Mga Taga-Filipos 1

Ang Teksto

Nagsusulat si Pablo mula sa bilangguan sa mga mananampalataya sa Filipos: nagpapasalamat sa kanilang pakikiisa sa ebanghelyo mula pa sa unang araw, nananalangin na sumagana ang kanilang pag-ibig sa kaalaman at pang-unawa, at tiwala na ang nagsimula ng mabuting gawain sa kanila ay tatapusin ito. Pagkatapos ay sinasabi niya ang hindi inaasahan: ang kaniyang pagkabilanggo ay nagpalaganap ng ebanghelyo, kahit may nangangaral kay Cristo "dahil sa inggit at alitan." Nagtatapos ang kabanata sa isang pagtatapat na nakabitin sa gitna: "ang mabuhay ay kay Cristo at ang mamatay ay kapakinabangan," at sa isang tawag na mamuhay nang karapat-dapat sa ebanghelyo, walang takot sa mga kaaway.

Ang Ubod

Tumingin muli sa talata 18: "Sa alinmang paraan maging sa pagkukunwari o sa katotohanan, naihahayag si Cristo, at dahil dito nagagalak ako!" May mga tao na sadyang nangangaral upang siya ay mapahirapan, at ang tugon niya ay galak. Hindi ito kahinaan ng loob o pagwawalang-bahala sa katotohanan. Ito ay isang tao na natagpuan ang sentro ng kaniyang buhay sa labas ng kaniyang sarili. Kapag si Cristo ang sukatan, ang tanong ay hindi na "ano ang mapapala ko" kundi "naihahayag ba siya." Dito nakasalalay ang buong kabanata: ang Diyos ang nagsisimula ng mabuting gawain at siya rin ang tatapos nito, kaya hindi kailangan ni Pablo na protektahan ang kaniyang pangalan, ang kaniyang ministeryo, o kahit ang kaniyang buhay.

Ang Sinulid na Nag-uugnay

Ang pariralang "araw ni Jesu-Cristo" (talata 6 at 10) ay hindi bagong tunog sa tainga ng mga nakakakilala sa Kasulatan. Ang "araw ng Panginoon" sa mga propeta ay ang araw ng paghuhukom, ang araw na lumilitaw ang katotohanan tungkol sa lahat. Ang ginawa ni Pablo ay inilagay ang araw na iyon sa loob ng pangalan ni Cristo, at samakatuwid ay ginawa itong araw ng pagtatapos, hindi ng pagkawasak, para sa mga nailaan sa kaniya. Ang kasaysayan ng kaligtasan ay hindi isang serye ng mga tao na nagsisikap maging matuwid; ito ay ang Diyos na nagsisimula at nagtatapos. Kaya nasasabi ni Pablo na ang bunga ng katuwiran ay "dumarating sa pamamagitan ni Jesu-Cristo," hindi umuusbong mula sa loob natin.

Ang Salamin

Alam mo kung saan sumasakit ito. May kasamahan sa trabaho na umaangat sa paraan na hindi patas, at ang paglago niya ay hindi ka pinapasaya kahit alam mong mabuti ang nagagawa niya. May kapatid sa simbahan na mas magaling magturo kaysa sa iyo, at natuklasan mong hinihintay mo ang kaniyang pagkakamali. Sinabi ni Pablo na nagagalak siya kahit ang mga nangangaral ay may layuning ipahiya siya. Ang malamang na pumipigil sa iyo ay hindi kakulangan ng pananampalataya kundi ang tahimik na pagkabalisa na kung siya ang tumaas, ako ang lumiit. Ang bilanggo sa Roma ay pinakawalan mula sa aritmetikang ito. At ang talata 21 ay tumitingin nang mas malalim pa: ano ba ang tunay na buhay para sa iyo? Kung "ang mabuhay ay kay Cristo," walang makapagbibitiw sa iyo ng anumang mahalaga.

Ngayong araw, gawin ito: isulat ang pangalan ng taong ang tagumpay ay tahimik na nagpapaliit sa iyo, at ipanalangin nang malakas na sumagana pa ang kaniyang gawain para kay Cristo. Tapos punitin ang papel.

Ang Pangunahing Tauhan

Si Pablo sa kabanatang ito ay hindi ang matibay na bayani na madalas nating iginuguhit. Naguguluhan siya: "hindi ko alam kung ano ang pipiliin." Nananabik siya sa mga taong hindi niya makita, may pisikal na sakit ang pananabik na iyon: "pinananabikan na makasama kayong lahat." Nasa kaniya ang pag-asa na hindi siya mapapahiya, ngunit hindi ito kumpiyansa sa sariling lakas kundi pagtitiwala sa panalangin ng iba at sa "tulong ng Espiritu ni Jesu-Cristo." Isang tao sa kadena na nagsasabing ang kaniyang kalayuan ay nagbunga ng paglaganap. Ang emosyonal na tanawin niya ay pinaghalong pagod, pagmamahal, at galak na hindi nakadepende sa pagbabago ng kaniyang kalagayan. Iyon ang pinakanakakainis at pinakanakakapagpalayang bahagi ng kaniyang halimbawa.

Ang Profile

Ang Filipos ay kolonya ng Roma, puno ng mga beterano ng hukbo, mapagmalaki sa pagkamamamayan nito. Alam nila ang salitang "mamuhay bilang mamamayan," at iyon ang salitang gamit ni Pablo sa talata 27 na isinalin nating "mamuhay lamang kayo na karapat-dapat sa ebanghelyo." Ang naririnig nila ay hindi payo tungkol sa personal na kabanalan kundi isang pampolitikang pahayag: may ibang kaharian kayong kinabibilangan. At may presyo: "ipinagkaloob na ito para sa inyo… hindi lamang para maniwala sa kaniya, ngunit para magdusa rin para sa kaniya." Ang pagdurusa ay regalo, hindi aksidente. Sa lipunang sumusukat ng halaga sa karangalan at katayuan, ito ay pagbaligtad sa lahat ng kanilang pinag-aral.

Ang Ugnayan sa Iba Pang Kasulatan

Nang bumalik ang pitumpu na isinugo ni Jesus, nagalak sila dahil sumunod ang mga demonyo sa pangalan niya; ang sagot ni Jesus ay huwag nila iyon ipagalak kundi ang katotohanan na nakasulat ang kanilang mga pangalan sa langit. Kapareho ito ng galak ni Pablo: hindi nakasandal sa resulta o sa katayuan, kundi sa isang bagay na hindi maaagaw. At sa Filipos 2, ang susunod na kabanata, makikita natin kung saan siya nag-aral: ang Isa na hindi ipinaglaban ang sarili niyang karangalan kundi nagpakababa hanggang kamatayan. Ang galak ni Pablo sa kadena ay hindi katapangan ng karakter. Ito ay pagtulad kay Cristo.

Pagninilay

Kanino mo hinihintay ang pagkakamali, at ano ang sinasabi nito tungkol sa kung saan nakasalalay ang halaga mo?

Kung "ang mabuhay ay kay Cristo," anong bagay sa buhay mo ngayon ang mawawala ng bigat kapag totoo ito sa iyo?