Mga Hukom 8:31

Ang Teksto

Isang maikling talata lamang, halos parang talaan ng pamilya: may isa pang babae si Gideon na naninirahan sa Shekem, at nagsilang ito ng isang anak na lalaki. Binigyan niya ito ng pangalan: Abimelec. Walang drama sa pangungusap, walang komentaryo ng manunulat, walang hatol. Pero pagkatapos ng isang buong kabanata ng tagumpay, ng pitumpung anak na lalaki mula sa maraming asawa, at ng isang pampublikong pagtanggi sa trono, ang talatang ito ang tahimik na naglalagay ng pulbura sa ilalim ng bahay ni Gideon. Ang pangalang ibinigay niya ay hindi inosente. Ang Shekem ay hindi basta lugar. At ang batang ito ang magiging mamamatay-tao ng kaniyang pitumpung kapatid sa susunod na kabanata.

Ang Puso Nito

"Hindi ako ang mamumuno sa inyo, ni ang aking anak na lalaki, si Yahweh ang mamumuno sa inyo," sabi ni Gideon sa talata 23. Pagkatapos ay pinangalanan niya ang kaniyang anak na Abimelec, na ang ibig sabihin ay "ang aking ama ay hari." Dito nakalatag ang buong teolohiya ng talatang ito: ang bibig ay maaaring tumanggi sa trono habang ang puso ay tahimik na inuukit ang korona sa pangalan ng sariling anak. Hindi ito simpleng pagkukunwari. Ito ang lumang tunggalian sa pagitan ng kaharian ng Diyos at ng kaharian ng tao, na hindi nalulutas sa pamamagitan ng magandang pananalita kundi sa pamamagitan ng tunay na pagsuko. Ang kaligtasan na ibinigay ni Yahweh ay naging kapital na ginamit ni Gideon para sa dinastiyang hindi naman niya inamin na gusto niya. At ang biyayang hindi tinanggap bilang biyaya ay laging nagiging pag-aari, at ang pag-aari ay laging nangangailangan ng tagapagmana.

Ang Sinulid na Nag-uugnay

Ang buong aklat ng mga Hukom ay humihinga ng isang tanong: sino ang maghahari sa Israel? Si Gideon ang unang-unang sumagot ng tama at ang unang-unang sumablay sa pagsagot. Sinabi niya ang tamang salita, ginawa niya ang kabaligtaran, at ang anak na ipinanganak sa Shekem ang magdadala ng bigat nito hanggang sa dugo ng pitumpu. Ganito paulit-ulit sa Kasulatan: ang pagliligtas na gawa ng Diyos ay madaling nagiging pundasyon ng isang tronong hindi sa kaniya. Kaya naman nakakabighani ang tagpo kung saan gustong gawing hari si Jesus ng mga tao pagkatapos ng tinapay, at umurong siya at umakyat sa bundok nang mag-isa (Juan 6:15). Siya ang may tunay na karapatan sa korona, at siya ang tanging hindi kumapit dito. Kung saan nabigo si Gideon sa pagitan ng talata 23 at talata 31, doon tumayo si Cristo nang buo: ang Hari na hindi nagpangalan ng korona sa iba kundi nagpako nito sa krus.

Ang Salamin

May bersyon tayong lahat ng talata 31. Ang guro na nagsasabing "hindi ako ang mahalaga, ang mga bata" pero tinatandaan kung sino ang hindi nagpasalamat. Ang lider ng maliit na grupo na masayang sumasagot ng "biyaya ng Diyos lahat" habang binibilang kung ilan ang dumalo noong wala siya. Ang amang hindi inamin kahit kailan na gusto niyang maging hari, pero ipinangalan sa anak ang sarili niyang hindi natupad na ambisyon, at tinawag iyong pagmamahal. Hindi ito dumarating bilang matinding kasalanan. Dumarating ito bilang pangalan, bilang desisyon, bilang isang tahimik na address sa Shekem. Ang tanong ay hindi kung tinatanggihan mo ang trono sa harap ng tao, kundi kung ano ang pinapangalanan mo kapag walang nakatingin. Ngayong araw: isulat sa isang papel ang isang bagay na itinatayo mo na palihim mong gusto ipangalan sa iyong sarili, pagkatapos basahin ito nang malakas sa Diyos at idagdag ang "sa iyo ito, hindi sa akin."

Ang mga Unang Nakarinig

Ang mga unang nakarinig nito ay alam na ang katapusan. Para sa kanila, ang pangalang Abimelec ay hindi pangalan ng sanggol kundi pangalan ng isang trahedya, tulad ng pagbanggit natin ngayon sa isang pangalan na agad nagdadala ng alaala ng dugo. At alam din nila ang Shekem: doon nagtipon ang Israel para panibaguhin ang tipan sa Diyos, at doon din, ilang talata lamang ang layo, sasambahin nila si Baal Berith, ang "Baal ng tipan." Ang parehong lungsod, ang parehong salita, ibang diyos. Kaya nang marinig nila na nag-anak si Gideon sa Shekem, hindi iyon dumating bilang detalye ng pamilya. Iyon ay tunog ng isang bansang pinapalitan ang kaniyang tipan nang hindi napapansin, isang pangalan sa bawat henerasyon.

Ang Pangunahing Tauhan

Si Gideon ay isang taong hindi kailanman nakahanap ng lugar para sa sarili niyang kadakilaan. Nagsimula siyang nagtatago sa pisaan ng ubas, humihingi ng tanda nang paulit-ulit, takot kahit sa gabi. Pagkatapos ng tagumpay, nakita natin siyang pumupunit ng laman sa tinik, pumapatay sa buong lungsod ng Penuel, at nagtatanong sa dalawang hari kung ano ang itsura ng mga kapatid niyang pinatay nila. Ang dating duwag ay naging mapaghiganti. Ang dating humihingi ng tanda ay gumawa ng sarili niyang efod. Ang dating tumangging maghari ay may pitumpung anak, maraming asawa, at isang Abimelec. Ito ang espiritwal na tanawin ng isang taong tinanggap ang tawag ng Diyos pero hindi kailanman tinanggap ang kaniyang sariling kaliitan. Ang kababaang-loob na hindi nag-ugat ay nagiging kasuotan lamang, at madaling hubarin ang kasuotan.

Ang Detalye

Tatlong salita ang karaniwang nilalaktawan: "na nasa Shekem." Hindi sinabing dinala ni Gideon ang babae sa Ofra, sa kaniyang bahay, sa kaniyang angkan. Nanatili siya roon, at doon lumaki ang bata, sa gitna ng mga kamag-anak ng kaniyang ina, malayo sa pitumpung kapatid na hindi niya kadugo sa araw-araw. Ang geograpiya ang tunay na binhi ng sakuna, hindi lang ang pangalan. Isang anak na nasa labas ng bahay ng ama pero may pangalang nagsasabing "ang aking ama ay hari." Sa susunod na kabanata, ang Shekem mismo ang magbibigay ng pilak sa kaniya para umupa ng mga mamamatay-tao. Ang desisyon ng isang gabi, isang tahanang hindi binuo nang buo, ay naging sandata pagkalipas ng isang henerasyon.

Mga Tanong para sa Pagninilay

Ano ang pangalan na tahimik mong ibinibigay sa isang bagay sa buhay mo, na hindi mo kayang sabihin nang malakas sa harap ng iba?

Saan sa iyong buhay nakatayo ang isang "Shekem": isang lugar kung saan magkahalong ang tipan sa Diyos at ang ibang panginoon, at hindi mo na napapansin ang pagkakaiba?