakasala siya sa katawan at sa dugo ng Panginoon." Hindi ang tinapay ang pinag-uusapan dito kundi ang paraan ng pagkain. May paraan ng paglapit sa Hapunan na, sa halip na magdala ng biyaya, ay nagdadala ng pagkakasala laban mismo sa katawan at dugo na ginugunita. At ang konteksto ay kongkreto: isang pagtitipon kung saan ang iba ay busog at lasing habang ang iba ay nagugutom pa rin.
Ang Ubod
Pansinin ang gramatika: hindi sinabi ni Pablo na ang taong hindi karapat-dapat ay huwag kumain. Sinabi niyang ang kumain sa hindi karapat-dapat na paraan ay nagkakasala. Walang sinumang karapat-dapat sa mesang ito; iyon nga ang buong punto ng dugong ibinuhos. Ang mesang ito ay para sa mga walang maiaalay kundi gutom. Pero may paraan ng paglapit na kinokontra ang mismong pinagsasaluhan. Kapag kinakain mo ang tanda ng isang katawang pinira-piraso para sa iba, habang hinahati-hati mo ang katawan ng iglesiya sa mayaman at dukha, sa importante at hindi, hindi ka tumatanggap ng biyaya, kinukutya mo ito. Ang kasalanan dito ay hindi kakulangan ng kabanalan kundi kawalan ng pagkilala: hindi mo nakikita kung kanino mo ibinabaon ang kamay sa parehong pinggan.
Ang Sinulid na Nag-uugnay
Ang hapag na ito ay may mahabang kasaysayan. Sa Paskuwa, ang bawat sambahayan sa Israel ay kumakain ng tupa sa ilalim ng dugong ipinahid sa pintuan, at ang utos doon ay walang maiiwan: kung maliit ang pamilya, makikisalo sila sa kapitbahay. Ang pagliligtas ay hindi kailanman pribado. Kaya nang kunin ni Jesus ang tinapay "sa gabing siya ay ipagkanulo" at sabihing "Ito ang aking katawan, na para sa inyo," hindi siya nag-imbento ng bagong seremonya kundi tinupad ang luma. Ang bagong tipan sa kaniyang dugo ay lumilikha ng isang bayan, hindi ng koleksyon ng mga indibidwal na nagse-self-service. Kaya nga ang paghahati-hati sa Corinto ay hindi maliit na kabastusan sa mesa. Pagsalungat ito sa mismong layunin ng krus, na pinagbubuo ang nangalat.
Ang Salamin
Tanungin mo ang sarili mo kung sino ang hinahanap ng mata mo bago ka umupo sa simbahan. May mga taong awtomatiko mong nilalapitan at may mga taong awtomatiko mong nilalagpasan, at hindi mo ito inaamin dahil hindi mo ito sinasadya. Ang kasamahan sa trabaho na mas mababa ang posisyon, ang kapatid na laging humihiram ng pera, ang pamilyang hindi kasing-ayos ng iyo, ang taong ang teolohiya ay mali sa tingin mo. Hindi ka naman nananakit. Dumadaan ka lang. Pero ang babala ni Pablo ay hindi tungkol sa iyong pagkakasala sa Linggo ng umaga; tungkol ito sa kung paano mo hinahati ang katawan na sinasabi mong pinagsasaluhan mo. At may ibang anyo rin ito: ang takot na hindi ka karapat-dapat, kaya hindi ka lumalapit. Hindi iyon kababaang-loob, pagtanggi iyon sa isang handog na binayaran na. Ang dalawang sakit, ang pagmamataas at ang panghihina, ay parehong nakalimot kung kaninong katawan ang pinag-uusapan.
Ngayong araw: isulat sa papel o sa telepono mo ang pangalan ng isang taong sadya mong iniiwasan sa iyong iglesiya, at ipanalangin siya ng isang minuto nang nakapangalan.
Konteksto
Ang Hapunan ng Panginoon sa Corinto ay totoong hapunan, sa bahay ng isang mayamang miyembro, dahil wala pang gusali ng simbahan. May triclinium, ang maliit na silid-kainan na kasya lang sa siyam hanggang labindalawang tao, at may atrium para sa iba. Ang lipunang Romano ay may malinaw na alituntunin: ang mga kaibigan at kapantay ay kumakain nang mas maaga at mas masarap, ang mga kliyente at alipin ay naghihintay sa labas, nakakakuha ng tira. Ang mga alipin at manggagawa ay dumarating nang gabi dahil doon sila natatapos. Kaya ang sinabi ni Pablo, "Ang iba ay nagugutom, at ang iba ay nalalasing na," ay hindi paglalarawan ng kaguluhan kundi ng normal na kaayusan. Ipinasok lang nila ang mundo sa loob ng simbahan. Doon nagagalit si Pablo.
Ang Intertekst
Dalawang tinig ang umaalingawngaw dito. Una, ang mga propeta: paulit-ulit tinanggihan ng Diyos ang mga handog at kapistahan ng Israel hindi dahil mali ang ritwal kundi dahil ang mga nag-aalay ay nang-aapi ng dukha sa labas ng templo. Ang tamang seremonya na may maling kamay ay pinatalikod ang Diyos. Pangalawa, ang turo ni Jesus na iwanan muna ang handog sa harap ng altar kung may kapatid kang may sama ng loob sa iyo, at makipagkasundo bago bumalik. Parehong lohika: ang pagsamba ay hindi maaaring umakyat sa Diyos habang tinatapakan ang kapwa. Hindi ito nagpapahina sa biyaya. Ipinapakita nito kung gaano kaseryoso ang biyaya tungkol sa mga taong binili niya.
Ang Pangunahing Tauhan
Sa likod ng babala ay may isang Panginoon na, "sa gabing siya ay ipagkanulo," ay nagpasalamat. Alam niya kung sino ang nasa mesa. Alam niya ang halaga ng gabing iyon at ang gagawin ng bawat isa sa kanila bago magmadaling-araw, at ipinagpatuloy pa rin niya ang pagpira-piraso ng tinapay at ang pagsasabing "para sa inyo." Iyan ang dahilan kung bakit may bigat ang salitang "magkakasala siya sa katawan at sa dugo." Hindi dahil mabalasik ang Diyos kundi dahil tunay ang ibinigay niya. Ang nasaktan ay isang Persona, hindi isang patakaran. At kahit ang hatol dito ay may layuning magligtas: dinidisiplina niya tayo upang hindi tayo mahatulan kasama ng mundo. Kahit ang kaniyang galit ay nagtatrabaho pabalik sa mesa.
Pagninilay
Sino ang taong, kung umupo siya sa tabi mo sa Banal na Hapunan, ay magpapabago ng iyong pakiramdam, at ano ang sinasabi niyon tungkol sa iyong pagkilala sa katawan?
Kapag umiiwas kang lumapit sa mesa, dahil ba talaga sa paggalang, o dahil mas gusto mong may maiambag ka kaysa tumanggap lang?
Mga madalas itanong tungkol sa 1 Corinthians 11:27
Mabilisang sagot sa mga pinakakaraniwang tanong tungkol sa talatang ito ng Bibliya.
Ano ang ibig sabihin ng 1 Corinto 11:27?
Tungkol saan ang 1 Corinto 11:27?
Ano ang makasaysayang konteksto ng 1 Corinto 11:27?
Ano ang itinuturo sa atin ng 1 Corinto 11:27 tungkol sa katangian ng Diyos?
Paano nananatiling makabuluhan ang 1 Corinto 11:27 sa kasalukuyan?
Ang ibinabahagi ng komunidad sa 1 Corinthians 11
Mga kabatiran, panalangin at pasasalamat mula sa mga mambabasa at sa pangkat ng patnugutan tungkol sa siping ito.
Panginoon, turuan mo akong huminto at suriin ang sarili bago ako lumapit sa hapag mo. Huwag mo sanang hayaang maging pabaya ako sa mga bagay na banal. Ibalik mo ang paggalang sa puso ko, at gawin mo akong buo sa harap mo at sa kapwa ko.
Tuklasin ang talatang ito sa ibang antas
Baguhan, teologo, o ibang haba ng pagbasa? Isaayos ang mga setting at gumawa ng sarili mong bersyon.
Buksan sa study tool