Mga Hukom 16:30

Ang Teksto

Nakatayo si Samson sa gitna ng dalawang haligi, bulag, ahit, pinagtatawanan ng libu-libong tao na naroon para magdiwang sa tagumpay ng kanilang diyos na si Dagon. Hindi siya humingi ng kalayaan; humingi siya ng lakas para sa huling pagtulak, at sinabi: "Hayaan akong mamatay kasama ng mga Palestina!" Bumagsak ang gusali sa mga pinuno at sa lahat ng nasa loob, at ganito tinapos ng manunulat ang buong kuwento: mas marami ang napatay niya sa kaniyang kamatayan kaysa sa lahat ng taon ng kaniyang buhay. Hindi iyon papuri. Iyon ay isang pangungusap na may kalungkutan sa likod, na parang hinahabol ka pagkatapos mong isara ang aklat.

Ang Puso

Tingnan mo kung saan nagwakas ang isang lalaking binigyan ng lahat: pangako bago pa siya ipinaglihi, lakas na walang katulad, dalawampung taon ng paghatol sa Israel. Nagwakas siyang gilingan ng mga Palestina, libangan sa kanilang piyesta. At doon pa lamang, sa gitna ng mga haligi, nagsalita siya sa Diyos sa unang pagkakataon ng isang tunay na panalangin ng pangangailangan. Ang nakakagulat ay sumagot ang Diyos. Hindi dahil malinis ang motibo ni Samson, dahil hindi naman; paghihiganti sa dalawa niyang mata ang hiningi niya, hindi kaluwalhatian ng Panginoon. Ang Diyos ay nagtrabaho sa pamamagitan ng isang taong winasak ng sarili niyang mga pagpili. Iyon ay biyaya, oo, pero hindi biyayang mura. Ang bunga ng buhay ni Samson ay dumating lamang matapos maubos ang lahat. May mga pintuan sa buhay natin na sinasara ng ating mga desisyon, at hindi binubuksan muli ng Diyos ang mga iyon; dumadaan siya sa ibang paraan, at may presyo iyon.

Ang Sinulid na Nag-uugnay

May isang pagkakatulad dito na madaling gawing mababaw, kaya ingat tayo. Si Samson ay namatay nang nakaunat ang mga braso sa dalawang haligi, at sa kaniyang kamatayan nailigtas ang higit kaysa sa kaniyang buhay. Hindi ito paunang larawan ni Cristo sa diwa ng kabanalan; si Samson ay namatay na puno ng galit, humihingi ng paghihiganti para sa sarili niyang mga mata. Si Jesus ay namatay na humihingi ng kapatawaran para sa pumapatay sa kaniya. Ang sinulid na nag-uugnay ay hindi ang karakter kundi ang hugis ng pagliligtas: sa Israel, laging sa pamamagitan ng kahinaan at kamatayan dumarating ang pagpapalaya, hindi sa pamamagitan ng malalakas na tao. Ang huling hukom ay nagtapos na bulag at bihag, at iyon ang hudyat na kailangan ng bayan ng isang hari na hindi masisira ng sarili niyang gana. Ang libro ng mga Hukom ay nagtatapos nang paulit-ulit na nabibigo. Nagbubukas iyon ng gutom na hindi matutugunan ng sinumang tao na may buhok o lakas.

Ang Salamin

Hindi nabangga si Samson sa isang gabi. Unti-unti siyang naubos: isang kompromiso sa Gaza, isang relasyon na alam niyang bitag, tatlong beses na sinabihan siya ng katotohanan at tatlong beses siyang nanatili. Ang nakakatakot sa talata 20 ay hindi ang pag-ahit kundi ang pangungusap na "hindi niya alam na iniwan na siya ni Yahweh." Posibleng mawalan ka na ng Diyos at hindi mo mahalata, dahil tumatakbo pa rin ang reputasyon mo, ang kakayahan mo, ang posisyon mo sa trabaho o sa simbahan, sa gaanalang ng dating momentum. Tanungin mo ang sarili mo kung saan ka na nananatili ngayon kahit alam mo nang hindi iyon mabuti: ang usapan sa chat na pinapanatili mong buhay, ang paggastos na itinatago mo sa asawa mo, ang bisyo na sinasabi mong kontrolado mo. Doon ka ginugupitan, isang hibla kada araw. Ngayong araw, isulat mo sa papel ang isang bagay na matagal mo nang ikinukubli sa taong pinakamalapit sa iyo, at sabihin mo iyon nang malakas sa Diyos bago mo sunugin o itapon ang papel.

Ang Tanong

Hindi maiiwasan ang tanong: pinarangalan ba ng Diyos ang isang panalangin ng paghihiganti? Tatlong libong tao sa bubong, kabilang ang mga babae, at ang teksto ay walang isang salita ng pagbatikos. Mas mabigat pa: ang manunulat ay tila humahanga, dahil binilang niya ang mga bangkay. Hindi natin ito dapat palambutin. Ang mga Hukom ay nagsasalaysay ng panahon na brutal at hindi nito itinatago ang kabangisan nito; ang pagsasalaysay ay hindi laging pagsang-ayon. Ang Diyos ay gumagamit ng mga taong hindi niya inaaprubahan, at ginagawa niya iyon nang hindi nagiging kagaya nila. Pero manatili tayo sa hindi komportable: hindi sinabi ng teksto na tama si Samson. Sinabi lang nito na sumagot ang Diyos. May pagkakaiba iyon, at ang pagkakaibang iyon ang dapat nating dalhin sa sarili nating mga panalangin kapag galit tayo.

Ang Pangunahing Tauhan

Si Samson ay isang lalaking hindi kailanman natutong tumanggi sa sarili. Lahat ng kuwento niya ay umiikot sa gusto niya: gusto ko ang babaeng iyon, gusto kong gumanti, gusto kong patunayan. Ang kalungkutan ay hindi siya mangmang; alam niya ang panata ng Nazareo, nabanggit niya iyon mismo sa talata 17, pati ang sinapupunan ng kaniyang ina. Alam niya ang lahat at ipinagpalit pa rin sa kapayapaan ng isang araw na walang pang-aasar. Pinilit siya ni Delilah araw-araw hanggang gusto na niyang mamatay, at sumuko siya hindi sa isang malaking tukso kundi sa pagod. Ganoon karaming tao ang bumabagsak: hindi sa isang dramatikong pagpili kundi sa pagkaubos. At gayunman, nasa huling eksena ang unang tunay na pagkilala niya na walang siyang lakas na hindi ibinibigay. "Palakasin mo akong muli," panalangin ng isang lalaking sa wakas ay umamin na hiram ang lahat.

Ang Konteksto

Ang Gaza ay isang lungsod ng Palestina, at ang mga Palestina ay hindi lamang kaaway sa labanan; sila ang kapangyarihang pang-ekonomiya at militar na nakaupo sa leeg ng Israel. Ang templo ni Dagon ay sentro ng kanilang pagkakakilanlan, at ang pagdakip kay Samson ay patunay sa kanilang paniniwala na mas malakas si Dagon kaysa kay Yahweh, kaya nga nagtipon sila para sa "dakilang handog." Ang pagpapabulag at pagpapagiling ay hindi lamang parusa kundi pang-aasar: ang pinakamalakas na lalaki ay ginawang hayop na umiikot. At ang paglalabas sa kaniya para magpatawa ay panghuling pagyurak. Sa ganoong gusali, karaniwang nakapatong ang bubong sa gitnang haligi, kaya ang libu-libong nasa bubong ay literal na nakatayo sa ibabaw ng kaniyang mga kamay. Sa sandaling iyon, isang bulag na bihag ang nagdala ng sagot sa tanong kung sino talaga ang Diyos.

Pagninilay

Saan sa buhay mo tumatakbo pa rin ang dating lakas ng loob at reputasyon, habang matagal nang tahimik ang iyong panalangin?

Kung pinakikinggan ng Diyos ang panalangin ng isang taong may maruming motibo, ano ang matapang na hihilingin mo sa kaniya ngayon, nang hindi inaayos muna ang salita?