1 Petro 2:8

Maandiko

Petro anamaliza msururu wa nukuu tatu kuhusu jiwe kwa maneno makali zaidi: kile kile jiwe ambalo Mungu alikichagua na kukiona cha thamani, kwa wengine ni "jiwe la kujikwaa na mwamba wa kujikwaa." Wanaojikwaa si watu waliopatwa na ajali; ni "wanaolikataa neno." Na kisha inakuja sentensi inayotutia kigugumizi: hilo la kujikwaa "pia walikuwa wameteuliwa kwalo." Aya moja fupi, yenye kingo mbili: heshima kwa waaminio, kuanguka kwa wanaokataa.

Kiini

Petro hasemi kwamba Kristo ni jiwe kwa wengine na jiwe la kujikwaa kwa wengine, kana kwamba kuna Kristo wawili. Ni jiwe moja. Tofauti haiko kwenye jiwe bali kwenye njia unayolikaribia: unalijengea maisha yako juu yake, au unalikanyaga ukiendelea na safari yako. Kinachoshangaza ni kwamba Petro hataji kufuru kubwa wala uzushi kama sababu ya kujikwaa. Anataja jambo la kawaida kabisa: kutolitii neno. Yaani, kusikia na kutofanya. Hapo ndipo Injili inakuwa kizingiti badala ya msingi. Na sehemu ya mwisho, ile ya kuteuliwa, Petro haiifafanui. Anaiweka pale, bila kuipunguza wala kuielezea. Sisi tunayo wajibu wa kutii; siri ya Mungu inabaki yake.

Uzi Mwekundu

Picha ya jiwe inatoka mbali. Isaya alimwambia Yuda kwamba Mungu mwenyewe angekuwa mahali patakatifu kwa wanaomtegemea, lakini jiwe la kujikwaa kwa nyumba zote mbili za Israeli. Yaani, uwepo wa Mungu si salama moja kwa moja; uwepo wa Mungu ni mgogoro mpaka uamue kuutegemea. Petro anachukua picha hiyo na kuiweka juu ya Yesu, jiwe lililokataliwa na wajenzi. Wajenzi ni wale waliokuwa na kazi ya kujenga nyumba ya Mungu: makuhani, walimu, wataalamu wa Sheria. Wale walioujua mradi vizuri zaidi ndio waliolitupa jiwe kuu. Uzi huu unaendelea hadi leo: hatari kubwa ya kujikwaa haiko kwa mtu wa nje aliye mbali na kanisa, bali kwa yule aliyezoea kushika nyundo.

Kioo

Fikiria mahali ambapo Neno limekuwa likikwaruza maisha yako kwa muda. Ile ripoti ya kazi unayoijua imekuzwa kidogo. Ile pesa unayolipa kwa mkono wa kushoto ili kuepuka kodi. Ndugu ambaye hujamsalimia kwa miaka mitatu na umejifunza kuiita hali hiyo "amani." Njia unavyomtazama mwenzako wa kazi mwilini kisha unajiambia hakuna aliyeumizwa. Muda unaotoa kwa simu yako ilhali mtoto wako anakusubiri mezani. Petro hasemi watu hawa hawaamini kabisa; anasema hawalitii neno. Kujikwaa hakuanzii kwa kukana Kristo hadharani; kunaanzia kwa kulizunguka agizo moja mahususi mara kwa mara hadi njia ya kulizunguka inakuwa tabia. Leo, chukua dakika kumi: andika kwenye karatasi agizo moja la Neno ambalo umekuwa ukilikwepa wiki hii, liandike kwa maneno yako mwenyewe kama amri kwako, tia tarehe ya leo, na uweke karatasi hiyo mahali utakapoiona kesho asubuhi.

Mwangwi wa Maandiko

Paulo anatumia nukuu ile ile ya jiwe la kujikwaa katika Warumi 9, akiielekeza kwa Israeli iliyofuata haki kwa matendo badala ya imani. Mwangwi huu unasaidia: kujikwaa si suala la kutojua, ni suala la kutaka kujijengea msingi wako mwenyewe. Ndani ya waraka huu wenyewe, tofauti inaonekana wazi katika aya inayofuata. Wale wanaojikwaa wanakataa neno; ninyi, anasema Petro, "ni ukoo uliochaguliwa, ukuhani wa kifalme, taifa takatifu." Hakuna nafasi ya kujigamba hapo, kwa sababu aya ya kumi inaongeza: "Ninyi hamkupokea rehema, lakini sasa mmepokea rehema." Yule aliyesimama juu ya jiwe hakujichagulia nafasi hiyo; alipewa. Hilo linazuia dharau dhidi ya wanaojikwaa.

Muktadha

Petro anaandika kwa Wakristo waliotawanyika katika majimbo ya Asia Ndogo, watu wanaoitwa "wageni na wazurujaji." Hawakuwa wafungwa wala wahalifu, bali watu waliopoteza nafasi yao ya kijamii kwa sababu waliacha kushiriki sherehe za miungu ya mji, karamu za vyama vya ufundi, na heshima za kifamilia zilizofungamana na dini ya wenyeji. Katika ulimwengu huo, kutoshiriki ibada ya umma kulionekana kama uhaini, si dini binafsi. Ndiyo maana Petro anaandika kuhusu kusingiziwa, kuhusu watumwa wanaoteseka kwa mabwana wakatili, kuhusu kuvumilia maumivu bila haki. Aya ya nane si mjadala wa kinadharia kuhusu wasioamini. Ni maelezo ya majirani halisi, mabosi halisi, na jamaa halisi waliolikataa neno na kuwafanya wasomaji hawa waonekane wapumbavu.

Wasikilizaji wa Kwanza

Kwa watu waliokuwa wakidharauliwa, aya hii ilikuwa faraja ya aina ya pekee, si faraja laini. Walisikia: mnaonekana mmekataliwa, lakini mnasimama juu ya Yule aliyekataliwa kwanza na kuchaguliwa na Mungu. Hukumu ya jirani yenu si hukumu ya mwisho. Wakati huo huo, walisikia onyo. Katika mji ambako kutii Kristo kuligharimu kazi, mahusiano na usalama, kishawishi kikubwa kilikuwa kunyamaza, kushiriki kidogo, kulikwepa neno kwa busara. Petro anawaonyesha kwamba njia hiyo ndiyo hasa njia ya kujikwaa. Hawakusikia hapa mafundisho baridi kuhusu waliopotea; walisikia mwaliko wa kuchagua leo, katika soko na nyumbani, upande gani wa jiwe wanasimama.

Maswali ya Kutafakari

Ni agizo gani mahususi la Neno ambalo nimejifunza kulizunguka kwa ustadi hivi kwamba sioni tena kwamba nalikwepa?

Ninapowaza wale wanaolikataa neno katika familia yangu au kazini, moyo wangu unaelekea kwenye dharau au kwenye rehema niliyoipokea mimi mwenyewe?