JUAN 9:7

Ang Teksto

Matapos pahiran ni Jesus ng putik ang mga mata ng lalaking ipinanganak na bulag, isang utos lamang ang ibinigay niya: "Pumunta ka at maghilamos sa languyan ng Siloam." Walang paliwanag, walang pangako, walang "pagkatapos ay makakakita ka." Tanging direksyon at tubig. At ang tugon ng lalaki ay inilarawan ni Juan sa tatlong maiikling pandiwa na halos parang hininga: umalis siya, naghilamos, at bumalik nang nakakakita na. Ang buong himala ay nakasiksik sa espasyong iyon sa pagitan ng isang utos na walang katiyakan at isang paglalakad na walang gabay. Idinagdag pa ni Juan ang isang paliwanag na madaling laktawan: ang Siloam ay nangangahulugang "isinugo."

Ang Ubod

Pansinin kung saan nangyari ang paggaling. Hindi sa mga kamay ni Jesus, kundi sa tubig, malayo sa kaniya, pagkatapos ng isang paglalakad na kinailangang gawin ng bulag na walang kasiguruhan kung may mangyayari nga. Ganito kumikilos ang Diyos sa Ebanghelyo ni Juan: ang kaniyang salita ang gumagawa, hindi ang pakiramdam ng tao habang sinusunod iyon. Ang lalaki ay hindi naniwalang gagaling siya; sumunod lang siya sa isang utos. At sapat na iyon, hindi dahil malakas ang kaniyang pananampalataya kundi dahil mabisa ang nagsalita. May isa pang bagay dito na mabigat: hindi binigyan ni Jesus ang lalaki ng paliwanag bago ang pagsunod. Kung hinintay ng lalaki ang paliwanag, nanatili sana siyang bulag sa tabi ng daan, malinis ang pangangatwiran, sarado pa rin ang mga mata.

Ang Hibla

Hindi basta dekorasyon ang pagsasalin ni Juan ng pangalan ng languyan. Sa buong ebanghelyong ito, ang paulit-ulit na paglalarawan ni Jesus sa kaniyang sarili ay "ang isinugo": "Kailangan nating gawin ang mga gawain niya na siyang nagpadala sa akin habang araw pa." Nang sabihin niyang maghilamos sa Siloam, ipinadala niya ang lalaki sa isang tubig na ang mismong pangalan ay Isinugo. Ang bulag ay hindi lamang naghugas ng putik; naligo siya, wika nga, sa pangalan ng Anak. Ganito gumagalaw ang kasaysayan ng pagliligtas: ang Diyos ay laging nagsusugo bago siya nagpapaliwanag. Isinugo niya si Moises sa Ehipto, isinugo niya ang mga propeta sa mga bingi, at sa wakas ay isinugo niya ang kaniyang Anak sa isang sanlibutang hindi nakakakilala sa kaniya. Ang paggaling ng isang pulubi sa Jerusalem ay maliit na larawan ng mas malaking kilos na iyon.

Ang Salamin

May bagay kang matagal nang alam na dapat gawin, at matagal mo na ring hinihintay ang paliwanag bago mo ito gawin. Ang pag-amin sa asawa mo. Ang pagbabalik ng tawag sa kapatid na tatlong taon mo nang iniiwasan. Ang pagtigil sa isang bagay na ikaw lang at ang Diyos ang nakakaalam. At ang iyong dahilan ay palaging may dignidad: hindi pa malinaw, hindi pa tamang panahon, hindi ko pa nararamdamang handa ako. Pansinin ang hinihintay ng bulag: wala. Naglakad siya sa lansangan ng Jerusalem na may putik sa mukha, kahiya-hiya, walang garantiya, umaasa sa mga kamay ng iba para makarating sa tubig. Kung ang tapang ang kailangan, natalo na siya bago pa magsimula. Pero hindi tapang ang dinala niya, pagsunod lang. Kaya ito ang gawin ngayon: pumunta sa lababo, hugasan ang iyong mukha ng tubig, at habang basa pa ito, sabihin nang malakas ang pangalan ng isang bagay na matagal mo nang iniiwasan, at pagkatapos ay gawin ang unang hakbang nito bago matapos ang araw.

Ang Ugnayan ng mga Teksto

May matandang kuwento sa likod nito: si Naaman, ang heneral na Siryo, na inutusang maligo nang pitong beses sa Jordan at nagalit dahil walang seremonya, walang kamay na iwinagayway sa sugat, walang paliwanag. Ang nakakainsulto sa mga utos ng Diyos ay kadalasang ang kasimplehan nito. Ang bulag sa Jerusalem ay nagawa ang hindi agad nagawa ni Naaman. At sa dulo ng kabanatang ito, bumalik si Jesus sa larawan ng paningin at ipinapaliwanag ang ibig niyang sabihin: "Naparito ako sa mundong ito para sa paghuhukom upang ang mga hindi nakakakita ay makakita, at upang ang mga nakakakita ay maging bulag." Ang paglalakad sa Siloam ang naging linya sa pagitan ng dalawa. Ang isa ay sumunod nang hindi nakakaunawa at nakakita; ang iba ay nakakaunawa nang hindi sumusunod at nanatiling bulag.

Ang Detalye

Bihira magsalin ng pangalan si Juan, kaya kapag ginawa niya, may itinuturo siya. "Ang languyan ng Siloam (na isinalin na 'isinugo')." Ang tubig na iyon ay dumadaloy sa ilalim ng lungsod mula sa bukal ng Gihon, dinala sa pamamagitan ng isang tunel na inukit sa bato daan-daang taon bago nito. Tubig na isinugo, dumaraan sa dilim, lumalabas sa loob ng pader upang buhayin ang lungsod. Hindi kailangang pilitin ang larawan. May isa ring isinugo mula sa Ama, dumadaan sa dilim, dumadaloy patungo sa mga nauuhaw. Ang bulag ay hinugasan sa tubig na may pangalan ni Jesus, at ang putik na gawa sa laway ng Isinugo ay natanggal doon. Ang paggaling ay hindi kailanman nawalay sa kaniya kahit malayo siya.

Ang Profile

Ang unang nakarinig nito ay mga Judiong sumasampalataya kay Jesus na pinalalayas na sa sinagoga, gaya ng mangyayari sa lalaking ito sa talata 34. Alam nila ang halaga ng isang hakbang ng pagsunod: pamilyang hindi na kumakausap, trabahong nawawala, pintuan ng sambahan na isinasara. Kilala rin nila ang languyan. Doon kinukuha ang tubig na ibinubuhos sa altar tuwing Pista ng mga Tolda, ang mismong pista kung saan sumigaw si Jesus tungkol sa tubig na buhay. Kaya nang marinig nilang pinapunta ang bulag sa Siloam, hindi iyon basta lokasyon. Iyon ay tubig ng pag-asa ng Israel. At ang pulubing walang pangalan sa kuwento ang nakatanggap nito, hindi ang mga nakaupo sa harapan.

Pagninilay

Ano ang isang bagay na hinihintay mong maintindihan bago mo sundin, at ano ang totoong dahilan ng paghihintay mo?

Kung ang paggaling ay dumating sa lalaking ito habang siya ay naglalakad at hindi nang siya ay nakatayo kay Jesus, ano ang sinasabi niyon sa mga panahong pakiramdam mo ay malayo ka sa Diyos?