Mga Taga-Colosas 2:6

Ang Teksto

Matapos ipaalam ni Pablo ang bigat ng kaniyang pakikibaka para sa mga taong hindi pa niya nakikita, at matapos niyang balaan sila laban sa mga mahuhusay magsalita na gustong lumihis sa kanila, dumating siya sa isang maikling pangungusap na nagsisilbing bisagra ng buong sulat: "Yamang tinanggap ninyo si Cristo ang Panginoon, lumakad kayong kasama niya." Isang pandiwa ang tumingin sa nakaraan, tinanggap; isang pandiwa ang tumingin sa bawat araw na darating, lumakad. Ang ugnayan sa pagitan ng dalawa ang laman ng talatang ito.

Ang Puso ng Teksto

Ang salitang Griyego para sa "lumakad" ay peripateite: hindi isang paglalakbay patungo sa isang malayong destinasyon, kundi ang pang-araw-araw na paggalaw ng isang tao sa loob ng kaniyang buhay. Hindi sinasabi ni Pablo, "Dahil tinanggap ninyo si Cristo, ngayon ay magsumikap kayong maging karapat-dapat." Sinasabi niya: ang paraan ng pagtanggap ang siya ring paraan ng paglakad. Tinanggap ninyo siya nang walang bayad, bilang Panginoon, bilang buo; ganoon din kayo mabuhay. Ang panganib sa Colosas ay hindi ang pagtalikod kay Cristo kundi ang pagdagdag sa kaniya: pagtutuli, pagkain, kapistahan, karanasang espirituwal. At ang sagot ni Pablo ay hindi mas maraming patakaran kundi mas malalim na pagkakaugat sa iisang Persona na tinanggap na nila.

Ang Sinulid na Nagdudugtong

Ang "paglakad" ay matandang salita sa Kasulatan. Lumakad si Enoc kasama ng Diyos. Tinawag ang Israel na lumakad sa mga daan ng Panginoon, at ang buong batas ay tinawag nilang halakha, ang paraan ng paglakad. Ang hinihingi ng Diyos sa Mikas 6:8 ay maglakad nang mapagpakumbaba kasama niya. Ngunit palaging may problema: ang bayan ay humuhulagpos, paulit-ulit. Ngayon, sinasabi ni Pablo na ang daan ay hindi na isang kodigo kundi isang Persona. Si Cristo mismo ang "lihim na katotohanan ng Diyos" (2:2), at sa kaniya "nakatago ang lahat ng kayamanan ng karunungan at kaalaman" (2:3). Ang pangakong matagal nang inaasam, ang Diyos na kasama ng kaniyang bayan sa daan, ay nagkatawan na.

Ang Salamin

Tingnan natin ito kung saan ito sumasakit. Tinanggap mo si Cristo nang walang dala; bakit sa trabaho ay para kang laging nagpapatunay, na parang ang halaga mo ay nakasalalay sa pagganap mo? Tinanggap mo siya bilang Panginoon; bakit sa pera, siya ang huling kinokonsulta at hindi ang una? Ang talatang ito ay tahimik na tumutol sa dalawang bagay nang sabay: sa taong nabubuhay na parang hindi pa siya tinanggap, laging kinakapos, laging kumikita ng pabor; at sa taong iniisip na dahil tinanggap na niya si Cristo, hindi na mahalaga kung paano siya makitungo sa kaniyang asawa, sa kaniyang katawan, sa kaniyang oras. Ang pagtanggap at ang paglakad ay iisang galaw.

Ngayong araw: maglakad ng sampung minuto na walang telepono, at habang naglalakad, sabihin nang malakas kay Cristo ang isang desisyong haharapin mo bukas, at tanungin siya kung paano ito lalakarin na kasama siya.

Ang Ugnayan sa Ibang Teksto

Agad itong pinapaliwanag ni Pablo sa sumunod na talata: "Maging matatag kayong nakatanim sa kaniya, mabuo kayo sa kaniya." Pansinin ang paghalo ng larawan, halaman at gusali, buhay at istruktura. Ang paglakad ay hindi paggala; may ugat at may pundasyon. Sa Galacia, sinasabi ni Pablo ang parang kabaligtaran at parehong bagay: hindi na siya ang nabubuhay kundi si Cristo sa kaniya, at ang buhay niya sa laman ay ipinamumuhay sa pananampalataya. Doon, gaya rito, ang kaaway ay ang relihiyong nagdaragdag ng kundisyon sa biyaya. At ang resulta ng tamang paglakad, ayon sa talata 7, ay hindi pagmamalaki kundi: "maging sagana kayo sa pagpapasalamat."

Ang Tanong

Kung sapat na si Cristo, bakit kailangan pa ng utos? Kung ang lahat ay natanggap na, bakit may "lumakad kayo"? Hindi ito pinakinis ni Pablo. Alam niyang ang tunay na pagkakakilanlan ay hindi awtomatikong nagiging tunay na gawi; kaya nga siya nagsusulat, kaya nga siya naghihirap (2:1). Ang maginhawang sagot ay sabihing ang paglakad ay bunga lamang na kusang tumutubo. Ngunit may pagsusumamo sa talata, may pakiusap, at ang pakiusap ay hindi ginagamit sa mga bagay na tiyak na mangyayari. Nananatili ang tensyon: ganap na natanggap, at gayunma'y tinatawag. Marahil ito ang tanging paraan upang makausap ng Diyos ang mga taong tunay, at hindi mga makina.

Ang Mambabasa Noon

Sila ay maliit na grupo sa isang maliit na lungsod sa Lycus Valley, hindi pa nakikita ni Pablo nang personal. Mga dating pagano, karamihan, na ngayo'y sinasabihan ng mas may karanasang mga guro na kulang pa ang kanilang pananampalataya: may mga anghel na dapat parangalan, may mga araw na dapat ipangilin, may mga pagkaing dapat iwasan. Sa isang kulturang punô ng mga diyos, kapangyarihan at tadhana, nakakatakot isiping iisa lamang ang kailangan mo. At sa kanila ipinapadala ang pangungusap na ito: ang tinanggap ninyo noong una ay sapat na para sa bawat hakbang pasulong. Walang antas na susunod. Si Cristo na ang buong daan.

Pagninilay

Saan sa iyong linggo ikaw ay lumalakad na parang may kulang pa sa natanggap mo kay Cristo?

Kung ang paglakad ay may ugat at pundasyon (2:7), ano ang isang gawi na nagpapagaan ng iyong pagkakaugat, at ano ang isang gawi na humihila sa iyo palayo?