Paliwanag sa Bibliya

Mga Taga-Roma 5:17

Biblia
Ang talatang ito ay inialay ni NEOS ZOE APOSTOLIC CHURCH

Ang Teksto

Isang tao, isang pagsuway, at mula noon ay umupo sa trono ang kamatayan. Iyon ang larawang binubuksan ni Pablo: "kung sa pamamagitan ng pagkakasala ng isa, ang kamatayan ay naghari sa pamamagitan ng isa." Isipin mo ang isang hari na hindi kailanman naluklok sa pamamagitan ng halalan, pero nasa kaniya ang bawat lupain, bawat tahanan, bawat libingan sa gilid ng daan. Pagkatapos ay biglang lumiko ang pangungusap. Hindi sinabi ni Pablo na ang buhay naman ang maghahari kapalit ng kamatayan. Sinabi niya na "mas lalo nang maghahari ang mga tatanggap ng kasaganahan ng biyaya at ng kaloob ng katuwiran sa pamamagitan ng buhay ng isa na si Jesu-Cristo." Hindi lamang napalitan ang hari. Ang dating mga bihag ang ipinapatawag sa trono.

Ang Ubod

Pansinin mo ang salitang hindi ginamit ni Pablo: hindi siya nagsabi ng "nakamit," kundi "tatanggap." Dalawang beses niyang idiniin ang pagiging regalo, "kasaganahan ng biyaya" at "kaloob ng katuwiran," na parang kinakabahan siyang baka may makarinig at isiping may naambag tayo. Ito ang ubod ng ebanghelyo at kasabay nito ang pinakanakakapasong bahagi nito para sa taong sanay magtrabaho para sa lahat: ang katuwiran na itinuturing sa iyo ng Diyos ay isang bagay na ibinibigay, hindi iginagawad bilang sahod. At ang bunga ay hindi lamang kapatawaran. Ang pagsuway ni Adan ay naglagay sa atin sa ilalim ng isang mapaniil na paghahari; ang pagsunod ni Cristo ay hindi lamang nagpapalaya, ito ay nagbabalik sa tao sa posisyong nilayon ng Diyos mula pa sa simula. Mga taong namatay na, na muling pinauupo upang maghari.

Ang Sinulid na Nag-uugnay

Balikan mo ang unang mga pahina ng Kasulatan. Binigyan ang tao ng isang hardin at isang tungkulin: mamahala, mag-alaga, magbigay ng pangalan. Hari-harian sa ilalim ng tunay na Hari. Nang kainin ang bunga, hindi lang kasalanan ang pumasok, nawala rin ang korona. Mula noon ay ang lupa na ang nangingibabaw sa tao, hanggang sa lamunin siya nito. Kaya nga tinawag ni Pablo si Adan na "huwaran ng paparating" sa talata 14: ang unang tao ay isang silweta ng Isa na darating, pero baligtad ang lahat. Kung saan sumuway si Adan, sumunod si Cristo. Kung saan nawala ang paghahari, ibinalik ito, at hindi sa isang hardin lamang kundi sa buhay na walang hanggan. Ang sinulid na tumatahi sa buong Bibliya ay ito: ibinabalik ng Diyos ang kaniyang imahe sa tronong iniwan nitong bakante.

Ang Salamin

May bahagi sa atin na mas gusto ang utang na dapat bayaran kaysa sa regalong natanggap, dahil ang utang ay kayang kontrolin. Kaya sinusukat natin ang sarili sa dami ng natapos: ang guro na hanggang hatinggabi nagtsetseke, ang ama na pinupunan ng pagtatrabaho ang hindi niya nasabi sa anak, ang taong tahimik na iniisip na kulang pa rin ang kaniyang panalangin para mahalin siya ng Diyos. At sa kabilang dulo naman, may mga araw na hindi hari ang pakiramdam natin kundi bihag: ng resulta ng laboratoryo, ng utang, ng isang bisyong paulit-ulit na bumabalik. Sa dalawang panig na iyon, iisa ang sinasabi ng talata: tumatanggap ka, hindi kumikita, at ang tinatanggap mo ay korona hindi ulos. Ngayong araw, isulat sa isang papel ang isang bagay na ginagawa mo para patunayang karapat-dapat ka, pagkatapos ay isulat sa tabi nito ang salitang "kaloob," at basahin nang malakas: "kasaganahan ng biyaya at ang kaloob ng katuwiran."

Ang Tanong

Kung tayo ang maghahari, bakit parang nananatiling nasa trono ang kamatayan? Namamatay pa rin ang mga mananampalataya, at kadalasan ay hindi maganda ang paraan. Hindi ito pinapalambot ni Pablo. Pansinin ang panahunan: naghari na ang kamatayan, pero "maghahari" pa lamang ang mga tumatanggap. May pagitan, at sa pagitan na iyon tayo nakatira. Hindi ito pagpapaliban na walang laman, dahil sinabi na niya sa talata 3 na "nagagalak din tayo sa ating mga pagdurusa." Pero mananatiling abrasibo ito: ang paghahari natin ngayon ay nakatago sa ilalim ng kahinaan, at hindi natin ito lubos na makikita hangga't hindi dumarating ang Isa. Hindi solusyon ang paghihintay. Ito ang hugis ng pananampalataya sa panahong ito.

Ang Interteksto

Hindi binitawan ni Pablo ang temang ito sa talata 17. Sa talata 21 niya ito tinatapos: "ang biyaya ay maghari sa pamamagitan ng katuwiran para sa buhay na walang hanggan." Kapansin-pansin ang pagbabago, doon ang biyaya ang hari, dito ang tao. Hindi ito magkasalungat kundi magkabukas: naghahari ang biyaya sa pamamagitan ng mga taong muling binuhay. Ang pangalawang tinig ay ang katapusan ng Kasulatan, kung saan sinasabi ng Pahayag na ang mga lingkod ng Kordero ay maghahari magpakailanman. Ang nagsimula sa isang hardin ay natatapos sa isang lungsod, at ang parehong tao na nawalan ng korona ang siyang sinusuotan nito muli.

Ang Pangunahing Tauhan

Sa likod ng talatang ito ay nakatayo ang "isa na si Jesu-Cristo," at ang kakaiba sa kaniya ay hindi niya inagaw ang trono, pinasok niya ang bilangguan. Sinabi na ni Pablo kung kailan: "habang mahina pa lamang tayo, namatay si Cristo sa tamang panahon para sa mga hindi maka-diyos." Walang paghihintay sa pag-ayos natin ng sarili. Ang kaniyang pagsunod ay hindi malamig na pagtupad sa tungkulin kundi isang buhay na buong-buong ibinigay sa isang Ama na pinagkakatiwalaan niya kahit sa dilim ng Getsemani. At ngayon, ang bunga ng kaniyang pagsunod ay ipinamimigay niya sa mga walang maiaambag. Ganiyan ang Diyos na nahaharap sa atin dito: hindi siya kuripot sa korona.

Pagninilay

Alin sa buhay mo ngayon ang mas gusto mong bayaran kaysa tanggapin bilang kaloob, at bakit?

Kung totoong ikaw ay itinalagang maghari kasama ni Cristo, ano ang isang bagay na hindi mo na dapat hayaang mamuno sa iyo simula ngayon?

Ibahagi ang paliwanag na ito

Tumulong sa pagpapalaganap ng ebanghelyo. Ipadala ang paliwanag na ito sa isang taong maaaring mapalakas ng loob nito.

WhatsApp Email Facebook X / Twitter

Mga madalas itanong tungkol sa Romans 5:17

Mabilisang sagot sa mga pinakakaraniwang tanong tungkol sa talatang ito ng Bibliya.

Ano ang ibig sabihin ng Mga Taga-Roma 5:17?
Isang tao, isang pagsuway, at mula noon ay umupo sa trono ang kamatayan. Iyon ang larawang binubuksan ni Pablo: "kung sa pamamagitan ng pagkakasala ng isa, ang kamatayan ay naghari sa pamamagitan ng isa." Isipin mo ang isang hari na hindi kailanman naluklok sa pamamagitan ng halalan, pero nasa kaniya ang bawat lupain, bawat tahanan, bawat libingan sa gilid ng daan.
Tungkol saan ang Mga Taga-Roma 5:17?
Pansinin mo ang salitang hindi ginamit ni Pablo: hindi siya nagsabi ng "nakamit," kundi "tatanggap." Dalawang beses niyang idiniin ang pagiging regalo, "kasaganahan ng biyaya" at "kaloob ng katuwiran," na parang kinakabahan siyang baka may makarinig at isiping may naambag tayo.
Ano ang makasaysayang konteksto ng Mga Taga-Roma 5:17?
Balikan mo ang unang mga pahina ng Kasulatan. Binigyan ang tao ng isang hardin at isang tungkulin: mamahala, mag-alaga, magbigay ng pangalan. Hari-harian sa ilalim ng tunay na Hari. Nang kainin ang bunga, hindi lang kasalanan ang pumasok, nawala rin ang korona. Mula noon ay ang lupa na ang nangingibabaw sa tao, hanggang sa lamunin siya nito.
Ano ang itinuturo sa atin ng Mga Taga-Roma 5:17 tungkol sa katangian ng Diyos?
May bahagi sa atin na mas gusto ang utang na dapat bayaran kaysa sa regalong natanggap, dahil ang utang ay kayang kontrolin. Kaya sinusukat natin ang sarili sa dami ng natapos: ang guro na hanggang hatinggabi nagtsetseke, ang ama na pinupunan ng pagtatrabaho ang hindi niya nasabi sa anak, ang taong tahimik na iniisip na kulang pa rin ang kaniyang panalangin para mahalin siya ng Diyos.
Paano nananatiling makabuluhan ang Mga Taga-Roma 5:17 sa kasalukuyan?
Kung tayo ang maghahari, bakit parang nananatiling nasa trono ang kamatayan? Namamatay pa rin ang mga mananampalataya, at kadalasan ay hindi maganda ang paraan. Hindi ito pinapalambot ni Pablo. Pansinin ang panahunan: naghari na ang kamatayan, pero "maghahari" pa lamang ang mga tumatanggap.

More questions about Mga Taga-Roma →

Naging posible sa tulong ng aming mga kapartner

Ang ibinabahagi ng komunidad sa Romans 5

Mga kabatiran, panalangin at pasasalamat mula sa mga mambabasa at sa pangkat ng patnugutan tungkol sa siping ito.

Kabatiran Editoryal noong talata 19

Sapagkat kung paanong sa pamamagitan ng pagsuway ng isang tao, ang marami ay naging makasalanan, gayundin naman sa pamamagitan ng pagsunod ng isa, ang marami ay magiging matuwid." Pansinin mo: hindi pagsisikap ng marami, kundi pagsunod ng Isa. Ang pinakamalalim mong problema ay hindi nagsimula sa iyo, at ang lunas nito ay hindi rin nakasalalay sa iyo. Makahinga ka.

Panalangin Editoryal noong talata 4

Panginoon, pagod na ako sa paghihintay, pero alam kong may hinuhubog ka sa akin. Gawin mong matibay ang puso ko sa bawat araw na mahirap, at mula roon ay tulungan mo akong manatiling may pag-asa sa iyo.

Pasasalamat Editoryal noong talata 2

Salamat po sa daang binuksan ni Jesus papunta sa biyayang ito na aming kinatatayuan. Hindi po kami umaasa sa aming sariling kabutihan kundi sa Kanya. Salamat sa pagtitiwalang ibinigay Ninyo, na makakabahagi kami sa Inyong kaluwalhatian.

Kabatiran Editoryal noong talata 5

Sa gitna ng mga pagsubok, sinabi ni Pablo na "ang pag-asa ay hindi nakakahiya, sapagkat ang pag-ibig ng Diyos ay ibinuhos sa ating mga puso sa pamamagitan ng Banal na Espiritu." Pansinin: hindi patak-patak, kundi ibinuhos. Kaya kung pakiramdam mo ngayon ay tuyot ka, tignan mo ulit ang sarili mo. Puno ka na pala, hindi mo lang namamalayan.

Tuklasin ang talatang ito sa ibang antas

Baguhan, teologo, o ibang haba ng pagbasa? Isaayos ang mga setting at gumawa ng sarili mong bersyon.

Buksan sa study tool