Mga Awit 38
Ang Teksto
Hindi ito magandang tanawin. Isang tao ang humihiga, bulok ang mga sugat at umaalingasaw, nanghihina ang mga buto, kumakabog ang puso, nanlalabo ang mata. Umiiyak siya sa Panginoon: huwag mo akong parusahan sa iyong poot, dahil alam kong ang kasalanan ko ang nagdala sa akin dito. Iniwan siya ng mga kaibigan, nilalayuan ng kapitbahay, at samantala'y nag-iipon ng patibong ang mga kaaway at nagbubulungan ng paninira. Pinili niyang manahimik, parang bingi, parang pipi, hindi sumasagot. Sa gitna ng kahihiyan at sakit, umaasa siya sa iisang bagay: "Siguradong maghihintay ako para sa iyo, Yahweh." Nagtatapos ang awit nang hindi gumagaling ang katawan, hindi nawawala ang mga kaaway, isang sigaw lang ang natitira: huwag mo akong pabayaan, magmadali ka.
Ang Puso ng Teksto
May dalawang bagay na magkasamang hawak ang salmong ito na madalas nating pinaghihiwalay. Una: inaamin ng mang-aawit na totoo ang galit ng Diyos at hindi siya inosente. "Inaamin ko ang aking pagkakasala." Walang pagdadahilan, walang pagsisi sa iba. Ikalawa: kahit kinikilala niyang mula sa Diyos ang kamay na bumabagsak sa kaniya, sa Diyos pa rin siya tumatakbo. Hindi siya lumalayo sa nagpaparusa; doon mismo siya sumisiksik. Iyon ang mahirap at mahalagang aral dito. Ang tunay na pagsisisi ay hindi pagtakas sa Diyos kundi paglapit sa kaniya nang walang dalang anumang pang-ipit. Walang pangako ng pagbabago ang mang-aawit, walang handog na inaalok. "Panginoon, na aking kaligtasan" lang ang hawak niya. Iyon ang grasya: na ang tanging kanlungan natin ay ang mismong Diyos na tama ang hatol sa atin.
Ang Ugnayan sa Dakilang Kuwento
Pansinin ang mga taludtod 13 at 14: parang bingi, parang pipi, walang katugunan. Isang taong pinaparatangan na pumipili ng katahimikan sa harap ng mga umaakusa sa kaniya. Daan-daang taon ang lilipas bago may isa pang tumayo sa harap ng mga saksi at hindi sumagot ni isang salita, hanggang magtaka ang gobernador. Hindi ito hula, pero isang hugis, isang anyo na paulit-ulit nagpapakita sa Kasulatan at ganap na napuno kay Cristo. May isang pagkakaiba na hindi dapat palampasin: ang mang-aawit ay tahimik dahil may sala siya at wala siyang maidadahilan. Si Jesus ay tahimik kahit walang sala. Ang bigat na "nilunod" sa mang-aawit, ang pasanin na napakabigat para sa kaniya, iyon ang dinala ng Isa na walang sariling pasanin. Doon nagtatagpo ang Salmo 38 at ang krus.
Ang Salamin
May mga sakit na dala natin na hindi natin masabi nang malakas. Ang kasalanang paulit-ulit at nakakahiya nang aminin. Ang relasyong sinira mo at hindi na maibalik. Ang katawang nagkakasakit at parang kinakaltas ang iyong halaga. At ang pinakamasakit: kapag umiwas ang mga kaibigan. "Iniiwasan ako ng aking mga kaibigan dahil sa aking kalagayan." Alam mo ang pakiramdam ng mensaheng hindi na sinasagot, ng pangkat na huminto sa pag-aanyaya sa iyo, ng pamilyang nahihiya sa iyo. Ang tukso ay dalawa: magtago, o ipagtanggol ang sarili sa lahat ng umaatake. Ang salmong ito'y nagtuturo ng ikatlong daan, ang sabihin ang totoo sa Diyos nang walang pabalat-bunga. Ngayong araw: isulat mo sa papel ang isang kasalanan na pinakaayaw mong pangalanan, sabihin mo iyon nang malakas sa Diyos sa isang pangungusap, at punitin ang papel.
Ang Larawan ng mga Unang Nakarinig
Sa Israel, ang sakit ng katawan ay hindi pribadong usapin. Ang isang taong may nagnanaknak na sugat ay itinuturing na marumi, ibig sabihin, hindi siya makakasama sa pagsamba. Hindi lang siya may sakit; nahiwalay siya sa Diyos at sa bayan. Kaya hindi retorika lang ang "nilalayuan ako ng aking kapwa": iyon ang literal na batas ng pamayanan. At dahil pinaniniwalaan nilang may ugnayan ang kasalanan at sakit, ang bawat sugat ay basa ng mga kapitbahay bilang hatol ng langit. Isipin mo ang bulungan sa may pintuan ng bayan, ang mga mata na umiiwas, ang amoy na nag-aanunsiyo sa pagdating mo. Doon umaawit ang taong ito, sa labas ng templo, sa gilid ng lahat, at tinatawag pa rin niyang "aking Diyos" ang Isang tila nagtulak sa kaniya palabas.
Ang Detalye
"Lumala at nangamoy ang aking mga sugat dahil sa mga hangal kong kasalanan." Ang salitang ginamit para sa kahangalan dito ay hindi tungkol sa kakulangan ng talino kundi sa moral na kamangmangan, ang uri ng kabaliwan ng taong alam ang tama at pinili pa rin ang mali. At tingnan ang pagkakaugnay: hindi sinabing pinarusahan siya ng Diyos ng sugat; sinabing lumala at nangamoy ang sugat. May mga kasalanan na hindi nangangailangan ng dagdag na parusa, sapat na ang sariling nabubulok nito sa loob natin. Ang pagtataksil ay nabubulok sa isang pamilya. Ang pagkagumon ay nabubulok sa isang katawan. Ang amoy ay totoong amoy, hindi talinghaga, at ang mang-aawit ay sapat na tapat para sabihin iyon sa Diyos nang hindi pinapaganda.
Ang Tanong
Bakit walang kasagutan? Nagtatapos ang salmo sa "magmadali kang pumunta para tulungan ako" at wala nang iba. Walang paggaling, walang pagbabalik ng mga kaibigan, walang pahayag ng tagumpay gaya ng ibang salmo. Marahil iyon ang pinakatapat na bahagi nito. May panahong ang panalangin ay hindi natatapos sa kasiguruhan kundi sa paghihintay, at hindi ito kakulangan ng pananampalataya. "Siguradong maghihintay ako para sa iyo, Yahweh; ikaw ay sasagot." Iyon ang pananampalataya na walang nakikitang ebidensiya, tanging ang pagkakakilala sa kung sino ang Diyos. Hindi tayo bibigyan ng salmong ito ng maagang kaginhawahan. Ibinibigay nito ang isang bagay na mas mahirap pero mas matibay: ang karapatang manatili sa harap ng Diyos habang wala pang sagot.
Pagninilay
Sino ang iniiwasan mo ngayon dahil hindi mo alam kung paano makisama sa kaniyang pagdurusa, at ano ang isang hakbang na magagawa mo ngayong linggo?
Anong kasalanan ang matagal mo nang "pinapaamoy" sa Diyos sa pamamagitan ng pagtatago, at ano ang mangyayari kung pangalanan mo na ito nang tahasan sa kaniya?
Mga madalas itanong tungkol sa Psalms 38
Mabilisang sagot sa mga pinakakaraniwang tanong tungkol sa talatang ito ng Bibliya.
Ano ang ibig sabihin ng Mga Awit 38?
Tungkol saan ang Mga Awit 38?
Ano ang makasaysayang konteksto ng Mga Awit 38?
Ano ang itinuturo sa atin ng Mga Awit 38 tungkol sa katangian ng Diyos?
Paano nananatiling makabuluhan ang Mga Awit 38 sa kasalukuyan?
Ang ibinabahagi ng komunidad sa Psalms 38
Mga kabatiran, panalangin at pasasalamat mula sa mga mambabasa at sa pangkat ng patnugutan tungkol sa siping ito.
Salamat, Yahweh, na kahit sa mga sandaling pakiramdam ko ay nag-iisa ako sa bigat ng aking kasalanan, hindi Mo ako pinabayaan. Salamat na malapit Ka pa rin, naririnig ang aking daing na "huwag kang lumayo sa akin," at hindi Mo ako tinatalikuran.
Tuklasin ang talatang ito sa ibang antas
Baguhan, teologo, o ibang haba ng pagbasa? Isaayos ang mga setting at gumawa ng sarili mong bersyon.
Buksan sa study tool
