Isaias 43:2
Ang Teksto
Pansinin ang maliit na salitang nagbubukas ng talata: "Kapag." Hindi "kung sakali." Ipinapangako ni Yahweh sa bayan niyang patungo sa pagkatapon na may mga tubig na dadaanan at may apoy na lalakaran, at hindi niya iniaalok na iwasan ang mga ito. Ang sinasabi niya ay ganito: "Kapag ikaw ay dumaraan sa mga tubigan, ako ay kasama mo; at sa mga ilog, hindi ka malulunod. Kapag ikaw ay lumalakad sa apoy, hindi ka masusunog, ni sa apoy ay hindi ka masasaktan." Dalawang imahe ng kamatayan, tubig na lumulunod at apoy na tumutupok, at sa gitna ng dalawa ay isang Diyos na hindi umaatras kundi sumasama. Hindi daanang paikot ang ipinangako kundi presensiya sa loob mismo ng daanan.
Ang Puso ng Mensahe
Ang pangako rito ay hindi kaligtasan mula sa panganib kundi kaligtasan sa loob ng panganib, at ang pagkakaiba ay napakalaki. Isang diyos na nag-aalis ng lahat ng tubig at apoy ay magiging kapaki-pakinabang; ang Diyos ng Israel ay nangangakong lalusong kasama nila. At ang batayan nito ay hindi ang kanilang tapang o kabutihan, dahil sa talata 22 hanggang 24 ay maliwanag na pagod na sila sa kaniya at pabigat sila sa kaniya. Ang batayan ay ang nauna: "tinubos kita; tinawag kita sa iyong pangalan, ikaw ay akin." Pag-aari muna, saka pagdaan sa tubig. Hindi gantimpala ang presensiya ng Diyos sa paghihirap; bunga ito ng isang pagmamay-ari na naunang itinatag, at doon nakasalalay ang buong bigat ng talata.
Ang Sinulid na Nag-uugnay
Alam ng mga nakikinig kung saan galing ang dalawang imaheng ito. Ilang talata lang ang layo, ipinapaalala mismo ni Yahweh ang kaniyang sarili bilang "siyang nagbukas ng isang daan sa dagat, at isang landas sa malawak na katubigan." Ang Exodo ang modelo: hindi inalis ang dagat, hinati ito, at ang bayan ay lumakad sa gitna. Ngunit may isang bagay na hindi pa nasasagot sa larawang iyon, dahil ang tubig na humiwalay para sa Israel ay bumagsak naman sa iba. May nalunod. At dito pumapasok si Cristo. Nang bautismuhan siya sa Jordan ay lumusong siya sa tubig na hindi niya kailangan, at nang tawagin niyang "bautismo" ang kaniyang paparating na kamatayan, sinabi niya sa katunayan na siya ang lulubog para hindi tayo malunod. Ang "ako ay kasama mo" ng talata 2 ay nagkalaman sa isang pangalan: Immanuel. At ang Immanuel na iyon ay hindi iniligtas sa apoy.
Ang Salamin
May isang panalanging natural sa ating lahat: alisin mo ito. Ang bukol, ang sulat ng tanggalan sa trabaho, ang anak na dalawang taon nang hindi tumatawag, ang utang na hindi mabayaran sa susunod na buwan. At hindi masama ang panalanging iyon; tinuruan tayo ni Jesus na humingi. Pero pansinin kung ano ang ipinapangako ng talatang ito at kung ano ang hindi: hindi sinabi ni Yahweh na walang tubig. Kaya ang tanong sa iyo ngayon ay hindi kung paano makaiwas kundi kung kanino ka pag-aari habang ikaw ay nasa loob. Dahil kung ang presensiya ng Diyos ay nakasalalay sa kalagayan mo, wala kang hawak kapag masama ang kalagayan mo. Kung ito ay nakasalalay sa "ikaw ay akin," may hawak ka pa rin. Gawin mo ito ngayon: isulat sa isang papel ang isang pangungusap na naglalarawan sa tubig o apoy na dinaraanan mo sa linggong ito, at sa ilalim nito ay isulat ang "ako ay kasama mo," pagkatapos ay basahin itong malakas nang isang beses.
Ang Detalye
Ang salitang Hebreo sa likod ng "dumaraan" ay 'avar, tumawid. Hindi ito salitang pang-lubog o pananatili; ito ang salitang ginagamit para sa pagtawid sa Dagat na Pula at sa Jordan. Ibig sabihin, may kabilang pampang. Ang tubig sa talatang ito ay hindi tirahan kundi tatawirin, at iyon ang tahimik na pangako na madaling lagpasan: ang kalagayan mo ngayon ay may hangganan, kahit hindi mo pa ito nakikita. Pansinin din na nasa kasalukuyang anyo ang mga pandiwa sa Tagalog, "dumaraan," "lumalakad." Hindi ito tungkol sa isang krisis sa hinaharap kundi sa paglalakad na nangyayari na. Ang Diyos ay hindi naghihintay sa dulo ng daan para salubungin ka; kasabay mo siyang naglalakad sa gitna ng apoy.
Ang Larawan ng Unang Bumasa
Para sa mga unang nakarinig nito, hindi ito talinghaga. Totoong sinunog ang Jerusalem; totoong tumawid sila sa mga ilog ng Eufrates papuntang Babilonia bilang mga bihag, lakad, maalikabok, kadena. Ang sumunog sa templo ay apoy na may usok. Kaya ang tanong nila ay hindi "ano ang ibig sabihin ng apoy" kundi "nasaan ka noong nasusunog ang lungsod?" At doon nagiging matapang ang teksto. Hindi ipinagkakaila ni Yahweh ang apoy ni sinisisi sila sa pagkatakot. Sinasabi lang niya na hindi ang apoy ang may huling salita sa kanila, dahil ang nagmamay-ari sa kanila ay nauna sa Babilonia at mananatili pagkatapos nito. Sa bayang nawalan ng lahat ng palatandaan ng pagkakakilanlan, templo, hari, lupain, natitira ang isa: "ikaw ay akin."
Ang Tanong
Pero nalulunod ang mga tao. Nasunog ang mga martir. At sa kaparehong kabanata, sa talata 28, sinasabi ng Diyos na ibibigay niya si Jacob "sa ganap na pagkawasak." Paano magkasama sa isang pahina ang "hindi ka malulunod" at "ganap na pagkawasak"? Hindi ko ito lulusawin sa pamamagitan ng pagsasabing espirituwal lamang ang ibig sabihin. Ang pangako ay tipan, hindi garantiya ng kaligtasan ng katawan: ang nananatili ay ang pagmamay-ari ng Diyos sa iyo, kahit tupukin ng apoy ang lahat ng iba pa. At ang tanging dahilan kung bakit ko ito matitiis na sabihin ay dahil may Isa na tunay na nalunod sa ilalim ng tubig na iyon at hindi iniligtas, para ang "hindi ka masusunog" ay maging totoo sa dulo. Hindi iyon madaling kaaliwan. Pero hindi rin iyon mura.
Pagninilay
Ano ang hinihingi mong alisin ng Diyos, at ano ang mababago kung ang hinihingi mo ay ang samahan ka niya sa loob nito?
Kung ang pagkakakilanlan mo ay mauubos ng apoy na dinaraanan mo ngayon, ano ang natitira sa iyo sa pariralang "ikaw ay akin"?
Mga madalas itanong tungkol sa Isaiah 43:2
Mabilisang sagot sa mga pinakakaraniwang tanong tungkol sa talatang ito ng Bibliya.
Ano ang ibig sabihin ng Isaias 43:2?
Tungkol saan ang Isaias 43:2?
Ano ang makasaysayang konteksto ng Isaias 43:2?
Ano ang itinuturo sa atin ng Isaias 43:2 tungkol sa katangian ng Diyos?
Paano nananatiling makabuluhan ang Isaias 43:2 sa kasalukuyan?
Ano ang nakaantig sa iyo sa Isaiah 43?
Wala pang naibabahaging kabatiran sa bahaging ito. Maging una sa pag-iiwan ng isang bagay: isang kabatiran, panalangin o pasasalamat.
Tuklasin ang talatang ito sa ibang antas
Baguhan, teologo, o ibang haba ng pagbasa? Isaayos ang mga setting at gumawa ng sarili mong bersyon.
Buksan sa study tool