Joshua 19

Ang Teksto

Pagkatapos ng Juda, Efraim at Manases, hinati sa pamamagitan ng palabunutan ang natitirang lupain sa anim pang lipi: Simeon, Zebulon, Isacar, Aser, Neftali at Dan. Bawat isa ay binigyan ng listahan ng mga lungsod at hangganan, may bilang, may pangalan, may nayon sa paligid. Sa dulo, ang buong bayan ang nagbigay ng bahagi kay Josue, ang Timnat Sera, at doon natapos ang paghahati sa Silo, sa harapan ni Yahweh.

Ang Pangunahing Diwa

Pansinin kung paano natapos ang kabanata: hindi sa isang matagumpay na pananalita kundi sa isang listahan at sa pangalan ng isang lugar. Ang Diyos na nangako kay Abraham ng lupain ay hindi tumigil sa pangkalahatan. Hanggang sa Sahasim at Bene Berak ang abot ng kaniyang salita. Ang salitang nachalah, "pamana," ay hindi basta ari-arian; ito ay bahaging hindi mo pinaghirapan kundi tinanggap bilang anak sa pamilya. Kaya walang lipi ang makapagsasabing "akin ito dahil malakas ako." Ang palabunutan mismo ang nagbura ng pagyayabang. Ang biyaya ng Diyos ay laging may kongkretong address, at doon mo siya dapat tiwalaan: sa mga pangalan ng mga lugar na kinatatakutan mong banggitin.

Ang Hibla ng Kuwento

May isang detalye rito na mabigat. Ang Simeon ay walang sariling teritoryo; nakatira sila sa loob ng Juda. Sa Genesis 49, isinumpa ni Jacob sina Simeon at Levi na pangangalatin sa Israel dahil sa karahasan nila sa Siquem. Nangyari nga, at ganoon pa man, natupad sa loob ng pangako. Ang sumpa ay naging bahay. Ganito gumagalaw ang Diyos sa buong Kasulatan: ang nakapangalat ay tinitipon, ang walang lupa ay binibigyan ng lugar sa loob ng lupa ng iba. At doon, sa teritoryo ng Zebulon, may maliit na bayang tinawag na Betlehem, at may Nazaret sa mga burol na iyon. Ang listahang ito ng mga lungsod ay mapa ng daan patungo sa isang sabsaban.

Ang Salamin

Ang Dan ang bahaging hindi madaling basahin. "Nang mawala sa kanila ang lupain ng lipi ni Dan," sila mismo ang kumuha ng iba. Kilala mo ang damdaming iyon: ang bahagi mong ibinigay ay mukhang kulang, mukhang hindi patas, kaya kumukuha ka ng sarili mong panukat. Ang kapatid na may mas malaking mana. Ang kasamahang na-promote. Ang kapitbahay na may mas malawak na bakuran at mas magaan na buhay. Samantala, si Josue na may lahat ng dahilan upang unahin ang sarili ay naghintay hanggang sa huli at tumanggap lamang ng isang sira-sirang bayan na kailangan niyang muling itayo. Ngayong araw, isulat sa papel ang pangalan ng taong pinagseselosan mo, at sa tabi nito ay isulat ang isang kongkretong bagay na ibinigay sa iyo ng Diyos na hindi mo pinaghirapan. Pagkatapos ay magpasalamat nang malakas.

Ang Mga Tagapakinig

Isipin ang unang nakarinig nito: mga pamilyang matagal nang nasa tolda, mga apo ng henerasyong namatay sa ilang. Ang listahang ito ay hindi nakakaantok sa kanila; ito ang kanilang titulo ng lupa. Kapag narinig ng isang lolo ang "Jezreel," naaamoy niya ang itim na lupa ng kapatagan. Kapag narinig ng isang bata ang "Carmel," nakikita niya ang bundok na nakaharang sa dagat. Para sa isang taong walang tahanan, ang mga pangalan ng lugar ay tula. At para sa mga naninirahan doon makalipas ang mga siglo, kapag may kaaway nang umaangkin sa kanilang bukid, ang kabanatang ito ang kanilang sinasandalan: hindi kami nagnakaw dito, ibinigay ito sa harapan ni Yahweh.

Konteksto

Nasa Silo tayo, hindi pa sa Jerusalem. Nakatayo pa rin ang tolda ng pagpupulong, at sa pasukan nito nakatayo sina Eleazar na pari, si Josue, at ang mga pinuno ng mga sambahayan. Ang palabunutan ay malamang na maliliit na bato sa isang sisidlan, itinatapon sa harap ng Diyos. Sa mga karatig-bansa, ang hari ang namamahagi ng lupa sa kaniyang mga tauhan, at ang pabor ng hari ang nagtatakda ng iyong kinabukasan. Dito walang hari. Ang Simeon ay tumatanggap mula sa sobra ng Juda dahil "napakalawak para sa kanila ang bahagi ng lupaing itinalaga sa lipi ni Juda." Hindi lakas ng pamilya ang namamahagi kundi ang Diyos, at ang paghahati ay may puwang para sa pagwawasto.

Ang Tanong

Bakit may mga lungsod sa listahang ito na hindi naman talaga nasakop? Ang Ekron ay nasa pamana ng Dan, ngunit mananatili itong Filisteo nang matagal. Ang Sidon at Tiro ay nasa hangganan ng Aser, ngunit hinding-hindi ito naging kanila. May agwat sa pagitan ng pangakong binasa at ng lupang tinapakan, at hindi ito itinatago ng teksto; sa halip ay umaaray ang Dan sa susunod na kabanata ng Bibliya. Hindi ko mapapaganda ito. Totoo ang pamana, totoo rin ang hindi pa natatanggap. Ganito rin ang ating kalagayan: may pangalan na tayo sa aklat, may hangganan nang iginuhit, ngunit marami pa ring bahagi ng buhay natin na nasa kamay pa ng kaaway. Hindi kasinungalingan ang listahan. Paanyaya ito.

Pagninilay

Aling bahagi ng iyong "pamana" ang pakiramdam mo ay kulang, at ano ang nagawa mo na upang kunin ang hindi naman sa iyo?

Kung tatapusin ngayon ang listahan ng mga ibinigay sa iyo ng Diyos, aling pangalan ng lugar, tao o panahon ang isusulat mo roon?