Gideon: Ang Hukom na Nagpakumbaba sa Tagumpay at Nadapa sa Ginto

Sino si Gideon at kailan siya nabuhay

Si Gideon (גִּדְעוֹן) ay isang hukom na nabuhay bago ang monarkiya ng Israel, sa panahong mga 1451 BC hanggang 1095 BC ayon sa panahong batay sa kronolohiya ni Ussher (1650). Anak siya ni Joas (Judges 6:11), at tinatawag din siyang Jerub Baal: “Pagkatapos si Jerub Baal (iyon ay, si Gideon) bumangon nang maaga” (Judges 7:1). Tatlo sa kaniyang mga anak na lalaki ang pinangalanan sa mga talata: si Jether (Judges 8:20), si Abimelech (Judges 8:31) at si Jotham (Judges 9:5). Lumilitaw ang pangalan niya sa halos limampung talata, mula sa Judges 6:11 hanggang sa Hebrews 11:32, at nakakalat ito sa apat na aklat: Judges, 1 Samuel, 2 Samuel at Hebrews.

Ang Judges 6: mga sandaling binabanggit lamang ang pangalan

Sa Judges 6 ay paulit-ulit na lumilitaw ang pangalan ni Gideon (Judges 6:11, 6:13, 6:19, 6:22, 6:24, 6:27, 6:29, 6:32, 6:34, 6:36, 6:39). Ang mga ito ay mga talatang nagtataglay ng kaniyang pangalan; ang teksto ng mga ito ay hindi ibinigay sa aming pinagbatayan, kaya hindi namin isasalaysay kung ano ang nangyari sa bawat isa. Sapat nang sabihin na doon nagsisimula ang kaniyang kuwento, at doon unang lumitaw ang pangalang Jerub Baal (Judges 6:32).

Ang pagpapaliit ng hukbo

Sa Judges 7 nagbubukas ang mga eksenang buong-buo. Nagkampo si Gideon sa tabi ng bukal ng Harod, at ang kampo ng Midian ay nasa hilaga niya sa lambak na malapit sa burol ng More (Judges 7:1). Doon nagsalita si Yahweh: “Napakaraming sundalo sa akin para mabigyan kita ng tagumpay laban sa mga Midianita. Tiyaking hindi magmamayabang ang Israel laban sa akin, sa pagsasabing, 'Iniligtas tayo ng ating sariling kapangyarihan'” (Judges 7:2). Hindi kakulangan ang suliranin kundi kasaganaan: ang panganib ay ang papuring maaaring agawin ng tao mula sa Diyos.

Muling nagsalita si Yahweh: “Napakarami pa rin ng mga tao. Dalhin sila pababa sa tubig at gagawin kung mas kaunti ang kanilang bilang para sa iyo roon” (Judges 7:4). Dinala ni Gideon ang mga tao sa tubig, at inihiwalay ang bawat isang sumalok at uminom na gaya ng pagdila ng isang aso mula sa sinumang lumuhod para uminom (Judges 7:5). Ang naging bilang ay nakatala sa Judges 7:7.

Ang panaginip at ang pagsamba sa gitna ng gabi

Pagdating ni Gideon doon, may isang lalaking nagsasalaysay ng panaginip tungkol sa isang bilog na piraso ng tinapay na sebada na gumugulong papunta sa kampo ng Midianita, na tumama sa tolda nang napakalakas hanggang bumagsak ito (Judges 7:13). Sumagot ang kasama nito: “Walang iba ito kundi ang espada ni Gideon (anak na lalaki ni Joas), ang Israelita. Binigyan siya ng Diyos ng tagumpay laban sa Midian at sa lahat ng kanilang mga hukbo” (Judges 7:14). At ito ang tugon ng hukom: “Nang marinig ni Gideon ang muling pagsasalaysay ng panaginip at ang kahulugan nito, nagpatirapa siya sa pagsamba” (Judges 7:15). Bago ang labanan, pagsamba muna.

Pagkatapos ay ang utos: “Kapag hihipan ko ang trumpeta, ako at ang lahat ng aking kasama, sa gayon hihipan ninyo rin ang inyong mga trumpeta sa bawat sulok ng buong kampo at sumigaw, 'Para kay Yahweh at kay Gideon!'” (Judges 7:18). Sa pagsisimula ng kalagitnaang pagbabantay ay hinipan nila ang mga trumpeta at binasag ang mga tapayan, may mga sulo sa kaliwang kamay at mga trumpeta sa kanan, at sumigaw: “Ang espada ni Yahweh at ni Gideon” (Judges 7:19-20). Nagpatuloy ang mga pangyayari sa Judges 7:24-25, at ang paghabol ay nakatala rin sa Judges 8:4, 8:7, 8:11 at 8:13.

Ang tugon niya sa alok ng pamumuno at ang hilingin niyang ginto

Sinabi nina Zeba at Zalmunna, “Bumangon ka at patayin kami! Dahil gaya ng kung ano ang isang lalaki, ganoon din ang kaniyang lakas.” Bumangon si Gideon at pinatay sina Zeba at Zalmuna (Judges 8:21). Pagkatapos ay dumating ang alok ng mga kalalakihan ng Israel: “Pamunuan mo kami, ikaw, at iyong mga anak na lalaki at iyong lalaking apo, dahil iniligtas mo kami mula sa kapangyarihan ng Midian” (Judges 8:22). Maganda ang tugon niya: “Hindi ako ang mamumuno sa inyo, ni ang aking anak na lalaki, si Yahweh ang mamumuno sa inyo” (Judges 8:23).

Ngunit kasunod agad nito ang isa pang pangungusap: “Hayaan mo akong gumawa ng isang kahilingan sa inyo: ang bawat isa sa inyo ay magbibigay sa akin ng mga hikaw mula sa kaniyang nakuha sa panloloob” (Judges 8:24). Tinanggihan niya ang pamumuno at hiningi ang ginto.

Ang mga kabiguan, hayag na hayag sa teksto

Hindi pinatatamis ng talata ang kinalabasan: “Gumawa si Gideon ng efod mula sa mga hikaw at inilagay ito sa kaniyang lungsod, sa Ofra at ipinagbili ng buong Israel ang kanilang sarili sa pamamagitan ng pagsamba nito roon. Ito'y naging bitag kay Gideon at para sa mga nasa kaniyang bahay” (Judges 8:27). Ang lalaking tumangging mamuno ay siya ring naglagay ng bagay na sinamba ng bayan.

Apatnapung taong nagkaroon ng kapayapaan ang lupain sa panahon ni Gideon (Judges 8:28), at umuwi si Jerub Baal na anak na lalaki ni Joas sa kaniyang sariling bahay (Judges 8:29). At sinasabi ng talata: “Naging ama si Gideon ng pitumpung anak na lalaki, dahil nagkaroon siya ng maraming asawa” (Judges 8:30). Ang kamatayan niya at ang pagbaling ng Israel pagkatapos ay nakatala sa Judges 8:32-33 at 8:35. Ang sumunod sa kaniyang sambahayan ay masasalubong sa Judges 9:1-2, 9:5, 9:16, 9:19, 9:24, 9:28 at 9:57. Naalala rin ang pangalan niya sa 1 Samuel 12:11 at ang kaniyang bahay sa 2 Samuel 11:21.

Ang hindi natin alam

Walang ibinibigay na tribo o bayan para kay Gideon sa mga talatang ito. Hindi rin ipinapaliwanag ng mga sipi kung paano niya ipinagkasundo ang kaniyang pagtanggi sa pamumuno at ang efod na kaniyang ginawa. Ang hindi sinasabi ng teksto ay hindi natin pupunuan.

Ang linya patungo kay Cristo

Iisa lamang ang pagbanggit sa kaniya sa labas ng Judges, 1 Samuel at 2 Samuel: nakasulat ang pangalan ni Gideon sa Hebrews 11:32. Ang hukom na nagpatirapa sa pagsamba bago ang laban, at nadapa rin pagkatapos, ay hindi ibinaon sa limot kundi binanggit sa pangalan sa Hebrews 11:32. Doon nakasalalay ang kaniyang pag-asa, hindi sa efod na inilagay niya sa Ofra.