Ano ang Biyaya ng Diyos?

Panimula

May isang ina na minsang umiyak sa harap ng kanyang pastor. Hindi dahil sa pagkawala ng trabaho o sakit ng anak, kundi dahil sa isang tanong na matagal na niyang binubuhat: "Pastor, matapos ang lahat ng nagawa kong kasalanan, tatanggapin pa kaya ako ng Diyos?" Sinagot siya ng pastor ng isang tanong din: "Ate, ano sa palagay mo ang biyaya ng Diyos, isang gantimpala ba na kailangan mong abutin, o isang regalong hawak na niya sa iyo bago ka pa humingi?"

Ganito rin marahil ang bumabagabag sa marami sa atin. Alam nating "may biyaya ang Diyos," pero madalas parang malabo, parang isang salitang panrelihiyon na hindi natin lubos na maunawaan. Sa gabay na ito, tutuklasin natin kung ano talaga ang biyaya ng Diyos ayon sa Bibliya, paano ito dumadaloy mula Genesis hanggang Pahayag, at kung paano ito magbabago ng iyong buhay simula ngayon.

Ang tuon ng gabay na ito

Maraming pagturo tungkol sa biyaya ang tumitigil sa "second chance" o pangalawang pagkakataon. Pero ang biyaya ng Diyos ay hindi lamang pagpapatawad sa nakaraan, kundi isang bagong nilikha sa kasalukuyan. Sa gabay na ito, pipili tayo ng isang partikular na anggulo: ang biyaya ay hindi tulong para maging mas mabuting tao ka, kundi buhay ng Diyos na ibinigay sa isang taong patay. Hindi ito karagdagan sa iyong pagsisikap; ito ang pinagmulan ng bagong pagkakakilanlan mo. Bakit mahalaga ito? Dahil kung hindi mo mauunawaan ito, mabubuhay ka bilang isang taong laging nagsisikap kumita ng pag-ibig na sa simula pa lang ay libre nang ipinagkaloob.

Ano ang sinasabi ng Bibliya tungkol sa biyaya ng Diyos?

Sa orihinal na wika ng Bagong Tipan, ang salitang Griyego para sa biyaya ay charis. Ibig sabihin: hindi karapat-dapat na kabutihan, isang regalong ibinibigay hindi dahil sa merito ng tumatanggap, kundi dahil sa pag-ibig ng nagbibigay. Sa Lumang Tipan, ang kaugnay na salitang Hebreo ay chen at chesed, na nagpapahiwatig ng tipan ng tapat na pag-ibig ng Diyos sa kanyang bayan.

Ang pinakamalinaw na kahulugan nito ay makikita sa Efeso 2:8-9: "Sapagkat sa biyaya kayo naligtas sa pamamagitan ng pananampalataya; at hindi ito galing sa inyong sarili, kundi kaloob ng Diyos; hindi sa pamamagitan ng mga gawa, upang walang sinumang magmalaki." Pansinin ang bawat salita. Hindi sinabi na tinulungan tayo sa kaligtasan; sinabi na iniligtas tayo. Hindi sinabi na kailangan nating dagdagan ito; sinabi na kaloob ito ng Diyos. At ang layunin: upang walang makapagmalaki. Ang biyaya ay pumapatay sa ating pagmamataas bago pa nito buhayin ang ating kaluluwa.

Sa Tito 2:11 mababasa natin: "Sapagkat napakita ang biyaya ng Diyos na nagdadala ng kaligtasan sa lahat ng tao." Napakagandang larawan nito. Ang biyaya ay hindi isang konseptong nakatago sa langit; ito ay "napakita," lumitaw, nagkatawang-tao sa pagdating ni Kristo. Ang biyaya ay may mukha, at ang mukhang iyon ay ang mukha ni Hesus.

Sa Juan 1:16-17 sinabi: "At sa kanyang kapuspusan ay tumanggap tayong lahat ng biyaya sa ibabaw ng biyaya. Sapagkat ang kautusan ay ibinigay sa pamamagitan ni Moises, ngunit ang biyaya at katotohanan ay dumating sa pamamagitan ni Jesu-Cristo." May malaking pagkakaiba dito. Ang kautusan ay nagsasabi kung ano ang dapat gawin; ang biyaya ay nagbibigay ng lakas at buhay upang mamuhay sa Diyos. Ang kautusan ay hinihingi; ang biyaya ay ibinibigay.

At tandaan ang Roma 5:20: "Ang kautusan ay dumating upang ang pagsuway ay dumami. Ngunit kung saan sumagana ang kasalanan, doon higit na sumagana ang biyaya." Mapansin ang salitang "higit na sumagana." Hindi lang kasing-dami ng ating kasalanan ang biyaya; higit itong nag-uumapaw. Walang antas ng pagkakasala na mas malaki kaysa biyaya ng Diyos.

Ang biyaya ay hindi kabayaran sa pagsisikap; ito ay regalo sa kawalang-kakayahan.

Kaya nga sa 2 Corinto 12:9 sinabi ng Panginoon kay Pablo: "Sapat na sa iyo ang aking biyaya, sapagkat ang aking kapangyarihan ay ginagawang sakdal sa kahinaan." Hindi sa lakas natin sumisibol ang biyaya, kundi sa mga bahagi ng buhay na inaamin nating hindi natin kaya.

Ang tema na dumadaloy sa buong Bibliya

Marahil ay iniisip mong salita lang ito sa Bagong Tipan, pero mali. Ang biyaya ang tema na nag-uugnay sa buong Kasulatan mula sa unang pahina hanggang sa huli.

Sa Genesis, matapos magkasala si Adan at Eba, hindi agad sila pinatay ng Diyos gaya ng inaasahan. Sa halip, siya mismo ang gumawa ng damit na balat para sa kanila (Genesis 3:21). Ito ang unang larawan ng biyaya: may namatay na hayop upang matakpan ang kahubaran ng mga makasalanan. Doon pa lang nakikita na natin ang anino ng krus.

Kay Noe, sinasabi ng Genesis 6:8: "Ngunit si Noe ay nakasumpong ng biyaya sa paningin ni Yahweh." Pansinin: hindi sinabi na kinita ni Noe ang biyaya; sinabi na "nakasumpong" siya nito. Ang biyaya ay natagpuan, hindi napagtrabahuhan.

Sa buhay ni Abraham, tinawag siya ng Diyos hindi dahil siya ay banal, kundi dahil ang Diyos ang pumili sa kanya. Sa Exodo, sinagip ng Diyos ang Israel mula sa Egipto bago pa niya ibigay ang Sampung Utos. Iyan ay biyaya. Iniligtas muna, tsaka nagbigay ng kautusan, at hindi kabaligtaran.

Sa mga Awit at Propeta, tinatawag ng Diyos ang mga hindi tapat, sinasakop niyang muli ang mga nagpakalayo. Sinabi sa Jeremias 31:3: "Inibig kita ng walang hanggang pag-ibig; kaya sa habag ay inakay kita." Ito ang chesed, ang tipang pag-ibig ng Diyos na hindi tumitigil kahit tumigil na tayong maging tapat.

At pagdating sa Bagong Tipan, nagkatawang-tao ang biyaya sa persona ni Hesus. Ang buhay niya, ang kanyang paglilingkod, ang kanyang kamatayan sa krus, at ang muling pagkabuhay, lahat ito ay pagpapakita ng biyaya. Sa Kanyang huling hapunan, hindi niya sinabi sa mga alagad, "Kumita kayo ng aking pag-ibig." Sinabi niya, "Kunin ninyo, kanin ninyo, ito ang aking katawan." Regalo. Libre. Biyaya.

At sa Pahayag 22:21, ang huling talata ng Bibliya, ganito nagtatapos: "Ang biyaya ng Panginoong Jesus ay sumainyong lahat." Kakaiba, hindi ba? Nagsimula ang Bibliya sa hardin ng biyaya, at nagtapos sa isang benediksyon ng biyaya. Iyan ang balangkas ng buong kasaysayan ng kaligtasan: mula sa biyaya, sa pamamagitan ng biyaya, tungo sa biyaya, at ang lahat ng ito ay nagtatagpo kay Kristo.

Mga karaniwang maling akala

Sa haba ng panahong ang salitang "biyaya" ay narinig sa mga simbahan, marami nang naging maling akala tungkol dito. Linawin natin ang apat.

Una, na ang biyaya ay pahintulot magkasala. Marami ang natatakot na kapag pinag-usapan mo ang biyaya nang malaya, magiging pabaya ang mga tao. Sagot ni Pablo sa Roma 6:1-2: "Ano ang sasabihin natin? Magpapatuloy ba tayo sa kasalanan upang sumagana ang biyaya? Huwag nawang mangyari." Ang tunay na biyaya ay hindi lamang nagpapatawad; nagbabago rin ito ng puso. Ang taong tumanggap ng biyaya ay hindi humahangad ng higit pang kasalanan, kundi humahangad ng higit pang Diyos.

Ikalawa, na ang biyaya ay pangalawang pagkakataon. Karaniwang naririnig natin, "Salamat sa Diyos at may second chance." Pero ang biyaya ay hindi second chance; ito ay bagong buhay. Ang second chance ay nagsasabing subukan mo ulit. Ang biyaya ay nagsasabing patay ka na, at binuhay ka na sa Kristo. Hindi ito pag-uulit ng lumang pagsusumikap kundi simula ng ganap na bagong pagkatao.

Ikatlo, na ang biyaya ay kailangang idagdag sa gawa. Ito ang subtle na kabulaanang bumubuhat sa maraming Kristiyano. Naniniwala silang naligtas sila sa biyaya, pero kailangan nilang panatilihin ito sa pamamagitan ng mabuting gawa. Sinabi ni Pablo sa Galacia 3:3: "Napakahangal ninyo! Sinimulan ninyo sa Espiritu, tatapusin ba ninyo ngayon sa laman?" Kung sa biyaya tayo naligtas, sa biyaya rin tayo lumalago. Hindi mo mapapanatili sa pamamagitan ng iyong lakas ang bagay na hindi mo kinita.

Ikaapat, na may mga taong masyadong makasalanan para sa biyaya. Ito ang pinakanakakalungkot na maling akala. Iniisip ng iba na masyadong marumi ang kanilang nakaraan para tanggapin sila ng Diyos. Pero babalikan natin ang Roma 5:20: "Kung saan sumagana ang kasalanan, doon higit na sumagana ang biyaya." Walang kasalanan na mas malaki sa biyaya ng krus. Kung ikaw ay huminga pa, hindi ka pa huli para tanggapin ang biyaya.

Ang biyaya ay hindi para sa mga karapat-dapat; wala ni isa sa atin.

Isabuhay ito ngayon

Paano ba isasabuhay ang biyaya sa araw-araw? Hindi ito isang doktrina na dapat mong tandaan, kundi isang katotohanan na dapat mong lakaran.

Sa iyong trabaho, kapag nagkakamali ka at gustong sisihin ang sarili nang buong araw, tumingin ka sa krus. Ang iyong halaga ay hindi nakasalalay sa iyong performance kundi sa biyaya ng Diyos na tumatawag sa iyong "anak." Kaya ka makagagawa nang may kalayaan, hindi dahil sa takot na mawalan ng pagmamahal, kundi dahil hindi mawawala ang pagmamahal na iyon.

Sa iyong pamilya, kapag nasasaktan ka ng asawa o anak o magulang, ang biyayang iyong tinanggap ay nagiging biyayang iyong ibinibigay. Hindi mo kailangang manghingi muna ng "sorry" bago magpatawad. Ganyan ka ba ginawan ng Diyos? Sinabi sa Roma 5:8: "Ngunit ipinagbibigay-alam ng Diyos ang kanyang pag-ibig sa atin, na noong tayo'y mga makasalanan pa, si Cristo ay namatay dahil sa atin." Nauna ang biyaya bago ang ating pagsisisi.

Sa pera at ari-arian, ang biyaya ang bumabasag sa kasakiman. Ang taong nakakaunawa na libreng ibinigay ang lahat sa kanya ay natututong magbigay nang libre din. Hindi ka na huhugot mula sa kakapusan, kundi mula sa kasaganaan ng Diyos.

Sa iyong katawan at sa mga sakit at kahinaan, tandaan ang 2 Corinto 12:9. Hindi mo kailangang itago ang iyong pagkabalisa, pagkalungkot, o karamdaman. Sa kahinaan mo mismo makikita ang biyaya ng Diyos.

At sa oras ng kalungkutan, dumulog ka sa trono ng biyaya. Sinabi sa Hebreo 4:16: "Kaya magsilapit tayong may pagkakatiwala sa trono ng biyaya, upang tayo'y magkamit ng habag at makasumpong ng biyaya na makakatulong sa panahon ng pangangailangan." Pansinin ang pananalitang "may pagkakatiwala." Hindi kailangang gumapang, hindi kailangang mangako muna, hindi kailangang magpakabanal bago lumapit. Lumalapit tayo dahil biyaya ang nangyayari doon.

Ang Salamin

Ngayon, harapin natin ang totoo. Sa iyo mismo, kaibigan.

Baka nga naghihirap ka sa pag-iisip na hindi ka pa sapat. Sa trabaho, sinusubukan mong patunayan ang iyong halaga. Sa pamilya, sinusubukan mong maging perpektong ina, ama, anak, asawa. Sa simbahan, sinisikap mong huwag mahuli sa mga gawain at pagkakawanggawa. At sa dulo ng araw, pagod ka, kasi hindi ka naman ganoon ka-espirituwal, hindi ka naman perpekto, at alam mo iyon.

Sabihin ko sa iyo ang katotohanan: hindi ang iyong pagsisikap ang bumibighani sa Diyos. Ang biyaya ay hindi para sa mga matatapang na Kristiyano; ito ay para sa mga pagod, sa mga bigo, sa mga alam nilang hindi nila kaya.

Baka nagtatago ka rin sa isang kasalanang matagal ka nang binubuhat, at akala mo hindi ka na kayang tanggapin ng Diyos. Baka may inaalala ka na wala pa ring nakakaalam, at iniisip mong kung malalaman ay tatakwilan ka ng lahat, pati na ng Diyos. Marinig mo ito: alam na ng Diyos. Alam pa niya bago ka pa isilang. At doon mismo, sa gitna ng iyong dumi, tinawag ka niyang mahal.

Baka naman kabaligtaran, matagal ka nang mabuting Kristiyano at mataas ang tingin mo sa sarili. Baka mas peligroso ang iyong lugar kaysa sa kapatid mong nadapa. Kasi ang taong akala niya'y hindi nangangailangan ng biyaya ang hindi tumatanggap nito.

Ngayon, itigil mo ang paghawak. Bitawan mo ang pagsisikap kumita ng bagay na regalo lamang. Buksan mo ang iyong palad, at tanggapin ang biyaya.

Ipinaliwanag para sa mga bata

Paano mo ipapaliwanag ang biyaya sa isang bata? Subukan mo ito: sabihin sa kanya, "Alam mo bang kapag nagkasala ka, kahit hindi mo kayang bayaran, may nag-alok na magbayad para sa iyo? Iyan ang biyaya ng Diyos. Parang may regalo sa iyo si Papa o si Mama kahit hindi mo birthday, kahit hindi ka naman naging mabait buong araw. Ganoon ang Diyos sa atin, laging may regalong pag-ibig."

Para sa mga bata, importanteng maintindihan nila na ang biyaya ay hindi bayad sa kanilang pagiging mabuti. Kadalasan kasi, sanay silang marinig ang "kapag mabait ka, may regalo." Pero ang mensahe ng ebanghelyo ay kabaligtaran: "Kahit hindi ka naging mabait, may regalo, dahil mahal ka ni Hesus."

Kung nais mo ng mas partikular na paliwanag ayon sa edad ng iyong anak, may mga hiwalay na gabay ang Faith.network para sa mga preschooler (edad 3-6), sa mga elementarya (7-12), at sa mga teenager (12 pataas). May mga kuwento, aktibidad, at tanong na akma sa bawat antas ng pag-unawa. Mahalaga kasing hindi lang natin sinasabi sa mga bata na "mahal ka ng Diyos," kundi tinuturuan din natin silang unawain kung bakit at paano, upang lumaki silang may matibay na pundasyon ng biyaya, hindi ng batas.

Mga madalas itanong

Bilang pagtatapos

Ang biyaya ng Diyos ay hindi second chance para subukan mong maging mas mabuti. Ito ay ang buhay ng Diyos mismo, ibinuhos sa isang taong walang buhay, walang kakayahan, at walang karapatan. Ito ang pundasyon ng iyong pagkatao kay Kristo, ang lakas ng iyong araw-araw, at ang pag-asa ng iyong walang hanggan.

Sa Efeso 2:8-9, Tito 2:11, Roma 5:20, 2 Corinto 12:9, Juan 1:16-17, at Hebreo 4:16, iisang mensahe ang nagbabalik-balik: hindi ka kailangang kumita ng bagay na sa simula pa lang ay regalo na. Ang tanging tugon dito ay pananampalataya at pagpapasalamat, hindi pagsisikap na patunayan ang sarili.

Kung isa ito sa unang pagkakataong nauunawaan mo ang biyaya sa ganitong paraan, hindi ka pa huli. Buksan mo ang iyong puso sa Diyos ngayon mismo. Sabihin mo sa kanya na tinatanggap mo ang regalong ibinigay niya sa iyo sa pamamagitan ni Kristo. At mula sa araw na iyon, magsimula kang mamuhay hindi bilang isang taong sinusubukang kitain ang pag-ibig ng Diyos, kundi bilang isang anak na yakap-yakap na niyon mula pa sa simula.