Mateo 2:11

Ang Teksto

Pumasok ang mga pantas sa isang bahay, hindi sa isang palasyo, at doon nila natagpuan ang bata kasama ang kaniyang ina. Ang reaksiyon nila ay hindi pagtataka kundi pagpapatirapa: "Yumukod sila at sumamba sa kaniya." Pagkatapos ay binuksan nila ang kanilang mga kayamanan at inilabas ang tatlong handog na dala nila mula sa malayo, ginto, kamanyang at mira. Isang talata lamang, ngunit may tatlong galaw: ang pagpasok, ang pagsamba, ang pag-aalay. Walang sinasabi ang teksto tungkol sa sinabi nila, kung gaano sila katagal nanatili, o kung ano ang naging reaksiyon ni Maria. Ang tanging itinala ni Mateo ay kung ano ang ginawa ng mga dayuhan sa harap ng isang sanggol na Judio: ang eksaktong bagay na tinanggihan ng hari sa Jerusalem na gawin.

Ang Puso

Ang tanong na umaalingawngaw dito ay hindi "sino ang sanggol?" kundi "sino ang yumuyukod?" Mga dayuhan sila, mga astrologo mula sa silangan, ang uri ng tao na ipinagbabawal ng Kautusan na tularan. Gayunman sila ang unang sumasamba. Hindi ito aksidente sa pagsasalaysay ni Mateo; ito ang buong tema ng kaniyang ebanghelyo na nakatiklop sa isang talata. Ang pag-amin na ang hari ng mga Judio ay karapat-dapat sambahin ay unang lumabas sa bibig ng mga hindi Judio, at matatapos ang aklat sa utos na gawing alagad ang lahat ng mga bansa. May matalim na gilid ito: ang pagsamba ay hindi minana, ito ay tugon. Alam ng mga eskriba ang eksaktong lugar, binanggit pa nila ang Bethlehem mula sa propeta, ngunit hindi sila naglakad ng walong kilometro. Alam nila ang teksto; sumamba ang mga hindi nakakaalam. At ang tinatanggap ng sanggol na ito, ang pagpapatirapa at ang mga handog, ay hindi kailanman ibinibigay sa tao sa Kasulatan kundi sa Diyos lamang.

Ang Hibla

Hindi bago ang eksenang ito; matagal na itong ipinangarap ng Israel. May propesiya si Isaias tungkol sa isang araw na darating ang mga bansa sa liwanag ng Jerusalem na may dalang ginto at kamanyang mula sa malayong lupain, at umaawit ang Awit 72 tungkol sa mga haring magdadala ng handog sa anak ng hari. Naaalala rin ng mambabasang Judio ang Reyna ng Sheba na dumating kay Solomon na may dalang ginto at mga pabango, humahanga sa karunungang higit sa inaasahan niya. Lahat ng mga hiblang ito ay nagsasalubong sa isang sahig ng bahay sa Bethlehem. Ngunit may isang handog na wala sa mga lumang eksena: ang mira, pabangong ginagamit sa paghahanda ng bangkay. Ang unang pagsamba sa buhay ni Jesus ay may halong amoy ng kaniyang libingan.

Ang Salamin

May panganib na pamilyar sa iyo: alam mo kung saan ipinanganak ang Cristo, kaya mong ituro ang propesiya sa mapa, naihahanda mo ang aralin, at hindi ka naglalakad ng walong kilometro. Ang mga eskriba ay hindi masasamang tao; abala lamang sila. Ang pagkakaalam ng tamang sagot ay nagbibigay ng kakaibang kapayapaan na madaling ipagkamali sa pananampalataya. Pansinin din ang binuksan ng mga pantas: hindi lamang ang kanilang bibig kundi ang kanilang mga kayamanan. Ang pagsamba sa teksto ay may presyo, may bigat, may nawawala sa bulsa. Tanungin mo ang iyong sarili kung may naibigay ka nang anuman kay Cristo na talagang nasaktan ka. Ngayong araw, bago ka matulog, lumuhod ka nang literal sa sahig sa tabi ng iyong higaan at sabihin nang malakas: "Ikaw ang Hari ko." Hindi sa isip. Nang may tuhod sa sahig.

Ang Profile

Ang unang mga mambabasa ni Mateo ay mga Judiong sumasampalataya kay Jesus, at ang pinakamasakit na tanong sa kanila ay: bakit tinanggap siya ng mga Hentil samantalang itinakwil siya ng sarili niyang bayan? Narinig nila sa talatang ito ang sagot sa anyo ng isang eksena. Alam nilang hindi kagalang-galang ang mga pantas: mga taga-basa ng bituin mula sa Persia o Babilonia, ang uri ng karunungang hinatulan ng kanilang mga propeta. Alam din nila ang isa pang detalye: ang Herodes na nabagabag sa Jerusalem ay nagpatayo ng templo ngunit nagpapatay din ng sariling mga anak. Kaya ang kaibahan ay tumatama nang malinaw sa kanila: ang pinahirang hari sa Jerusalem ay kinakabahan, ang mga pagano mula sa labas ay nagpapatirapa.

Ang Pangunahing Tauhan

Isipin ang landas ng mga pantas. Buwan ng paglalakbay, gastos, panganib sa daan, at ang bunga ay isang bahay sa isang nayon na hindi man lamang kabilang sa mahahalagang lungsod. Kung ang hinahanap nila ay katibayan na tama sila, walang katibayan doon: isang sanggol, isang ina, walang bantay, walang korona. At gayunman, "nagalak nang may labis na kagalakan" bago pa man nila nakita ang bata, at pagkakita ay yumukod agad. Ito ang pananampalatayang hindi humihingi ng kaukulang laki. Ang kanilang espirituwal na kalagayan ay pagiging handang magmukhang hangal: mga matatalinong lalaki, nakadapa sa sahig ng isang dukhang tahanan, dahil ang bituin at ang Kasulatan ay nagtuturo sa iisang lugar.

Ang Tanong

Bakit pinangunahan ng Diyos ang mga ito sa pamamagitan ng isang bituin, samantalang ipinagbabawal ng Kautusan ang pagbabasa ng langit para sa kapalaran? At mas matalim pa: ang kanilang tanong sa Jerusalem ang nagbigay kay Herodes ng impormasyong ginamit niya upang patayin ang mga sanggol ng Bethlehem. Ang pagsamba ng mga dayuhan at ang pagtangis ni Raquel ay nasa iisang kabanata. Hindi ito nilinis ni Mateo. Hindi niya sinasabi na sulit ang halaga, ni ipinapaliwanag kung bakit iniligtas ang isang bata at hindi ang iba. Ang masasabi lamang natin ay ito: kinakausap ng Diyos ang mga tao sa wikang naiintindihan nila, kahit hindi perpekto ang wikang iyon, at hindi niya pinipigilan ang masamang gumagamit din ng parehong impormasyon. Nananatiling bukas ang sugat na iyon hanggang sa dulo ng ebanghelyo.

Pagninilay

Alin ang mas malapit sa iyong buhay espirituwal ngayon: ang paglalakbay ng mga pantas o ang tamang sagot ng mga eskriba, at ano ang nagpapakita niyan sa iyong kalendaryo nitong nakaraang buwan?

Ano ang nasa iyong "kayamanan" na hindi mo pa nabubuksan para kay Cristo, at ano ang pumipigil sa iyo?